Ένα παιδί μόλις δύο ετών υποβλήθηκε σε ευθανασία στην Ολλανδία, σε μια υπόθεση που καταγράφεται ως η πρώτη γνωστή περίπτωση παιδιού κάτω των 12 ετών -το οποίο δεν ήταν νεογνό- να υποβάλλεται σε υποβοηθούμενο θάνατο στη χώρα. Η υπόθεση έγινε γνωστή μετά τη δημοσιοποίηση έκθεσης της Επιτροπής για τις Ύστερες Εκτρώσεις και τον Τερματισμό της Ζωής σε Νεογνά και Παιδιά, η οποία εξέτασε αναλυτικά τις συνθήκες κάτω από τις οποίες πραγματοποιήθηκε η διαδικασία. Η επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο γιατρός που προχώρησε στην πράξη ενήργησε σύμφωνα με τις απαιτήσεις της δέουσας ιατρικής φροντίδας.
Διαβάστε επίσης: Η Ριάνα δείχνει την κόρη της Ρόκι με περούκα και ρουζ
Η ιστορία του παιδιού και η πορεία της ασθένειας
Το παιδί ήταν σχεδόν 24 μηνών όταν πέθανε, τον περασμένο Ιούνιο, και είχε γεννηθεί πρόωρα, μόλις στην 26η εβδομάδα κύησης. Στη σύντομη ζωή του αντιμετώπισε πλήθος σοβαρών προβλημάτων υγείας, μεταξύ των οποίων σοβαρή εγκεφαλική βλάβη, εγκεφαλική παράλυση και σοβαρή διαταραχή όρασης. Παράλληλα υπέφερε από επιληπτικές κρίσεις που δεν ανταποκρίνονταν στη φαρμακευτική αγωγή, ενώ παρουσίαζε συσσώρευση βλέννας στους πνεύμονες που δυσχέραινε σημαντικά την αναπνοή του.
Ο γιατρός και οι γονείς του παιδιού έκριναν πως η κατάστασή του δεν μπορούσε πλέον να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά με άλλες ιατρικές παρεμβάσεις και αποφάσισαν να προχωρήσουν στον τερματισμό της ζωής του. Πριν από αυτή την απόφαση, ο γιατρός είχε ζητήσει τη γνώμη ανεξάρτητων ειδικών για δεύτερη αξιολόγηση. Οι πρώτοι γιατροί που εξέτασαν την περίπτωση εκτίμησαν ότι το παιδί δεν βρισκόταν σε συνεχή ανυπόφορη ταλαιπωρία, καθώς οι επιληπτικές κρίσεις, αν και προκαλούσαν έντονη δυσφορία, δεν ήταν συνεχείς, και ανέφεραν ότι υπήρχαν ακόμη εναλλακτικές επιλογές, όπως η παρηγορική φροντίδα και διαφορετικές φαρμακευτικές θεραπείες. Ωστόσο, μετά από νέα ιατρική αξιολόγηση από άλλον γιατρό, κρίθηκε ότι η ανυπόφορη ταλαιπωρία του παιδιού ήταν πλέον ξεκάθαρα εμφανής και ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις για την ευθανασία.
Το νομικό πλαίσιο για την ευθανασία παιδιού στην Ολλανδία
Η επιτροπή αποδέχθηκε την τελική εκτίμηση, σημειώνοντας ότι όλες οι πτυχές της λειτουργίας του παιδιού -από τις κινητικές ικανότητες έως τη συμπεριφορά και την προσωπικότητα- είχαν επηρεαστεί σοβαρά και δεν αναμενόταν καμία βελτίωση. Όπως ανέφερε η έκθεση, παρά όλες τις ιατρικές και μη ιατρικές παρεμβάσεις, οι γονείς και ο γιατρός δεν παρατήρησαν βελτίωση στην κατάσταση του παιδιού και ήταν πεπεισμένοι ότι υπέφερε χωρίς προοπτική ανακούφισης.
Η υποβοηθούμενη θανάτωση για βαριά ασθενή παιδιά ηλικίας από 1 έως 12 ετών είναι νόμιμη στην Ολλανδία εδώ και δύο χρόνια. Πριν από την αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου, η ευθανασία προβλεπόταν μόνο για νεογνά και για άτομα άνω των 12 ετών, καθώς θεωρούνταν ότι τα παιδιά αυτής της ηλικιακής ομάδας δεν ήταν σε θέση να λάβουν οι ίδια τέτοιες αποφάσεις. Για τα παιδιά ηλικίας 1 έως 12 ετών απαιτείται η σύμφωνη γνώμη των γονέων, το παιδί να υποφέρει αφόρητα και να μην υπάρχει καμία πιθανότητα ανάρρωσης. Ο γιατρός οφείλει επίσης να διαπιστώσει ότι δεν υπάρχει καμία μορφή πίεσης και να ζητήσει δεύτερη ιατρική γνώμη πριν προχωρήσει στη διαδικασία. Η Ολλανδία είχε νομιμοποιήσει την ευθανασία για ανίατες ασθένειες ήδη από το 2002, μέτρο που απολαμβάνει ισχυρή κοινωνική υποστήριξη στη χώρα.
