Η αρχιτεκτονική συναντά πλέον την τεχνολογία του υδρογόνου, καθώς οι κατοικίες σχεδιάζονται ώστε να παράγουν, να αποθηκεύουν και να διαχειρίζονται μόνες τους μέρος της ενέργειας που χρειάζονται. Το σπίτι του μέλλοντος δεν θα λειτουργεί πια ως απλός καταναλωτής ηλεκτρικού ρεύματος, αλλά ως ένα μικρό, ευφυές ενεργειακό σύστημα. Φωτοβολταϊκά στις στέγες, ηλεκτρόλυση νερού και κυψέλες καυσίμου συνδυάζονται για να προσφέρουν αυξημένη ενεργειακή αυτονομία στα κτίρια. Η τάση αυτή αλλάζει σταδιακά τον τρόπο σχεδιασμού των κατοικιών, με το υδρογόνο να αποκτά ολοένα πιο συγκεκριμένο ρόλο στην αρχιτεκτονική μελέτη.
Διαβάστε επίσης: Το Τυχερό Μπαμπού Feng Shui: Πού Να Το Τοποθετήσετε
Από τις φωτοβολταϊκές στέγες στο υδρογόνο
Η αξιοποίηση φωτοβολταϊκών συστημάτων στις στέγες και στις όψεις των κτιρίων, σε συνδυασμό με ανεμογεννήτριες όπου το επιτρέπουν οι τοπικές συνθήκες, μπορεί να προσφέρει ανανεώσιμη ηλεκτρική ενέργεια στην κατοικία. Όταν η παραγωγή ξεπερνά τις άμεσες ανάγκες του σπιτιού, η πλεονάζουσα ηλεκτρική ενέργεια μπορεί να αξιοποιηθεί για την παραγωγή υδρογόνου μέσω ηλεκτρόλυσης του νερού. Το υδρογόνο αποθηκεύεται σε ειδικά σχεδιασμένα και πιστοποιημένα συστήματα και, όταν χρειαστεί, τροφοδοτεί μια κυψέλη καυσίμου που το μετατρέπει ξανά σε ηλεκτρική ενέργεια και σε αξιοποιήσιμη θερμότητα.
Η ενεργειακή αλυσίδα περιγράφεται συνοπτικά ως εξής: ανανεώσιμη πηγή ενέργειας, ηλεκτρική ισχύς, ηλεκτρόλυση, αποθήκευση υδρογόνου και, όταν απαιτηθεί, παραγωγή ηλεκτρισμού και θερμότητας μέσω κυψέλης καυσίμου. Με αυτόν τον τρόπο το υδρογόνο λειτουργεί ως φορέας αποθήκευσης ενέργειας, συνδέοντας χρονικά την παραγωγή με την κατανάλωση. Ωστόσο η διαδικασία μετατροπής της ηλεκτρικής ενέργειας σε υδρογόνο και ξανά σε ηλεκτρισμό συνοδεύεται από απώλειες, γι’ αυτό και για τις καθημερινές, βραχυχρόνιες ανάγκες προτιμάται η άμεση χρήση ηλεκτρικής ενέργειας ή η αποθήκευσή της σε μπαταρίες. Το υδρογόνο αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον σε περιπτώσεις μακρόχρονης αποθήκευσης, εποχικής εξισορρόπησης ή αυξημένων απαιτήσεων ενεργειακής αυτονομίας, χωρίς ωστόσο να αποτελεί καθολική λύση για κάθε κτίριο.
Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός αλλάζει ριζικά
Η ενσωμάτωση του υδρογόνου σε μια κατοικία δεν είναι μόνο ζήτημα μηχανολογικού εξοπλισμού, αλλά αφορά τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό ήδη από τα πρώτα στάδια της μελέτης. Οι φωτοβολταϊκές επιφάνειες μπορούν να ενταχθούν στις στέγες, στις όψεις, στα σκίαστρα και σε άλλα δομικά στοιχεία του κτιρίου, ώστε η παραγωγή ενέργειας να συνδυάζεται με τη μορφολογία, τον φυσικό φωτισμό και τη θερμική συμπεριφορά της κατοικίας. Ο σχεδιασμός πρέπει επίσης να προβλέπει κατάλληλους τεχνικούς χώρους για τον ηλεκτρολύτη, τα συστήματα αποθήκευσης, την κυψέλη καυσίμου και τον εξοπλισμό ελέγχου.
Στοιχεία όπως η πρόσβαση για επιθεώρηση και συντήρηση, ο επαρκής αερισμός, η προστασία από περιβαλλοντικές επιδράσεις και η ασφαλής χωροθέτηση των συστημάτων θεωρούνται ουσιώδη για την ομαλή λειτουργία της εγκατάστασης. Η τεχνολογία του υδρογόνου δεν προστίθεται εκ των υστέρων σαν ξένο σώμα στο κτίριο, αλλά καλείται να αποτελέσει οργανικό μέρος της αρχιτεκτονικής σύνθεσης από την αρχή του σχεδιασμού.
Η Ελλάδα και το ηλιακό δυναμικό
Η Ελλάδα διαθέτει σημαντικό ηλιακό δυναμικό, στοιχείο που τη φέρνει σε πλεονεκτική θέση για την εφαρμογή τέτοιων συστημάτων στις κατοικίες. Σε ορισμένες περιοχές της χώρας υπάρχουν παράλληλα κατάλληλες συνθήκες που ενισχύουν τις δυνατότητες αξιοποίησης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας σε συνδυασμό με το υδρογόνο. Ο συνδυασμός ηλιακής ενέργειας, φωτοβολταϊκών συστημάτων και τεχνολογίας υδρογόνου φαίνεται να ταιριάζει με τα γεωγραφικά και κλιματικά χαρακτηριστικά αρκετών ελληνικών περιοχών, ανοίγοντας το δρόμο για κατοικίες που θα παράγουν οι ίδιες σημαντικό μέρος της ενέργειας που καταναλώνουν.
