Η σχεδιάστρια Σύλια Δραγούνη έχει δημιουργήσει μια ξεχωριστή αισθητική στον χώρο της ελληνικής μόδας, βασισμένη στο χειροποίητο κέντημα και την επαναχρησιμοποίηση παλιών υφασμάτων. Στα χέρια της, ένα παλιό τραπεζομάντηλο μετατρέπεται σε φόρεμα, ενώ η φθορά και η ιστορία κάθε υφάσματος γίνονται μέρος της τελικής δημιουργίας. Η δουλειά της κινείται ανάμεσα στη σύγχρονη θηλυκότητα και την ελληνική παράδοση, με τη δαντέλα και το κέντημα να αποκτούν νέα ζωή. Η ίδια μιλά αναλυτικά για τη σχεδιαστική της φιλοσοφία και τη σχέση της με τον χρόνο.
Παλιά υφάσματα αποκτούν νέα μορφή
Η διαδικασία μεταμόρφωσης βρίσκεται στο επίκεντρο της δουλειάς της Σύλιας Δραγούνη. Αντί να αποκρύπτει τις φθορές ενός παλιού υφάσματος, η σχεδιάστρια τις αφήνει να πρωταγωνιστήσουν, διατηρώντας τα κεντήματα, τις υφές και τις μικρές ατέλειες που κάνουν κάθε κομμάτι διαφορετικό. Έτσι η ελληνική χειροποίητη παράδοση περνά μέσα από μια σύγχρονη ματιά και αποκτά έναν ελεύθερο, bohemian χαρακτήρα. Το χειροποίητο κέντημα, μια τεχνική που απαιτεί χρόνο, υπομονή και ακρίβεια, κατέχει κεντρικό ρόλο σε κάθε της δημιουργία, ενώ κάθε ύφασμα περνά από προσεκτική παρατήρηση πριν αποκτήσει καινούργια μορφή.
Η ίδια περιγράφει πως αφήνει κάθε ύφασμα να της δείξει τον δρόμο, παρατηρώντας πρώτα το σχέδιο, την υφή και την ιστορία του πριν αποφασίσει τη νέα του μορφή. Όταν δουλεύει με ένα παλιό τραπεζομάντηλο, δεν βιάζεται, όπως εξηγεί η ίδια, αλλά παρατηρεί το ύφασμα, καταλαβαίνει τις φθορές του, το κέντημα και το σχέδιό του, ώστε να δει τι μπορεί να γίνει. Κάθε κομμάτι, όπως λέει, την κατευθύνει μόνο του. Η σχέση της με τον χρόνο βρίσκεται στον αντίποδα της fast fashion και της μαζικής παραγωγής, με την έννοια της διάρκειας να επιστρέφει διαρκώς στη δημιουργική της φιλοσοφία και να καθορίζει τον τρόπο που επιλέγει κάθε υλικό.
Η φιλοσοφία πίσω από κάθε δημιουργία
Για τη Σύλια Δραγούνη, ένα ρούχο φτιαγμένο από ανθρώπινα χέρια κουβαλά κάτι που καμία μηχανή δεν μπορεί να αναπαράγει. Ένα τέτοιο ρούχο, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, κουβαλά χρόνο, φροντίδα και συναίσθημα, στοιχεία που δεν μπορεί να αναπαράγει καμία μηχανή. Ειδικά όταν δουλεύει με παλιά τραπεζομάντηλα, όπως εξηγεί, δεν δημιουργεί απλώς ένα καινούργιο ρούχο αλλά συνεχίζει την ιστορία ενός υφάσματος που έχει ήδη ζήσει, δίνοντάς του μια δεύτερη ζωή, διατηρώντας παράλληλα κάτι από την προηγούμενη. Κάθε κομμάτι που βγαίνει από το εργαστήριό της είναι μοναδικό, καθώς δεν μπορεί να επαναληφθεί ούτε το ίδιο ύφασμα ούτε η ίδια ιστορία πίσω από αυτό.
Η ίδια προσέγγιση χαρακτηρίζει και τη bridal συλλογή της. Τα νυφικά της έχουν ρομαντισμό, κίνηση και έντονη προσωπικότητα, χωρίς να εγκλωβίζονται στην παραδοσιακή εικόνα του τέλειου νυφικού. Η σύγχρονη νύφη, όπως την περιγράφει η σχεδιάστρια, αναζητά ένα φόρεμα που να την εκφράζει, να της επιτρέπει να κινείται ελεύθερα και να νιώθει τον εαυτό της. Στη δική της φιλοσοφία, η ομορφιά αποκτά τη μεγαλύτερη δύναμή της όταν μοιάζει αβίαστη, χωρίς υπερβολές και τεχνητές λεπτομέρειες.
Πέρα από τη σχέση της με το χειροποίητο κέντημα και τα παλιά υφάσματα, η Σύλια Δραγούνη μιλά και για τη σχέση της με τις τάσεις της μόδας και την αγάπη της για τα vintage κομμάτια. Από τη σημασία του χειροποίητου μέχρι τη σύγχρονη bridal γυναίκα, η σχεδιάστρια περιγράφει όλα όσα διαμορφώνουν σήμερα τη δική της σχεδιαστική γλώσσα, μια γλώσσα που συνδυάζει την ελληνική παράδοση με μια απόλυτα σύγχρονη ματιά στη γυναικεία ένδυση.
