Η Εκκλησία τιμά σήμερα, Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου, τη μνήμη του Αγίου Βησσαρίωνος, του επισκόπου που συνδέθηκε στενά με τη Θεσσαλία και ιδιαίτερα με τα Τρίκαλα, την Καλαμπάκα και το Μεγανήσι. Ο Άγιος Βησσαρίων δεν έμεινε γνωστός μόνο για την εκκλησιαστική του πορεία, αλλά και για το κοινωνικό του έργο, με δρόμους και γέφυρες που άλλαξαν την καθημερινότητα ολόκληρων κοινοτήτων. Παράλληλα, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά σήμερα και τον Άγιο Νικήτα τον Γότθο, ο οποίος μαρτύρησε για την πίστη του τον 4ο αιώνα. Η ημέρα συνδυάζει θρησκευτική παράδοση, τοπική ιστορία και εορτολογικό ενδιαφέρον για χιλιάδες ανθρώπους που γιορτάζουν σήμερα το όνομά τους.
Διαβάστε επίσης: Η Lehman Brothers: 18 χρόνια από την ιστορική πτώχευση
Ο επίσκοπος που έχτιζε γέφυρες
Ο Άγιος Βησσαρίων έζησε στα τέλη του 15ου αιώνα και στο πρώτο μισό του 16ου αιώνα, σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για τον ελληνικό χώρο, υπό οθωμανική κυριαρχία. Γεννήθηκε στην περιοχή της σημερινής Πύλης Τρικάλων και από νεαρή ηλικία ακολούθησε την εκκλησιαστική ζωή, γινόμενος αρχικά επίσκοπος Ελασσόνος και αργότερα αναλαμβάνοντας τη Μητρόπολη Λαρίσης. Η παράδοση διατήρησε το όνομά του κυρίως χάρη στο έντονο κοινωνικό και κοινωφελές έργο του, καθώς φρόντιζε φτωχούς και ασθενείς και συνδέθηκε με την κατασκευή δρόμων και γεφυριών που επέτρεπαν σε απομονωμένες κοινότητες της περιοχής να επικοινωνούν μεταξύ τους.
Ανάμεσα στα έργα που η παράδοση αποδίδει στη δράση του βρίσκεται το ιστορικό γεφύρι της Πύλης, πάνω από τον ποταμό Πορταϊκό, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά πέτρινα γεφύρια της Θεσσαλίας. Το όνομά του συνδέεται στενά και με τη Μονή Δουσίκου, κοντά στην Πύλη Τρικάλων, αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος και γνωστή σήμερα και ως Μονή Αγίου Βησσαρίωνος. Σε μια εποχή χωρίς οργανωμένο κράτος πρόνοιας, με τις μετακινήσεις εξαιρετικά δύσκολες, τέτοιες κατασκευές καθόριζαν την πρόσβαση ολόκληρων περιοχών σε αγορές, καλλιέργειες και γειτονικούς οικισμούς. Μετά την κοίμησή του, η τιμή προς τον Βησσαρίωνα εξαπλώθηκε σε ολόκληρη τη Θεσσαλία και σήμερα τιμάται ως Πολιούχος τόσο των Τρικάλων όσο και της Καλαμπάκας.
Η σύνδεση με το Μεγανήσι και ο Άγιος Νικήτας
Εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τη Θεσσαλία, ο Βησσαρίων απέκτησε μια εξαιρετικά ισχυρή σχέση με το Μεγανήσι Λευκάδας. Η παράδοση αυτή ανάγεται στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν το νησί δοκιμαζόταν από σοβαρή επιδημία και οι κάτοικοι ζήτησαν να μεταφερθεί από τη Μονή Δουσίκου η κάρα του Αγίου. Έγιναν δεήσεις και λιτανείες και, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, η ασθένεια υποχώρησε. Από τότε ο Βησσαρίων καθιερώθηκε ως προστάτης και πολιούχος του νησιού, με τη 15η Σεπτεμβρίου να αποτελεί επίσημη αργία για το Μεγανήσι. Στο Βαθύ βρίσκεται ο Ιερός Ναός του Αγίου Βησσαρίωνα, όπου κάθε χρόνο η γιορτή συγκεντρώνει κατοίκους και επισκέπτες, ενώ το όνομα Βησσαρίων παραμένει ιδιαίτερα διαδεδομένο στο νησί, περνώντας από γενιά σε γενιά.
Η ίδια ημέρα τιμά και τον Άγιο Νικήτα τον Γότθο, ο οποίος έζησε τον 4ο αιώνα βόρεια του Δούναβη, σε μια περίοδο κατά την οποία ο Χριστιανισμός είχε αρχίσει να εξαπλώνεται ανάμεσα στα γοτθικά φύλα. Διδάχθηκε την πίστη από τον Γότθο επίσκοπο Θεόφιλο και, όταν συνελήφθη από τον ηγεμόνα Αθανάριχο, αρνήθηκε να απαρνηθεί τον Χριστό. Υπέστη φρικτά βασανιστήρια και τελικά βρήκε τον θάνατο στη φωτιά, ενώ σύμφωνα με την παράδοση το λείψανό του διασώθηκε από ευσεβή χριστιανό. Σήμερα γιορτάζουν όσοι φέρουν τα ονόματα Βησσαρίων, Βησσαρίωνας, Βησσάρης, Βησσαρία, Νικήτας, Νικήτη και Νικήτα. Η ίδια ημερομηνία σηματοδοτεί επίσης την Ευρωπαϊκή Ημέρα κατά του Καρκίνου του Προστάτη και τη Διεθνή Ημέρα Δημοκρατίας.
