Σε ηλικία 87 ετών πέθανε ο πρώην υπουργός και επί σειρά ετών βουλευτής Στέφανος Μάνος, ο οποίος τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας. Την είδηση του θανάτου του επιβεβαίωσαν φίλοι και άνθρωποι από το στενό του περιβάλλον του. Ο Στέφανος Μάνος υπήρξε μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες φωνές του ελληνικού φιλελεύθερου χώρου, με πολιτική διαδρομή που εκτεινόταν σε περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Μέχρι στιγμής δεν έχουν γνωστοποιηθεί λεπτομέρειες για την αιτία του θανάτου του, ούτε για την ημερομηνία της κηδείας.
Από τις επιχειρήσεις στην πολιτική
Ο Στέφανος Μάνος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 1939. Ήταν γιος του Αλέξανδρου Μάνου, χειρουργού και πρώην διευθυντή του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», και της Μαριέττας Πανούτσου. Σπούδασε μηχανολόγος μηχανικός με ειδίκευση στην αεροδυναμική στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης και το 1965 απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα MBA στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Έναν χρόνο αργότερα ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία ως βοηθός γενικός διευθυντής στην «Αλλατίνη Α.Ε.», εταιρεία στην οποία διετέλεσε στη συνέχεια γενικός διευθυντής, αντιπρόεδρος και τελικά πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου. Το 1977 αποχώρησε από τον επιχειρηματικό χώρο για να θέσει υποψηφιότητα στις εκλογές.
Εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία το 1977 και ανέλαβε αμέσως υφυπουργός Δημοσίων Έργων. Από τότε εκλεγόταν αδιαλείπτως βουλευτής μέχρι και το 2007, με εξαίρεση τις εκλογικές αναμετρήσεις του 1985 και του Νοεμβρίου 1989. Στην κυβέρνηση Γεωργίου Ράλλη ανέλαβε το Υπουργείο Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος και στη συνέχεια το Υπουργείο Βιομηχανίας και Ενέργειας.
Οι υπουργικές θέσεις και το αποτύπωμά του
Στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ο Στέφανος Μάνος βρέθηκε ανάμεσα στα πρώτα ονόματα της κυβερνητικής ομάδας. Ανέλαβε αρχικά το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, στη συνέχεια το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και τελικά το Υπουργείο Οικονομικών, θέση που κράτησε έως το 1993. Σύμφωνα με στοιχεία που ο ίδιος είχε καταγράψει, κατά τη θητεία του ως υπουργός συνέβαλε στην αναμόρφωση της περιοχής της Πλάκας, υπέγραψε τη σύμβαση κατασκευής του Μετρό της Αθήνας, συνέβαλε στον σχεδιασμό της Αττικής Οδού, καθιέρωσε την απόσυρση των ρυπογόνων αυτοκινήτων και προώθησε τη μεταφορά του εργοστασίου του Γκαζιού από το κέντρο της Αθήνας στην Ελευσίνα. Καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας του υπερασπιζόταν σταθερά τον περιορισμό του κρατικού παρεμβατισμού και τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στην οικονομία, θέσεις που τον έφεραν συχνά σε αντιπαράθεση με την κυρίαρχη πολιτική γραμμή.
Η ρήξη με τη ΝΔ, οι Φιλελεύθεροι και η Δράση
Το 1998, κατά τη διάρκεια ψηφοφορίας για τροπολογία σχετική με τις ΔΕΚΟ που είχε καταθέσει ο τότε υπουργός Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ Γιάννος Παπαντωνίου, ο Στέφανος Μάνος διαφώνησε ανοιχτά με τον αρχηγό της ΝΔ Κώστα Καραμανλή, με αποτέλεσμα να παραπεμφθεί στο πειθαρχικό όργανο του κόμματος και τελικά να διαγραφεί. Τον Απρίλιο του 1999 ίδρυσε το κόμμα των Φιλελευθέρων, με έμβλημα τον «μαινόμενο ταύρο», το οποίο κατήλθε αυτόνομα στις ευρωεκλογές του Ιουνίου 1999 συγκεντρώνοντας 1,62% των ψήφων. Στις εθνικές εκλογές του 2000 το κόμμα συνεργάστηκε με τη Νέα Δημοκρατία και ο ίδιος επανεξελέγη βουλευτής, ενώ δύο χρόνια αργότερα ανέστειλε τη λειτουργία του κόμματος επικαλούμενος έλλειψη οικονομικών πόρων.
Το 2004 συμπεριλήφθηκε ως ανεξάρτητος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, ενώ το 2009 υπήρξε συνιδρυτής του κόμματος «Δράση» μαζί με τον Βασίλη Κοντογιαννόπουλο και τον Γιάννη Μπουτάρη, του οποίου ανέλαβε την ηγεσία προτού παραιτηθεί από την προεδρία το 2012. Ακόμη και μετά την αποχώρησή του από την ενεργό κομματική πολιτική, ο Στέφανος Μάνος συνέχισε να παρεμβαίνει τακτικά στη δημόσια συζήτηση μέσα από άρθρα και συνεντεύξεις, με τις απόψεις του για τη φορολογία, το ασφαλιστικό και τις ιδιωτικοποιήσεις να προκαλούν συχνά έντονο διάλογο. Είχε τιμηθεί με τον τίτλο του «Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής» από τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας και ήταν παντρεμένος με πέντε παιδιά.
