Τα καναρίνια στο σπίτι γεμίζουν καθημερινά τη ζωή μας με ευχάριστες μελωδίες. Πίσω από τη γνωστή εικόνα του μικρού πουλιού κρύβεται μια συναρπαστική ιστορία που ξεκινά από τα Κανάρια Νησιά και φτάνει μέχρι τα σαλόνια μας. Για την ευζωία τους απαιτούνται υπευθυνότητα, σωστή διατροφή, κατάλληλο περιβάλλον και πολλή αγάπη, όπως εξηγεί η επίκουρη καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Ελισάβετ Γιαμούρη. Η ίδια αναλύει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των πτηνών, ώστε όσοι τα φροντίζουν στο σπίτι να διασφαλίζουν την καλή τους διαβίωση.
Από τα Κανάρια Νησιά στα ελληνικά σπίτια
Η επίκουρη καθηγήτρια του τμήματος Επιστήμης Ζωικής Παραγωγής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Ελισάβετ Γιαμούρη, εξηγεί ότι τα καναρίνια είναι από τα πιο αγαπημένα ωδικά πτηνά στον κόσμο. Το έντονο χρώμα τους, το μελωδικό κελάηδημά τους και ο ήρεμος χαρακτήρας τους τα έχουν καθιερώσει ως δημοφιλή κατοικίδια. Ωστόσο, όπως τονίζει η κυρία Γιαμούρη, πίσω από αυτή την οικεία εικόνα κρύβεται ένας πολύ πιο σύνθετος και ενδιαφέρων κόσμος.
Τα οικόσιτα καναρίνια στο σπίτι προέρχονται από το άγριο καναρίνι, ένα είδος ενδημικό στα Κανάρια Νησιά, στη Μαδέρα και στις Αζόρες. Γύρω στον 15ο αιώνα τα πουλιά αυτά έγιναν γνωστά στην Ευρώπη, όταν Ισπανοί ναυτικοί κατέκτησαν τα Κανάρια Νησιά. Εντυπωσιασμένοι από το κελάηδημά τους, οι ναυτικοί τα μετέφεραν στην ευρωπαϊκή ήπειρο, ξεκινώντας έτσι την πορεία τους ως κατοικίδια. Τα άγρια καναρίνια διαφέρουν σημαντικά στην εμφάνιση από τα σημερινά οικόσιτα, καθώς δεν έχουν το έντονο κίτρινο χρώμα που γνωρίζουμε, αλλά πρασινοκίτρινες και καφετί αποχρώσεις που τα βοηθούν να καμουφλάρονται στη φύση. Τα έντονα χρώματα που συναντάμε σήμερα είναι αποτέλεσμα επιλεκτικής εκτροφής και διασταυρώσεων που πραγματοποίησε ο άνθρωπος μέσα στα χρόνια, με αποτέλεσμα την εξάλειψη των πιο σκούρων αποχρώσεων.
Το κελάηδημα και η ακοή τους «προδίδουν» πολλά
Ένα από τα πιο γνωστά χαρακτηριστικά των καναρινιών είναι το τραγούδι τους, σύμφωνα με την κυρία Γιαμούρη. Τα αρσενικά κελαηδούν συνήθως περισσότερο και με μεγαλύτερη ποικιλία, με στόχο να προσελκύσουν τα θηλυκά και να δηλώσουν την παρουσία τους στην περιοχή τους. Αντίθετα, τα θηλυκά καναρίνια συνήθως δεν κελαηδούν, αλλά επικοινωνούν με σύντομα τιτιβίσματα και καλέσματα. Η βάση του τραγουδιού τους μπορεί να είναι έμφυτη, όμως οι νότες και η πολυπλοκότητα της μελωδίας αποκτώνται με την εξάσκηση και τη μίμηση άλλων πουλιών.
Τα καναρίνια διαθέτουν επίσης εξαιρετική ακοή και μεγάλη ευαισθησία στις αλλαγές του χώρου γύρω τους, ένα στοιχείο που όσοι έχουν καναρίνια στο σπίτι καλό είναι να λαμβάνουν υπόψη κατά τη διαμόρφωση του χώρου διαβίωσής τους. Εκτός από τους ήχους άλλων πουλιών, τα καναρίνια μπορούν να επηρεαστούν και να ενσωματώσουν στο κελάηδημά τους ακόμα και ήχους από το ευρύτερο περιβάλλον τους. Δεν έχουν όμως την ικανότητα να μιμούνται την ανθρώπινη ομιλία, όπως κάνουν οι παπαγάλοι. Τα νεαρά καναρίνια, μάλιστα, περνούν από μια περίοδο εκμάθησης του τραγουδιού τους, κατά την οποία διαμορφώνουν σταδιακά το δικό τους μοναδικό ρεπερτόριο ακούγοντας και μιμούμενα τα πουλιά γύρω τους.
