Η Κρίστα Πάικ, μία 50χρονη θανατοποινίτισσα, ζητά η εκτέλεση από γυναίκες να είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο θα της χορηγηθεί η θανατηφόρα ένεση στην πολιτεία του Τενεσί. Η Πάικ είναι η πρώτη γυναίκα που πρόκειται να εκτελεστεί στην πολιτεία εδώ και περίπου 200 χρόνια, με την εκτέλεσή της να έχει προγραμματιστεί για τις 30 Σεπτεμβρίου. Το αίτημά της στηρίζεται σε ιστορικό σεξουαλικής κακοποίησης και μετατραυματικού στρες, στοιχεία που, όπως υποστηρίζει, καθιστούν αφόρητη την παρουσία ανδρών κατά τις τελευταίες στιγμές της ζωής της. Η οικογένεια του θύματος έχει ήδη αντιδράσει, κάνοντας λόγο για ειδική μεταχείριση.
Το αίτημα για εκτέλεση από γυναίκες
Σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα, η Κρίστα Πάικ ζητά η ομάδα που θα εκτελέσει τη θανατηφόρα ένεση να αποτελείται αποκλειστικά από γυναίκες. Η ίδια υποστηρίζει ότι η παρουσία ανδρών κατά τις τελευταίες στιγμές της θα της προκαλούσε έντονη ψυχολογική επιβάρυνση, λόγω του ιστορικού κακοποίησης που επικαλείται από την παιδική της ηλικία. Σε περίπτωση που το αίτημά της για εκτέλεση από γυναίκες δεν γίνει δεκτό, η θανατοποινίτισσα αναμένεται να ζητήσει εναλλακτικά ως μέθοδο εκτέλεσης τον απαγχονισμό.
Η υπόθεση που οδήγησε στην καταδίκη της Πάικ ανάγεται στις 12 Ιανουαρίου 1995, όταν, σε ηλικία μόλις 18 ετών, παρέσυρε τη 19χρονη Μέγκαν Σλέμερ, συμφοιτήτριά της στο πρόγραμμα Job Corps, σε απομονωμένο σημείο εντός της πανεπιστημιούπολης του Πανεπιστημίου του Τενεσί στο Νόξβιλ. Εκεί, μαζί με τον τότε σύντροφό της, της επιτέθηκαν και τη σκότωσαν. Η Πάικ καταδικάστηκε για ανθρωποκτονία πρώτου βαθμού και για συνωμοσία διάπραξης φόνου, ενώ στις 30 Μαρτίου 1996 το δικαστήριο της επέβαλε τη θανατική ποινή, καθιστώντας την μία από τις νεότερες γυναίκες στις ΗΠΑ που έλαβαν ποτέ τέτοια καταδίκη.
Οι δικηγόροι της Πάικ έχουν καταθέσει αίτηση 226 σελίδων, στην οποία υποστηρίζουν ότι η παιδική της ηλικία σημαδεύτηκε από σεξουαλική και σωματική κακοποίηση, παραμέληση και ενδοοικογενειακή βία. Σύμφωνα με το κείμενο, η θανατοποινίτισσα διαγνώστηκε αργότερα με διπολική διαταραχή και μετατραυματικό στρες, στοιχεία που, όπως αναφέρουν οι συνήγοροί της, δεν παρουσιάστηκαν ποτέ πλήρως ενώπιον του δικαστηρίου κατά τη διάρκεια της δίκης.
Αντιδράσεις και το νομικό πλαίσιο της υπόθεσης
Η οικογένεια της Μέγκαν Σλέμερ έχει εκφράσει την αντίθεσή της στο αίτημα της Πάικ, χαρακτηρίζοντάς το ως προσπάθεια για ειδική μεταχείριση λίγες ημέρες πριν από την προγραμματισμένη εκτέλεση. Οι δικηγόροι της θανατοποινίτισσας διευκρινίζουν πάντως ότι τα στοιχεία που επικαλούνται για την παιδική κακοποίηση και τη διπολική διαταραχή δεν αποσκοπούν στο να δικαιολογήσουν τη δολοφονία της νεαρής γυναίκας. Υποστηρίζουν, ωστόσο, ότι τα στοιχεία αυτά θα μπορούσαν να είχαν επηρεάσει διαφορετικά την απόφαση των ενόρκων σχετικά με την επιβολή της θανατικής ποινής, αν είχαν παρουσιαστεί αναλυτικά στο δικαστήριο το 1996.
Η υπόθεση της Πάικ αποκτά ιδιαίτερο βάρος και λόγω της ιστορικής της διάστασης, καθώς πρόκειται για την πρώτη φορά μετά από περίπου 200 χρόνια που το Τενεσί προχωρά σε εκτέλεση γυναίκας. Το αίτημα για εκτέλεση από γυναίκες έχει προκαλέσει συζήτηση για τον τρόπο διεξαγωγής της θανατηφόρας ένεσης και για το κατά πόσο οι πολιτειακές αρχές μπορούν να ικανοποιήσουν παρόμοια αιτήματα καταδίκων. Η υπόθεση έχει απασχολήσει και διεθνή μέσα ενημέρωσης, με αναφορές στο ιστορικό της δίκης και στις λεπτομέρειες του εγκλήματος του 1995.
Τι ακολουθεί
Η εκτέλεση της Κρίστα Πάικ παραμένει προγραμματισμένη για τις 30 Σεπτεμβρίου, με το αίτημά της για εκτέλεση από γυναίκες να εκκρεμεί ενώπιον των αρμόδιων αρχών. Αν το αίτημα απορριφθεί, η θανατοποινίτισσα αναμένεται να καταθέσει νέο αίτημα, ζητώντας ως εναλλακτική μέθοδο τον απαγχονισμό αντί της θανατηφόρας ένεσης. Οι δικηγόροι της συνεχίζουν παράλληλα να επικαλούνται το ιστορικό κακοποίησης και τις ψυχιατρικές διαγνώσεις της, με στόχο να ανοίξει εκ νέου η συζήτηση γύρω από την ποινή που της επιβλήθηκε πριν από τρεις δεκαετίες.
