Η υπογραφή της νέας συμφωνίας αμυντικής συνεργασίας ανάμεσα στην Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν στη Μέκκα προκάλεσε έντονο προβληματισμό στο Ισραήλ. Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, και συγκεκριμένα η εφημερίδα Milliyet, παρακολουθούν στενά τις αντιδράσεις των Ισραηλινών αναλυτών ασφαλείας. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η νέα τριμερής συμφωνία Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν αναλύεται ως ένδειξη διαμόρφωσης ενός νέου περιφερειακού συσχετισμού δυνάμεων στη Μέση Ανατολή.
Η νέα συμφωνία Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν
Η Milliyet επικαλείται ανάλυση της ισραηλινής εφημερίδας Maariv, στην οποία ο απόστρατος συνταγματάρχης και αναλυτής ασφαλείας Amir Noy υποστηρίζει ότι το Τελ Αβίβ δεν πρέπει να αγνοήσει τη στρατηγική βαρύτητα της νέας συνεργασίας. Η ισραηλινή ανάλυση δεν χαρακτηρίζει τη συμφωνία Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν ως ανοιχτά αντιισραηλινή, ωστόσο επισημαίνει ότι ο συνδυασμός στρατιωτικής, οικονομικής και πυρηνικής ισχύος που φέρνουν οι τρεις χώρες δημιουργεί μια εντελώς διαφορετική δικτύωση, την οποία το Ισραήλ οφείλει να λάβει σοβαρά υπόψη.
Στο επίκεντρο της ανάλυσης βρίσκονται οι δυνατότητες κάθε χώρας ξεχωριστά. Η Τουρκία διαθέτει μεγάλο στρατό, αναπτυγμένη αμυντική βιομηχανία, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, αεροπορική και ναυτική ισχύ, καθώς και αυξανόμενη περιφερειακή επιρροή. Η Σαουδική Αραβία προσθέτει στο σχήμα σημαντικό οικονομικό βάρος, ενεργειακούς πόρους, γεωγραφικό βάθος και στρατηγική θέση στον Κόλπο. Το Πακιστάν, από την πλευρά του, συνεισφέρει μεγάλο στρατό, επιχειρησιακή εμπειρία και πυρηνική ικανότητα, στοιχείο που ενισχύει σημαντικά το συνολικό στρατιωτικό βάρος της τριμερούς συνεργασίας.
Η επιρροή της Άγκυρας στη Συρία ανησυχεί το Τελ Αβίβ
Ιδιαίτερη βαρύτητα στην ισραηλινή ανάλυση αποδίδεται στον ρόλο της Τουρκίας στη Συρία. Σύμφωνα με τη Maariv, η συμφωνία της Μέκκας δεν μπορεί να εξεταστεί ανεξάρτητα από την αυξανόμενη επιρροή της Άγκυρας στη γειτονική χώρα. Το δημοσίευμα εκτιμά πως, αν ο νέος συριακός στρατός διαμορφωθεί υπό τουρκική επιρροή και η Άγκυρα επεκτείνει στο μέλλον την παρουσία της και στον Λίβανο, τότε θα μπορούσε να προκύψει ένας στρατηγικός χώρος με επίκεντρο την Τουρκία, βόρεια και ανατολικά του Ισραήλ.
Χαρακτηριστική είναι η επισήμανση ότι δεν χρειάζεται κανείς να φανταστεί τουρκικά άρματα μάχης στα σύνορα του Ισραήλ, αλλά αρκεί να υπολογίσει την επιρροή που μπορεί να ασκήσει η Άγκυρα μέσω όπλων, εκπαίδευσης, πληροφοριών, υποδομών και πολιτικών διασυνδέσεων στη Δαμασκό και τη Βηρυτό. Η παρατήρηση αυτή, όπως τη μεταφέρει η Milliyet, δείχνει ότι οι Ισραηλινοί αναλυτές δεν εστιάζουν τόσο στη στρατιωτική απειλή όσο στη σταδιακή διεύρυνση της τουρκικής επιρροής στην ευρύτερη περιοχή.
Η σύσταση για ψυχραιμία από τον Amir Noy
Παρά τον προβληματισμό, ο Amir Noy φέρεται να προειδοποιεί ότι το Ισραήλ δεν πρέπει να οδηγηθεί σε βιαστικές αποφάσεις. Σύμφωνα με την ανάλυσή του, όπως τη μεταφέρει η τουρκική εφημερίδα, το Τελ Αβίβ δεν χρειάζεται να περιμένει μέχρι η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν να το χαρακτηρίσουν επισήμως εχθρό, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να κηρύξει την Άγκυρα εχθρική δύναμη. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι τα κράτη δεν οικοδομούν τις συμμαχίες τους μόνο με βάση τους δηλωμένους αντιπάλους τους, αλλά με βάση τα κοινά συμφέροντα, τις δυνατότητες που ενώνουν τις χώρες και τα σενάρια για τα οποία προετοιμάζονται.
Η συμφωνία της Μέκκας, όπως την περιγράφει η ισραηλινή ανάλυση που αναπαράγει η Milliyet, φαίνεται λοιπόν να λειτουργεί ως σημείο εκκίνησης για μια ευρύτερη επανεξέταση των περιφερειακών ισορροπιών στη Μέση Ανατολή. Η στάση των τουρκικών και ισραηλινών αναλυτών δείχνει ότι το ζήτημα παρακολουθείται στενά και από τις δύο πλευρές, χωρίς ωστόσο να υπάρχουν, σύμφωνα με τις πηγές, ενδείξεις άμεσης κλιμάκωσης.
