Οι καρχαρίες τίγρεις συγκαταλέγονται στους μεγαλύτερους θηρευτές των ωκεανών, με μέγεθος που θυμίζει μικρό λεωφορείο και αεροδυναμικό σώμα σαν τορπίλη. Ξεχωρίζουν για την εξαιρετικά ισχυρή δύναμη δαγκώματός τους αλλά και για τις πιο ασυνήθιστες διατροφικές συνήθειες ανάμεσα σε όλα τα είδη καρχαριών. Ο ερευνητής Νιλ Χάμερσλαγκ, επικεφαλής του Δικτύου Παρατήρησης της Θαλάσσιας Βιοποικιλότητας, τους περιγράφει ως τα «άρματα μάχης» της θάλασσας. Νέα στοιχεία δείχνουν μάλιστα ότι οι καρχαρίες τίγρεις έχουν και μια ακόμη παράξενη ιδιαιτερότητα: αντί να αποφεύγουν τους τυφώνες, φαίνεται να τους αναζητούν.
Τι τρώνε οι καρχαρίες τίγρεις – οι «σκουπιδοφάγοι» του ωκεανού
Οι καρχαρίες τίγρεις διαθέτουν την πιο ποικίλη διατροφή απ’ όλα τα είδη καρχαριών, γεγονός που τους έχει χαρίσει το παρατσούκλι «σκουπιδοφάγοι του ωκεανού». Στο μενού τους περιλαμβάνονται μαλάκια, αχινοί, σαλάχια, θαλάσσια φίδια, φώκιες, καλαμάρια και ακόμη και φάλαινες. Τρέφονται επίσης με θαλασσοπούλια, ενώ δεν διστάζουν να καταβροχθίσουν και χερσαία ζώα που καταλήγουν στη θάλασσα. Στα στομάχια τους έχουν βρεθεί τυφλοπόντικες, αντιλόπες, σκύλοι, κατσίκες και γάτες, ενώ σε μία περίπτωση στην Αυστραλία ένας καρχαρίας τίγρης είχε καταπιεί ολόκληρη έχιδνα, την οποία τελικά αναγκάστηκε να αποβάλει λόγω των αγκαθιών της.
Η ανθρώπινη δραστηριότητα έχει προσθέσει στο μενού τους και πολύ πιο παράξενα αντικείμενα. Μέσα σε καρχαρίες τίγρεις έχουν εντοπιστεί συσκευασίες τροφίμων, αποτσίγαρα, προφυλακτικά, πινακίδες αυτοκινήτων, ελαστικά και τηλεοράσεις. Σε μία από τις πιο αλλόκοτες καταγραφές, βρέθηκε ακόμη και ολόκληρη μεταλλική πανοπλία στο πεπτικό σύστημα ενός καρχαρία. Η ακραία αυτή διατροφική συμπεριφορά λειτουργεί ως μηχανισμός εξυγίανσης των θαλασσών, καθώς οι καρχαρίες τίγρεις καταναλώνοντας νεκρά, άρρωστα ή εξασθενημένα ζώα απομακρύνουν οργανική ύλη, περιορίζουν την εξάπλωση ασθενειών και συμβάλλουν στη διατήρηση της ισορροπίας στην τροφική αλυσίδα.
Πόσο επικίνδυνοι είναι για τον άνθρωπο
Οι καρχαρίες τίγρεις συγκαταλέγονται, μαζί με τον λευκό καρχαρία και τον ταυροκαρχαρία, στη λεγόμενη «Μεγάλη Τριάδα» των πιο επικίνδυνων ειδών καρχαριών για τον άνθρωπο. Ωστόσο, σύμφωνα με ερευνητικά δεδομένα, οι πιθανότητες να δεχθεί κάποιος επίθεση από καρχαρία τίγρη είναι εξαιρετικά μικρές. Είναι πιο πιθανό ένας άνθρωπος να χτυπηθεί από κεραυνό ή να παρασυρθεί από ισχυρό θαλάσσιο ρεύμα παρά να δεχθεί επίθεση καρχαρία. Παρά τη φήμη τους ως επικίνδυνα θηρία, οι καρχαρίες τίγρεις δεν είναι αχαλίνωτες μηχανές δολοφονίας, αλλά παίζουν κρίσιμο ρόλο στην εξυγίανση και την ισορροπία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.
Δεν αποφεύγουν τους τυφώνες, τους αναζητούν
Τα περισσότερα είδη καρχαριών αντιλαμβάνονται τη μεταβολή της βαρομετρικής πίεσης πριν από μια καταιγίδα και μετακινούνται σε βαθύτερα νερά για ασφάλεια. Οι καρχαρίες τίγρεις, όμως, φαίνεται να κάνουν το ακριβώς αντίθετο, σύμφωνα με τον Φιλ Ντόχερτι, λέκτορα θαλάσσιας επιστήμης διατήρησης στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ. Παραμένουν στην περιοχή του τυφώνα, περιμένοντας να τραφούν με τα νεκρά ή τραυματισμένα ζώα που αφήνει πίσω του το φαινόμενο. Το σκηνικό αυτό καταγράφηκε αναλυτικά στις 6 Οκτωβρίου 2016, όταν ο τυφώνας Μάθιου, κατηγορίας 5, σάρωσε τις Μπαχάμες.
Στην περιοχή Tiger Beach, έναν δημοφιλή καταδυτικό προορισμό στα ανοιχτά της Γκραντ Μπαχάμα γεμάτο καρχαρίες τίγρεις, οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι τα ζώα όχι μόνο δεν απομακρύνθηκαν από τα ρηχά νερά κατά το πέρασμα του τυφώνα, αλλά μετά το πέρασμά του ο αριθμός τους σχεδόν διπλασιάστηκε. Ο Νιλ Χάμερσλαγκ, που είχε τοποθετήσει ακουστικούς πομπούς στους καρχαρίες για άλλη έρευνα, παραδέχτηκε ότι η παρατήρηση αυτή τον εξέπληξε. «Πίστευα ότι θα έφευγαν όλοι προς τα βαθιά. Αντί γι’ αυτό, όχι μόνο έμειναν, αλλά την ίδια ημέρα κατέφθασαν ακόμη περισσότεροι», ανέφερε χαρακτηριστικά. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ο τυφώνας σκότωσε χελώνες, ψάρια, αστακούς, καβούρια και θαλασσοπούλια, δημιουργώντας ένα τεράστιο «τραπέζι» για τους καρχαρίες τίγρεις που είχαν συγκεντρωθεί στην περιοχή.
Το φαινόμενο εξηγείται εν μέρει και από τη φυσιολογία των καρχαριών τίγρεων. Πρόκειται για ψυχρόαιμα ζώα, γεγονός που σημαίνει ότι η θερμοκρασία του σώματός τους εξαρτάται από το περιβάλλον. Συνήθως κινούνται σε υδάτινα στρώματα θερμοκρασίας γύρω στους 26 βαθμούς Κελσίου, στοιχείο που φαίνεται να επηρεάζει τις επιλογές τους σχετικά με το πού θα παραμείνουν ακόμη και κατά τη διάρκεια ακραίων καιρικών φαινομένων.
