Ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών Αντόνιο Ταγιάνι τοποθετήθηκε σήμερα δημόσια στο ζήτημα των δευτερογενών ροών μεταναστών ανάμεσα στην Ιταλία και τη Γερμανία. Ο επικεφαλής της ιταλικής διπλωματίας διαβεβαίωσε ότι δεν εντοπίζει πρόβλημα στις σχέσεις των δύο χωρών πάνω σε αυτό το θέμα. Η δήλωσή του έρχεται λίγο μετά από αντίστοιχη τοποθέτηση εκπροσώπου του γερμανικού υπουργείου Εσωτερικών, ο οποίος επιβεβαίωσε πως θα προχωρήσουν επιστροφές αιτούντων άσυλο προς την Ιταλία. Το ζήτημα των δευτερογενών ροών βρίσκεται στο επίκεντρο των διπλωματικών επαφών μεταξύ Ρώμης και Βερολίνου τις τελευταίες ημέρες.
Τι δήλωσε ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών
Μιλώντας σήμερα, ο Αντόνιο Ταγιάνι ήταν κατηγορηματικός: «Δεν θεωρώ ότι με τη Γερμανία υπάρχει πρόβλημα με τις δευτερογενείς ροές». Ο Ιταλός υπουργός επεξήγησε τη θέση του συνδέοντας το ζήτημα με ένα άλλο, παράλληλο θέμα που απασχολεί τις ιταλικές αρχές: την παρουσία πλοίων ΜΚΟ που φέρουν γερμανική σημαία και ελλιμενίζονται σε λιμάνια της Ιταλίας. Σύμφωνα με τον ίδιο, «έχουμε το θέμα με τα πλοία των ΜΚΟ τα οποία φέρουν γερμανική σημαία και ελλιμενίζονται στην Ιταλία» και για τον λόγο αυτό εκτιμά ότι «θα βρεθεί μια ισορροπία» ανάμεσα στα δύο ζητήματα. Η διατύπωση αυτή δείχνει πως ο επικεφαλής της ιταλικής διπλωματίας αντιμετωπίζει τη διαφωνία ως κάτι που μπορεί να ισοσταθμιστεί μέσα από την ανταλλαγή αμοιβαίων παραχωρήσεων και όχι ως ανοιχτή κρίση ανάμεσα στις δύο κυβερνήσεις.
Η δήλωση του Ταγιάνι αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς έρχεται ως απάντηση σε προηγούμενη τοποθέτηση από τη γερμανική πλευρά. Ο ίδιος επέλεξε να μην κλιμακώσει τη ρητορική, παρουσιάζοντας τη σχέση Ρώμης-Βερολίνου στο μεταναστευτικό ως διαχειρίσιμη, ακόμη κι όταν οι δύο πλευρές φαίνεται να έχουν αντικρουόμενα αιτήματα.
Οι επιστροφές αιτούντων άσυλο και το νέο Σύμφωνο
Νωρίτερα την ίδια ημέρα, εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εσωτερικών είχε επαναλάβει ότι πρόκειται να πραγματοποιηθούν επιστροφές αιτούντων άσυλο προς την Ιταλία. Σύμφωνα με τον Γερμανό αξιωματούχο, η αναφορά αυτή αφορά κυρίως περιπτώσεις του τελευταίου διμήνου, δηλαδή από τη στιγμή που τέθηκε σε ισχύ το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το νέο πλαίσιο προβλέπει συγκεκριμένους κανόνες για το ποια χώρα φέρει την ευθύνη εξέτασης μιας αίτησης ασύλου, όταν ο αιτών έχει διέλθει από περισσότερα από ένα κράτη-μέλη πριν φτάσει στον τελικό προορισμό του.
Το ζήτημα των δευτερογενών ροών αφορά ακριβώς αυτή τη μετακίνηση μεταναστών από μια χώρα πρώτης υποδοχής, όπως η Ιταλία, προς άλλα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η Γερμανία. Η επίκληση από τη γερμανική πλευρά του νέου Συμφώνου για να δικαιολογήσει τις επιστροφές αιτούντων άσυλο προς την Ιταλία αναδεικνύει τις εντάσεις που έχουν προκύψει γύρω από την κατανομή ευθυνών ανάμεσα στα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρά ταύτα, ο Ταγιάνι επέλεξε να μην παρουσιάσει το θέμα ως σύγκρουση, αλλά ως ζήτημα που εντάσσεται σε μια ευρύτερη εικόνα αμοιβαίων εκκρεμοτήτων ανάμεσα στις δύο χώρες, με φόντο και τη γνωστή τριβή Ιταλίας-Γερμανίας για τη συμφωνία του Δουβλίνου.
Η στάση του Ιταλού υπουργού Εξωτερικών καταδεικνύει την προσπάθεια της ιταλικής κυβέρνησης να διατηρήσει ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με το Βερολίνο, ακόμη και όταν οι πρακτικές πτυχές του μεταναστευτικού φέρνουν τις δύο πλευρές σε αντιπαράθεση. Το ζήτημα των πλοίων ΜΚΟ με γερμανική σημαία παραμένει ανοιχτό εκκρεμές, το οποίο, σύμφωνα με τον ίδιο, θα συμβάλει τελικά στην εξεύρεση ισορροπίας ανάμεσα στα δύο κράτη.
