Η Ελένη Προκοπίου, μία από τις πιο αγαπητές παρουσίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών, όπως έγινε γνωστό το βράδυ της Κυριακής 27 Σεπτεμβρίου. Ο θάνατος της Ελένης Προκοπίου προκάλεσε θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο, καθώς η ηθοποιός και χορεύτρια είχε αφήσει το στίγμα της σε 23 ταινίες ανάμεσα στο 1960 και το 1972. Γεννημένη το 1939, ξεκίνησε την πορεία της ως χορεύτρια πριν καθιερωθεί ως μία από τις πιο δημοφιλείς ηθοποιούς της εποχής της.
Από τον χορό στον πρωταγωνιστικό ρόλο
Η Ελένη Προκοπίου ξεκίνησε μαθήματα χορού από την ηλικία των 6 ετών, μαζί με τη Μάρθα Καραγιάννη, στη Σχολή Χορού της Λουκίας Σακελλαρίου – Κωτσοπούλου, που λειτουργούσε στο Ωδείο Αθηνών. Οι δύο τους συμμετείχαν, ακόμη παιδιά, σε παραστάσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ολοκληρώνοντας τις σπουδές τους στα τέλη της δεκαετίας του ’50. Το ντεμπούτο της στο θεατρικό σανίδι έγινε σε ηλικία 14 ετών στο θέατρο «Ολύμπια» της Πειραιώς, ως παρτενέρ του διάσημου χορευτή Δημήτρη Ιβάνωφ, ο οποίος υπήρξε και μέντοράς της. Στη συνέχεια δημιούργησε ένα επιτυχημένο χορευτικό δίδυμο με τον Βαγγέλη Σειληνό, με το οποίο εμφανίστηκε στα χορευτικά πολλών επιθεωρησιακών θεάτρων της Αθήνας από το 1960 έως το 1965.
Το κινηματογραφικό της ντεμπούτο έγινε το 1960 και μέχρι το 1972 πρωταγωνίστησε σε δεκάδες ταινίες, συχνά σε ρόλους που απαιτούσαν χορό, αφού είχε η ίδια την επιμέλεια αρκετών χορογραφιών της. Αποτέλεσε κινηματογραφικό ζευγάρι με τον Γιώργο Πάντζα, με τον οποίο συνεργάστηκε σε πέντε ταινίες. Ανάμεσα στα πιο γνωστά της έργα ξεχωρίζουν οι «Μικρές Αφροδίτες» του Νίκου Κούνδουρου το 1963, ταινία που γνώρισε διεθνή αναγνώριση, «Ο εμίρης και ο κακομοίρης» το 1964, όπου υποδύθηκε την πριγκίπισσα Γκιουλινάρ, καθώς και τα «Το πρόσωπο της ημέρας» και «Ραντεβού στον αέρα» το 1965, ταινία που τη συνέδεσε με τη Φίνος Φιλμ. Το 1966 πρωταγωνίστησε σε πέντε ακόμη ταινίες, ανάμεσά τους οι «Παράνομοι πόθοι», «Το συρτάκι της αμαρτίας», «Πέντε χιλιάδες ψέματα», «Οι κυρίες της αυλής» και «Αγάπη που δεν σβήνει ο χρόνος», συνεργαζόμενη με ηθοποιούς όπως ο Νίκος Σταυρίδης, ο Τάσος Γιαννόπουλος, η Τζένη Ρουσσέα και ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος.
Αντιδράσεις και το τελευταίο αντίο
Την είδηση του θανάτου της Ελένης Προκοπίου έκανε γνωστή αρχικά η ηθοποιός Μέλπω Κωστή και στη συνέχεια ο δημοσιογράφος Νίκος Νικόλιζας. «Καλό ταξίδι ακριβοθώρητη και μοναδική Ελένη Προκοπίου. Σε ευχαριστώ δημοσίως για την εμπιστοσύνη που μου έδειξες όλα αυτά τα χρόνια. Από σήμερα θα βρίσκεσαι κοντά στον λατρεμένο σου μέντορα Δημήτρη Ιβάνωφ. Συλλυπητήρια στους οικείους σου που τόσο αγαπούσες!», έγραψε στην ανάρτησή του ο Νίκος Νικόλιζας, αναφερόμενος στη σχέση της ηθοποιού με τον χορευτή που την είχε καθοδηγήσει στα πρώτα της βήματα.
Η Φίνος Φιλμ, μέσα από ανάρτησή της, υπογράμμισε το σπουδαίο ταλέντο της Ελένης Προκοπίου στον χορό, τις πηγαίες υποκριτικές της δυνατότητες και την εξωτική της ομορφιά, στοιχεία που της επέτρεψαν να αφήσει το δικό της αποτύπωμα στον ελληνικό κινηματογράφο, παρότι επέλεξε να αποσυρθεί σε σχετικά νεαρή ηλικία. Η καριέρα της διήρκεσε περίπου μία δεκαετία, με την ηθοποιό να αποχωρεί από την ηθοποιία στα μέσα της δεκαετίας του 1970, μετά τον γάμο της με έναν επιχειρηματία στις αρχές της ίδιας δεκαετίας. Παρά τη σύντομη διάρκεια της καλλιτεχνικής της πορείας, η Ελένη Προκοπίου παραμένει αγαπητή στο κοινό για τη συμβολή της σε ταινίες που θεωρούνται σήμερα κλασικές της ελληνικής φιλμογραφίας, αφήνοντας πίσω της μια ξεχωριστή παρακαταθήκη από τη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου.
