Μια συγκλονιστική υπόθεση σεξουαλικής κακοποίησης συγκλονίζει τη Γαλλία, όπου σχεδόν 250 γυναίκες καταγγέλλουν ότι έπεσαν θύματα ενός δημοσίου υπαλλήλου. Ο Κριστιάν Νεγκρ, υψηλόβαθμο στέλεχος του γαλλικού υπουργείου Πολιτισμού, φέρεται να χορηγούσε κρυφά διουρητικές ουσίες σε γυναίκες κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων εργασίας. Στη συνέχεια τις οδηγούσε σε δημόσιους χώρους, περιμένοντας μέχρι να μην μπορούν πλέον να συγκρατήσουν την ανάγκη τους να ουρήσουν. Οι καταγγελίες καλύπτουν μια περίοδο σχεδόν δέκα ετών, από το 2009 έως το 2018, και έχουν προκαλέσει σοκ στη γαλλική κοινή γνώμη.
Ο Νεγκρ, σήμερα άνω των 60 ετών, βρίσκεται υπό επίσημη έρευνα για σοβαρές κατηγορίες που περιλαμβάνουν χορήγηση επιβλαβών ουσιών, παραβίαση της ιδιωτικής ζωής και σεξουαλική επίθεση. Αναμένεται να δικαστεί, ενώ η υπόθεση αποκαλύφθηκε χάρη στις μαρτυρίες γυναικών που για χρόνια πίστευαν ότι ήταν οι μοναδικές που είχαν βιώσει κάτι τέτοιο. Δύο από αυτές, η Αναΐς ντε Βος και η Μαρί-Ελέν Μπρις, μίλησαν στο BBC περιγράφοντας λεπτομερώς όσα υπέστησαν, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο συνειδητοποίησαν αργότερα ότι δεν ήταν οι μόνες.
Η μαρτυρία της Αναΐς ντε Βος
Τον Ιούλιο του 2011, η τότε 27χρονη Αναΐς ντε Βος βρέθηκε στα γραφεία του γαλλικού υπουργείου Πολιτισμού στο Παρίσι για μια συνέντευξη εργασίας. Απέναντί της καθόταν ο Κριστιάν Νεγκρ, ο οποίος της πρόσφερε καφέ που είχε φτιάξει ο ίδιος. Παρότι δεν συνήθιζε να πίνει καφέ, η γυναίκα δέχθηκε από ευγένεια, αν και παρατήρησε ότι είχε παράξενη γεύση και ήπιε μόνο τον μισό. Λίγα λεπτά μετά την έναρξη της συνέντευξης, ο Νεγκρ πρότεινε να συνεχίσουν τη συζήτηση κάνοντας βόλτα στους δρόμους του Παρισιού.
Καθώς περπατούσαν, η Αναΐς άρχισε να αισθάνεται περίεργα, με αδυναμία στα πόδια και έντονο φόβο χωρίς να καταλαβαίνει τι συνέβαινε. Ταυτόχρονα ένιωσε μια ξαφνική και ανεξέλεγκτη ανάγκη να ουρήσει. Όταν του ζήτησε να βρουν επειγόντως τουαλέτα, εκείνος την κοίταξε στα μάτια και της είπε ειρωνικά αν ήθελε «να κάνει τσίσα», κάτι που την έκανε να νιώσει εξευτελισμένη. Στη συνέχεια, σύμφωνα με την καταγγελία της, ο Νεγκρ την οδήγησε προς έναν αποθηκευτικό χώρο κάτω από γέφυρα στον Σηκουάνα, προτείνοντάς της να ουρήσει εκεί, κάτι που εκείνη αρνήθηκε πανικόβλητη.
Η γυναίκα επέμεινε να αναζητήσουν δημόσια τουαλέτα και κατευθύνθηκαν προς το Λούβρο, όπου όμως η είσοδος στις τουαλέτες κόστιζε ένα ευρώ και εκείνη δεν είχε χρήματα μαζί της, καθώς είχε αφήσει το πορτοφόλι της στο υπουργείο. Ο Νεγκρ ισχυρίστηκε ότι ούτε ο ίδιος είχε χρήματα, αφήνοντάς την σε κατάσταση απόγνωσης και πόνου. Τελικά κατάφερε να βρει ένα καφέ όπου της επέτρεψαν να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα, γλιτώνοντας έτσι από τον εξευτελισμό που φαινόταν να επιδιώκει ο δράστης.
Ένα αρχείο-ντοκουμέντο με εκατοντάδες θύματα
Η υπόθεση απέκτησε ακόμη πιο ανησυχητικές διαστάσεις όταν οι αρχές εντόπισαν στον υπολογιστή του Κριστιάν Νεγκρ ένα λεπτομερές αρχείο με ονόματα γυναικών, τον χρόνο δράσης των διουρητικών ουσιών, αλλά και το είδος των εσωρούχων που φορούσαν. Το εύρημα αυτό ενίσχυσε τις υποψίες ότι δεν επρόκειτο για μεμονωμένα περιστατικά, αλλά για συστηματική και προσχεδιασμένη πρακτική που επαναλαμβανόταν επί χρόνια, με τον υπάλληλο να αξιοποιεί τη θέση του στο υπουργείο για να πλησιάζει τα θύματά του μέσα από επαγγελματικές συνεντεύξεις.
Μία από τις γυναίκες που κατήγγειλαν τον Νεγκρ δήλωσε χαρακτηριστικά στο BBC ότι «δεν έπαιρνε τα μάτια του από πάνω μου, ήταν ξεκάθαρα σεξουαλική επίθεση». Η φράση αυτή αποτυπώνει την αίσθηση παραβίασης που περιέγραψαν πολλές από τις σχεδόν 250 γυναίκες που πιστεύεται ότι έπεσαν θύματα της ίδιας μεθόδου. Ωστόσο, για πολλά χρόνια οι περισσότερες δεν γνώριζαν η μία την ύπαρξη της άλλης, κάτι που καθυστέρησε σημαντικά την αποκάλυψη της έκτασης του φαινομένου.
Η υπόθεση οδηγείται στη δικαιοσύνη
Σήμερα ο Κριστιάν Νεγκρ βρίσκεται υπό επίσημη δικαστική έρευνα και αναμένεται να δικαστεί για τις πράξεις του, ενώ η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό σχετικά με τους μηχανισμούς ελέγχου εντός δημοσίων υπηρεσιών στη Γαλλία. Παράλληλα, η μαρτυρία γυναικών όπως η Αναΐς ντε Βος και η Μαρί-Ελέν Μπρις ανέδειξε τη σημασία της δημοσιότητας τέτοιων υποθέσεων, καθώς βοήθησε άλλα θύματα να αναγνωρίσουν ότι δεν ήταν μόνα τους. Η υπόθεση παραμένει ανοιχτή και αναμένεται να απασχολήσει έντονα τη γαλλική κοινή γνώμη τους επόμενους μήνες.
