Ο ηθοποιός Νίκος Καλογερόπουλος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών, αφήνοντας πίσω του ένα πλούσιο και πολυσχιδές έργο στον κινηματογράφο, το θέατρο, την τηλεόραση αλλά και την ποίηση. Η είδηση του θανάτου του συγκίνησε το πανελλήνιο, καθώς ο Νίκος Καλογερόπουλος υπήρξε μια από τις πιο ιδιαίτερες φυσιογνωμίες της ελληνικής τέχνης των τελευταίων δεκαετιών. Πολιτικά κόμματα, συνάδελφοι και θαυμαστές έσπευσαν να τον αποχαιρετήσουν, τονίζοντας το ανήσυχο πνεύμα και την αυθεντικότητα που τον χαρακτήριζαν.
Διαβάστε επίσης: Ο ηθοποιός Νίκος Καλογερόπουλος πέθανε στα 74 του χρόνια
Μια πολυσχιδής πορεία στην τέχνη
Το τηλεοπτικό ντεμπούτο του Νίκου Καλογερόπουλου έγινε το 1975 με τη σειρά «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», που παρακολουθούσε τους κατοίκους ενός χωριού της Μικράς Ασίας να ετοιμάζονται για την αναπαράσταση των Παθών του Χριστού, με την άφιξη προσφύγων να ανατρέπει τις ζωές τους. Το ευρύ κοινό όμως τον αγάπησε κυρίως μέσα από τη σατιρική, κοινωνικοπολιτική ταινία «Λούφα και Παραλλαγή», όπου ενσάρκωσε τον Παπαδόπουλο, καθώς και από τη θρυλική σειρά της ΕΡΤ «Στο κάμπινγκ», στην οποία υποδύθηκε διπλό ρόλο: έναν βοσκό που αναλαμβάνει χρέη εκπαιδευτή ιππασίας και τον χαρακτήρα του «τρελού του χωριού».
Στη μεγάλη οθόνη ο Νίκος Καλογερόπουλος πρωταγωνίστησε επίσης σε ταινίες όπως το «Εν Πλω» του Σταύρου Κωνσταντάρακου, το «Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι» σε παραγωγή Καραγιάννης – Καρατζόπουλος, το «Ρεμπέτικο», ταινία εμπνευσμένη από τη ζωή της Μαρίκας Νίνου, καθώς και στις κωμωδίες «Ένας κι ένας» και «Θηλυκή εταιρεία». Παράλληλα με την υποκριτική, ο καλλιτέχνης αγάπησε και τη γραφή, εκδίδοντας την ποιητική συλλογή «3ωδία» από τις εκδόσεις Κάκτος, τα «Επιστρόφια 1970-1990» από τις εκδόσεις Λιβάνη και το έργο «Οι κυνικοί ξανάρχονται» από τις εκδόσεις Γραφές. Το 1994 κυκλοφόρησε μάλιστα και το πρώτο του CD, με τίτλο «Τα δέοντα».
Ξεχωριστό κεφάλαιο στη ζωή του Νίκου Καλογερόπουλου αποτέλεσε η σχέση του με την εκκλησία, η οποία τον αφόρισε δύο φορές. Παρά τον διπλό αφορισμό, ο ίδιος είχε δηλώσει σε παλαιότερη συνέντευξή του στην εκπομπή «ΤΑ ΚΑΡΝΤΑΣΙΑΝΣ» ότι μιλούσε με τον Θεό κάθε ημέρα, θυμίζοντας πως στα παιδικά του χρόνια έψελνε στην εκκλησία.
Τα μηνύματα ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ
Ο θάνατος του Νίκου Καλογερόπουλου προκάλεσε αντιδράσεις από τον πολιτικό κόσμο. Ο Τομέας Πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ και η υπεύθυνη ΚΤΕ Πολιτισμού, Νάγια Γρηγοράκου, τον χαρακτήρισαν «ανήσυχο και ασυμβίβαστο πνεύμα», σημειώνοντας ότι παράλληλα με την υποκριτική ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία, τη συγγραφή, την ποίηση και το τραγούδι. Το κόμμα στάθηκε ιδιαίτερα στη φράση του «Η τέχνη, χωρίς πολιτική, δεν έχει νόημα», αναφέροντας πως αυτή χαρακτήρισε συνολικά την πορεία του και τον έκανε να ξεχωρίσει για το ήθος του.
Με ανάλογη θλίψη αποχαιρέτησε τον ηθοποιό και ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, μέσω ανακοίνωσής του. Το κόμμα τον περιέγραψε ως έναν σπουδαίο ηθοποιό και πολυσχιδή δημιουργό που υπηρέτησε την τέχνη με προσωπικό τρόπο, μακριά από συμβάσεις και στερεότυπα, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα στον ελληνικό πολιτισμό μέσα από ταινίες όπως το «Μάθε παιδί μου γράμματα», το «Ρεμπέτικο», η «Λούφα και Παραλλαγή» και το «Στο Κάμπινγκ». Ο ΣΥΡΙΖΑ τόνισε επίσης ότι ο Νίκος Καλογερόπουλος δεν υπήρξε ποτέ αποκομμένος από την κοινωνία και την εποχή του, καθώς σχολίαζε με αιχμηρό λόγο την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα, ασκώντας κριτική σε πρόσωπα και κατεστημένες αντιλήψεις.
Η σχέση του ηθοποιού με την πολιτική δεν περιορίστηκε στον καλλιτεχνικό λόγο. Το 2004 ο Νίκος Καλογερόπουλος είχε θέσει υποψηφιότητα με τον ΣΥΡΙΖΑ στη Β’ Αθήνας, στηρίζοντας έμπρακτα όσα πρέσβευε καλλιτεχνικά. Το κόμμα εξέφρασε τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια, τους φίλους και τους συνεργάτες του, ενώ ανάλογα μηνύματα συμπαράστασης έστειλε και το ΠΑΣΟΚ, αναγνωρίζοντας το σημαντικό έργο που αφήνει πίσω του ο εκλιπών καλλιτέχνης.
