Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ αποχαιρέτησαν την Τρίτη τον Σπύρο Χαλβατζή, ιστορικό στέλεχος και πρώην γραμματέα της ΚΝΕ, σε μια τελετή βαθιάς συγκίνησης στο προαύλιο του ΣΦΕΑ, του Συλλόγου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων 1967-1974. Η κηδεία του Σπύρου Χαλβατζή έγινε με τιμητική φρουρά, επαναστατικά τραγούδια και τον ήχο του ηπειρώτικου κλαρίνου να γεμίζει τον χώρο. Στην τελετή έδωσε το «παρών» ο γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, ο οποίος εκφώνησε τον επικήδειο εκ μέρους του κόμματος. Δεκάδες συναγωνιστές, συνδικαλιστές, επιστήμονες και εκπρόσωποι φορέων παρευρέθηκαν για να τιμήσουν τη μνήμη του.
Διαβάστε επίσης: Η πολιτική κηδεία του Σπύρου Χαλβατζή στο Πάρκο Ελευθερίας
Η κηδεία του Σπύρου Χαλβατζή στο ΣΦΕΑ
Το φέρετρο του Σπύρου Χαλβατζή ήταν σκεπασμένο με την κόκκινη σημαία του ΚΚΕ, με τον «Ριζοσπάστη» και με δύο κατακόκκινα τριαντάφυλλα, σε μια εικόνα που συμπύκνωνε ολόκληρη τη διαδρομή του στο κόμμα. Γύρω από το φέρετρο στάθηκαν μέλη του Πολιτικού Γραφείου και της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, μέλη του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ και δεκάδες συναγωνιστές, σχηματίζοντας τιμητική φρουρά. Στους χώρους του ΣΦΕΑ ακούστηκε ο ύμνος της ΚΝΕ, στην οποία ο Σπύρος Χαλβατζής είχε διατελέσει γραμματέας, καθώς και επαναστατικά τραγούδια από τα ηχεία. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η στιγμή που ένα ηπειρώτικο κλαρίνο έπαιξε πένθιμους σκοπούς, δίνοντας στην τελετή έναν χαρακτήρα βαθιάς οικειότητας.
Στην τελετή αποχαιρετισμού παρευρέθηκε πολυμελής αντιπροσωπεία της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ και του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ, με επικεφαλής τον γραμματέα του ΚΣ, Θοδωρή Κωτσαντή. Παρόντες ήταν επίσης βουλευτές του ΚΚΕ και δήμαρχοι εκλεγμένοι με τον συνδυασμό της «Λαϊκής Συσπείρωσης». Από το διεθνές αριστερό κίνημα έδωσαν το «παρών» ο πρέσβης της Κούβας, Aramis Fuente Hernandez, και ο Γιώργος Κουκουμάς, μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ και βουλευτής. Διαβάστηκε, μάλιστα, συλλυπητήριο μήνυμα από το Κουβανικό Ινστιτούτο Φιλίας των Λαών, γνωστό με το ακρωνύμιο ICAP.
Τον Σπύρο Χαλβατζή αποχαιρέτησαν ακόμη ο Νίκος Τριανταφύλλου, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΣΦΕΑ, ο γιος του, Αλέκος Χαλβατζής, η κουμπάρα του Αιμιλία Καραλή, καθώς και οι Άγγελος Χάγιος, Νάντια Βαλαβάνη και Νίκος Κιάος. Στον χώρο βρέθηκαν δεκάδες συνδικαλιστές, επιστήμονες, εκπρόσωποι της τοπικής διοίκησης, δημοσιογράφοι και καλλιτέχνες, ενώ την τελετή παρακολούθησαν και εκπρόσωποι της Βουλής, κομμάτων και φορέων. Καθώς η τελετή έφτανε στο τέλος της, ακούστηκαν συνθήματα όπως «Ούτε σε εξορίες, ούτε σε φυλακές, ποτέ τους δεν λύγισαν οι κομμουνιστές» και «Ένας αιώνας αγώνας και θυσία, το ΚΚΕ στην πρωτοπορία». Το τραγούδι «Της γερακίνας γιος» του Βασίλη Τσιτσάνη έκλεισε συμβολικά την αποχαιρετιστήρια τελετή.
Ο επικήδειος του Δημήτρη Κουτσούμπα
Εκ μέρους της Κεντρικής Επιτροπής, τον επικήδειο λόγο εκφώνησε ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, ο οποίος τόνισε ότι «η ζωή του Σπύρου Χαλβατζή δεν ξεχωρίζει εύκολα από την ιστορία του κόμματος και της ΚΝΕ, από την ιστορία όλου του εργατικού κινήματος». Ο κ. Κουτσούμπας αναφέρθηκε αναλυτικά στην αγωνιστική πορεία του εκλιπόντος από τα νεανικά του χρόνια, στις διώξεις που υπέστη, καθώς και στις φυλακές και τις εξορίες που πέρασε λόγω της πολιτικής του δράσης. Υπενθύμισε, παράλληλα, ότι ο Σπύρος Χαλβατζής διετέλεσε πρόεδρος και αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974, παραμένοντας μέλος της Διοίκησής του μέχρι το τέλος της ζωής του.
Ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ υπογράμμισε πως ο εκλιπών «είχε κρατήσει κάτι βαθύτερο από μια πολιτική πεποίθηση» και πως διατηρούσε «μια βαθιά πίστη στον άνθρωπο, στην εργατική τάξη, στη δύναμη του οργανωμένου αγώνα, στην ιστορική δυνατότητα και αναγκαιότητα να ανατραπεί το σύστημα της βαρβαρότητας, ο καπιταλισμός, και να οικοδομηθεί η νέα κοινωνία, ο σοσιαλισμός-κομμουνισμός». Παράλληλα με τον επικήδειο του κ. Κουτσούμπα, εκ μέρους της ΚΝΕ μίλησε ο γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της νεολαίας, Θοδωρής Κωτσαντής, αποτίοντας φόρο τιμής στον άνθρωπο που υπηρέτησε τη νεολαία του κόμματος για δεκαετίες. Και οι δύο ομιλίες επικεντρώθηκαν στη διαδρομή ενός ανθρώπου που παρέμεινε, όπως σημειώθηκε, σταθερός στις πεποιθήσεις του παρά τις διώξεις που βίωσε.
