Ο αγωγός πετρελαίου Σαράρα-Ζαουίγια στη Λιβύη επανήλθε σε λειτουργία το βράδυ του Σαββάτου, μετά το κλείσιμό του από ομάδα ενόπλων για πέντε ημέρες. Η διακοπή προκάλεσε ζημιά που υπολογίζεται σε 95 εκατομμύρια δολάρια για τη λιβυκή οικονομία. Την ανακοίνωση για το άνοιγμα του αγωγού πετρελαίου έκανε η Εθνική Επιχείρηση Πετρελαίου (ΕΕΠ) της Λιβύης.
Διαβάστε επίσης: Η Λιβύη ανοίγει ξανά τον αγωγό πετρελαίου Σαράρα-Ζαουίγια
Τι έγινε στον αγωγό πετρελαίου Σαράρα-Ζαουίγια
Η ΕΕΠ ανακοίνωσε ότι άνοιξε εκ νέου «η βάνα υπ’ αριθμόν επτά», επιτρέποντας την επανέναρξη της άντλησης πετρελαίου μέσω του αγωγού. Ο αγωγός συνδέει το κοίτασμα Ας Σαράρα, στα νοτιοδυτικά της χώρας, με τερματικό σταθμό στο λιμάνι της πόλης Ζαουίγια, στα βόρεια. Σύμφωνα με την εταιρεία, «τεχνικές και επιχειρησιακές ομάδες επιτόπου» φρόντισαν να εγγυηθούν την επανέναρξη της λειτουργίας του με κάθε ασφάλεια.
Η ομάδα ενόπλων είχε κλείσει τη συγκεκριμένη στρόφιγγα του αγωγού τη Δευτέρα, προκαλώντας μεγάλη μείωση στην παραγωγή πετρελαίου της χώρας. Η ΕΕΠ δεν έδωσε λεπτομέρειες ούτε για την ταυτότητα των μελών της ομάδας, ούτε για τις διεκδικήσεις που είχαν προβάλει. Νωρίτερα το Σάββατο, η εταιρεία είχε κάνει λόγο για οικονομικές ζημίες εξαιτίας του «εξαναγκαστικού και παρατεταμένου κλεισίματος» του πετρελαιαγωγού, τις οποίες υπολόγισε σε 95 εκατομμύρια δολάρια για τις πέντε ημέρες διακοπής.
Τον πετρελαιαγωγό διαχειρίζεται η Akakus, κοινοπραξία στην οποία συμμετέχουν η ΕΕΠ μαζί με τις εταιρείες Repsol από την Ισπανία, TotalEnergies από τη Γαλλία, ÖMV από την Αυστρία και Statoil από τη Νορβηγία. Τέτοιου είδους διακοπές δεν είναι πρωτόγνωρες για τη Λιβύη, καθώς ένοπλες ομάδες ή κινήματα διαμαρτυρίας προχωρούν συχνά σε αποκλεισμούς κοιτασμάτων αργού, πετρελαιαγωγών ή τερματικών σταθμών, προκειμένου να ικανοποιηθούν διάφορες διεκδικήσεις τους.
Οι αντιδράσεις και το πλαίσιο στη Λιβύη
Η αποστολή υποστήριξης του ΟΗΕ στη Λιβύη, γνωστή ως UNSMIL, εξέφρασε την ανησυχία της για τα προβλήματα στον αγωγό Σαράρα-Ζαουίγια. Η αποστολή σημείωσε ότι οι διακοπές αυτού του τύπου πλήττουν την κυριότερη πηγή εσόδων των Λιβύων, αυξάνουν την ανάγκη για εισαγωγές καυσίμων και ασκούν επιπλέον πίεση στα δημοσιονομικά της χώρας. Η κατάσταση αυτή αναδεικνύει την ευθραυστότητα του ενεργειακού τομέα σε μια χώρα που διαθέτει τα μεγαλύτερα επιβεβαιωμένα αποθέματα πετρελαίου στην Αφρική.
Η Λιβύη βυθίστηκε στο χάος μετά την εξέγερση που οδήγησε στην ανατροπή και τον θάνατο του Μουάμαρ Καντάφι το 2011. Έκτοτε, η χώρα εξακολουθεί να λειτουργεί με δύο αντίπαλες κυβερνήσεις που διεκδικούν η καθεμιά την εξουσία. Η μία, υπό τον πρωθυπουργό Αμπντελχαμίντ Ντμπάιμπα, εδρεύει στην Τρίπολη και αναγνωρίζεται από τη διεθνή κοινότητα. Η δεύτερη βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της χώρας και ελέγχεται από τον στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ και τους γιους του.
Αυτός ο πολιτικός διχασμός αποτελεί βασική αιτία της αστάθειας που επηρεάζει τον ενεργειακό τομέα, καθώς κοιτάσματα και υποδομές βρίσκονται συχνά στο επίκεντρο διεκδικήσεων από διάφορες ομάδες. Το κλείσιμο του αγωγού Σαράρα-Ζαουίγια για πέντε ημέρες αποτελεί ακόμη ένα παράδειγμα του πώς οι εσωτερικές εντάσεις μεταφράζονται άμεσα σε οικονομικές απώλειες για τη λιβυκή κρατική επιχείρηση πετρελαίου και τους ξένους εταίρους της.
