Στις 7 Αυγούστου 1974, ο Φιλίπ Πετί έγραψε ιστορία περπατώντας πάνω σε ένα λεπτό ατσάλινο συρματόσχοινο ανάμεσα στους δύο Πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου στη Νέα Υόρκη. Ο τότε 24χρονος Γάλλος ακροβάτης βρέθηκε 410 μέτρα πάνω από το Μανχάταν, χωρίς ζώνη ασφαλείας και χωρίς δίχτυ προστασίας. Η παράσταση, απολύτως παράνομη, μετατράπηκε σε ένα από τα πιο εμβληματικά στιγμιότυπα της ιστορίας της πόλης.
Το σχέδιο έξι ετών του Φιλίπ Πετί
Η ιδέα του Φιλίπ Πετί γεννήθηκε το 1968, όταν είδε σε ένα περιοδικό, στην αίθουσα αναμονής ενός οδοντιάτρου, ένα σχέδιο των υπό κατασκευή Δίδυμων Πύργων. Έσκισε τη σελίδα και άρχισε να σχεδιάζει αυτό που ο ίδιος ονόμαζε «le coup», δηλαδή το μεγάλο του εγχείρημα. Για τα επόμενα έξι χρόνια μελέτησε προσεκτικά την κατασκευή των κτιρίων, τις αποστάσεις ανάμεσα στους πύργους, τις κινήσεις των φρουρών και τις συνθήκες του ανέμου. Έφτιαξε μοντέλα, πραγματοποίησε δοκιμές σε φυσική κλίμακα στη Γαλλία και επισκέφθηκε επανειλημμένα το εργοτάξιο, άλλοτε παριστάνοντας τον δημοσιογράφο και άλλοτε αναζητώντας τρόπους πρόσβασης στις οροφές.
Το απόγευμα της 6ης Αυγούστου, ο Φιλίπ Πετί και οι συνεργάτες του μπήκαν στους πύργους μεταμφιεσμένοι σε υπαλλήλους παράδοσης. Μέσα σε βαριά κιβώτια είχαν κρύψει το συρματόσχοινο, τα εργαλεία και τον αποσυναρμολογημένο στύλο ισορροπίας. Για να περάσουν το πρώτο λεπτό νήμα από τον έναν πύργο στον άλλο χρησιμοποίησαν τόξο και βέλος. Στη συνέχεια τράβηξαν ισχυρότερα σχοινιά και τελικά το βαρύ ατσάλινο καλώδιο, το οποίο στερέωναν και τέντωναν όλη τη νύχτα, μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες της επόμενης ημέρας.
Σαράντα πέντε λεπτά πάνω από το Μανχάταν
Όταν ο Φιλίπ Πετί έκανε το πρώτο βήμα λίγο μετά τις 7 το πρωί, οι δρόμοι της οικονομικής περιοχής άρχιζαν να γεμίζουν κόσμο. Οι περαστικοί σταματούσαν και κοιτούσαν προς τον ουρανό, ενώ αστυνομικοί ανέβηκαν στις οροφές και των δύο κτιρίων ζητώντας του να επιστρέψει. Εκείνος όμως δεν περιορίστηκε σε μία απλή διάσχιση της απόστασης των περίπου 40 μέτρων. Περπάτησε μπρος και πίσω, γονάτισε, χαιρέτησε το πλήθος και σε μια στιγμή ξάπλωσε ακόμη και πάνω στο ίδιο το συρματόσχοινο. Συνολικά διέσχισε την απόσταση οκτώ φορές μέσα σε περίπου 45 λεπτά. «Δεν φοβόμουν, επειδή ήταν κάτι με ακρίβεια. Πέθαινα από ευτυχία», είχε δηλώσει αργότερα ο ίδιος για την εμπειρία εκείνη.
Όταν τελικά επέστρεψε στην οροφή, ο Φιλίπ Πετί συνελήφθη και οδηγήθηκε για ψυχιατρική εξέταση. Οι κατηγορίες εναντίον του αποσύρθηκαν τελικά, με την προϋπόθεση ότι θα πραγματοποιούσε δωρεάν υπαίθρια παράσταση για παιδιά στο Σέντραλ Παρκ. Ο Γκάι Τοτζόλι, ο πρώτος διευθυντής του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, περιέγραψε αργότερα την πράξη του Γάλλου ακροβάτη ως το «τέλειο έγκλημα», καθώς πραγματοποιήθηκε μπροστά σε ολόκληρη την πόλη και το κοινό τον αγάπησε γι’ αυτό. Η διάσχιση έμεινε γνωστή ως το «καλλιτεχνικό έγκλημα του αιώνα» και καθιερώθηκε στη μνήμη όχι μόνο ως επίδειξη τόλμης, αλλά και ως μια εξαιρετικά προσεκτικά σχεδιασμένη παράσταση μέσα στον δημόσιο χώρο.
Το σύμβολο που έμεινε μετά την 11η Σεπτεμβρίου
Μετά την καταστροφή των Δίδυμων Πύργων στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες από τη διάσχιση του Φιλίπ Πετί απέκτησαν πρόσθετο συμβολισμό. Έγιναν εικόνες μιας Νέας Υόρκης και ενός ορίζοντα που δεν υπάρχουν πια, θυμίζοντας μια εποχή κατά την οποία οι δύο πύργοι στέκονταν ακόμη ψηλά πάνω από το Μανχάταν. Η ιστορία του Γάλλου ακροβάτη παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις πιο χαρακτηριστικές αφηγήσεις τόλμης και ακρίβειας που συνδέονται με το εμβληματικό αυτό κτιριακό σύμπλεγμα της Νέας Υόρκης.
