Ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για τη μόνιμη μείωση του ενεργειακού κόστους κατά 30% σε βάθος τριετίας παρουσίασε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου. Ο υπουργός μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για τους έξι βασικούς άξονες της κυβερνητικής πολιτικής, ενώ παράλληλα η Ελλάδα καταγράφει και θετικές επιδόσεις στο μέτωπο του δημόσιου χρέους. Το σχέδιο δεν αφορά ακόμη μία προσωρινή επιδότηση, αλλά διαρθρωτικές παρεμβάσεις που στοχεύουν στη μόνιμη αποκλιμάκωση της τιμής του ρεύματος για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Οι έξι άξονες του σχεδίου για το ενεργειακό κόστος
Σύμφωνα με τον Σταύρο Παπασταύρου, η κυβέρνηση κινείται σε έξι κατευθύνσεις προκειμένου να πετύχει τη μείωση του ενεργειακού κόστους. Πρώτος άξονας είναι η συνέχιση της ανάπτυξης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας με σαφείς κανόνες, ενώ ακολουθεί η επιτάχυνση της αποθήκευσης ενέργειας και των ηλεκτρικών διασυνδέσεων. Όπως εξήγησε ο υπουργός, δεν αρκεί μόνο η παραγωγή φθηνής ενέργειας, αλλά χρειάζεται και η δυνατότητα αποθήκευσης και μεταφοράς της εκεί όπου υπάρχει ζήτηση. Στους υπόλοιπους άξονες περιλαμβάνονται η αντιμετώπιση των ρευματοκλοπών μέσω της εγκατάστασης έξυπνων μετρητών, η διαχείριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών, η ενίσχυση της ευελιξίας στην κατανάλωση, η εξοικονόμηση ενέργειας και η μεγαλύτερη δυνατότητα αυτοπαραγωγής για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Ο υπουργός υπενθύμισε ότι η εγκατεστημένη ισχύς από ΑΠΕ στην Ελλάδα έχει ξεπεράσει τα 18 GW, έναντι μόλις 6,3 GW το 2019, σημειώνοντας σχεδόν τριπλασιασμό μέσα σε επτά χρόνια. «Αυτός είναι ο δρόμος προς το -30%: όχι μια επιδότηση που κάποια στιγμή τελειώνει, αλλά δομικές αλλαγές που μειώνουν μόνιμα το ενεργειακό κόστος», τόνισε χαρακτηριστικά ο Σταύρος Παπασταύρου. Στόχος της κυβέρνησης, όπως ανέφερε, είναι το ενεργειακό πλεονέκτημα που έχει ήδη διαμορφωθεί να μετατραπεί σε πραγματικό οικονομικό όφελος, με χαμηλότερο κόστος για τα νοικοκυριά και μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα για τις επιχειρήσεις.
Δημοσιονομικός χώρος και σταθερότητα στις αγορές
Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο ανόδου των τιμών λιανικής τον επόμενο χειμώνα, ο υπουργός δήλωσε ότι η κυβέρνηση παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στην αγορά ενέργειας. Υπενθύμισε ότι η κυβέρνηση έχει αποδείξει στο παρελθόν πως παρεμβαίνει «όταν και όπου χρειάζεται», πάντα μέσα στα όρια που επιτρέπει η οικονομία, όπως έγινε και κατά τις μεγάλες ενεργειακές κρίσεις των προηγούμενων ετών. Σημείωσε, μάλιστα, ότι η ύπαρξη δημοσιονομικού χώρου επιτρέπει στην κυβέρνηση να στηρίζει στοχευμένα τους πολίτες σε περιόδους που δοκιμάζεται ένα τμήμα της κοινωνίας.
Η δημοσιονομική εικόνα της Ελλάδας φαίνεται να επιβεβαιώνει αυτή τη διαβεβαίωση, καθώς η χώρα κατάφερε να περιορίσει την αύξηση του κόστους δανεισμού της, παρά τη μεγάλη αναταραχή που καταγράφεται στις διεθνείς αγορές κρατικών ομολόγων. Η απόδοση των ελληνικών 10ετών ομολόγων αυξήθηκε κατά 40 μονάδες βάσης τον τελευταίο μήνα, διαμορφούμενη στο 4,24%, μια αύξηση μικρότερη από αυτή που κατέγραψαν η Γαλλία στο 4,44%, η Ιταλία στο 4,38% και η Βρετανία στο 5,37%. Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται στα ισχυρά πρωτογενή πλεονάσματα και στην έντονα πτωτική πορεία του δημόσιου χρέους, στοιχεία που οδήγησαν τον καναδικό οίκο DBRS να αναβαθμίσει σε θετικές τις προοπτικές του ελληνικού αξιόχρεου στη βαθμίδα ΒΒΒ.
Τι σηματοδοτεί η διεθνής αναταραχή στα ομόλογα
Η παγκόσμια εικόνα παραμένει πιο δυσμενής. Στις ΗΠΑ, η απόδοση των 10ετών ομολόγων άγγιξε το 5% και των 30ετών τίτλων εκτινάχθηκε στο 5,3%, το υψηλότερο επίπεδο από τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2007. Στη Γερμανία, που αποτελεί δείκτη αναφοράς για την Ευρωζώνη, η απόδοση των 10ετών τίτλων διαμορφώθηκε στο 3,5%, το υψηλότερο επίπεδο εδώ και 17 χρόνια. Ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών, Σκοτ Μπέσεντ, υποστήριξε ότι το αμερικανικό χρέος δεν προκαλεί ανησυχία και ότι θα μειωθεί μέσω της ανάπτυξης της οικονομίας, μια εκτίμηση που οι αγορές φαίνεται να αμφισβητούν.
Το γεγονός ότι η Ελλάδα κατάφερε να απορροφήσει σε μεγάλο βαθμό αυτή τη διεθνή πίεση αναδεικνύει τη σταθεροποίηση που έχει επιτευχθεί στα δημόσια οικονομικά τα τελευταία χρόνια. Η συνδυασμένη εικόνα από το ενεργειακό μέτωπο και το μέτωπο του δημόσιου χρέους δείχνει μια κυβερνητική στρατηγική που επιδιώκει τόσο τη μείωση του κόστους ζωής για νοικοκυριά και επιχειρήσεις όσο και τη διατήρηση της εμπιστοσύνης των αγορών στην ελληνική οικονομία.
