Η ηθοποιός Ζέτα Δούκα μίλησε ανοιχτά για άγνωστες πτυχές της ζωής της σε συνέντευξή της στην ΕΡΤ, αποκαλύπτοντας λεπτομέρειες από το επαγγελματικό της παρελθόν αλλά και από την οικογένειά της. Καλεσμένη στην εκπομπή που παρουσιάζουν ο Φώτης Σεργουλόπουλος και η Τζένη Μελιτά, η Ζέτα Δούκα αναφέρθηκε στην περίοδο που εργάστηκε ως φυσικοθεραπεύτρια στο νοσοκομείο ΚΑΤ, πριν στραφεί οριστικά στην υποκριτική. Παράλληλα, μίλησε για την κόρη της Θάλεια και για τη γιαγιά της, δύο πρόσωπα που σημάδεψαν βαθιά τη ζωή της. Η συνέντευξη αυτή έδωσε στο κοινό μια σπάνια ματιά στην προσωπική διαδρομή της γνωστής ηθοποιού.
Από το ΚΑΤ στην υποκριτική
Η Ζέτα Δούκα αποκάλυψε ότι το 1997 εργάστηκε για λίγους μήνες ως φυσικοθεραπεύτρια στο νοσοκομείο ΚΑΤ, προτού συνειδητοποιήσει ότι το συγκεκριμένο επαγγελματικό περιβάλλον δεν της ταίριαζε. Όπως εξήγησε η ίδια, τα γόνατά της ήταν πολύ τραυματισμένα και δεν μπορούσε πλέον να χορέψει, κάτι που τη βοήθησε να πάρει την απόφαση να ασχοληθεί με την ηθοποιία. «Είδα ότι αυτό το περιβάλλον δεν μου ταιριάζει. Εγώ ήμουν καλλιτέχνιδα. Ήθελα να είμαι στη σκηνή. Δεν μπορούσα να χορέψω πια γιατί τα γόνατά μου ήταν πολύ τραυματισμένα και αποφάσισα να γίνω ηθοποιός», ανέφερε χαρακτηριστικά η ηθοποιός.
Στη συνέχεια της κουβέντας, η Ζέτα Δούκα εξομολογήθηκε πως δυσκολεύτηκε να διαχειριστεί το ανθρώπινο κομμάτι της δουλειάς στο νοσοκομείο, δηλαδή την επαφή με τον πόνο των ασθενών. Σύμφωνα με τα λόγια της, ένας φυσικοθεραπευτής πρέπει να βάζει την ευαισθησία του σε δεύτερη μοίρα προκειμένου να μπορέσει να βοηθήσει αποτελεσματικά τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. «Πρέπει να μην πονάς εξίσου ή περισσότερο με τον άνθρωπο που πονάει. Και αυτό, επειδή δεν το άντεχα εγώ προσωπικά, είπα δεν κάνει αυτή η δουλειά για μένα», εκμυστηρεύτηκε. Η ίδια περιέγραψε επίσης πόσο δύσκολο ήταν για εκείνη το καθημερινό ωράριο, «να έρχομαι κάθε μέρα στο νοσοκομείο, να χτυπάω κάρτα», κάτι που την οδήγησε στην οριστική στροφή προς την υποκριτική τέχνη και στην καριέρα που έχει σήμερα.
Η κόρη Θάλεια και η γιαγιά της
Σε άλλο σημείο της συζήτησης στην ΕΡΤ, η Ζέτα Δούκα αναφέρθηκε με ιδιαίτερη τρυφερότητα στην κόρη της, Θάλεια, η οποία σύμφωνα με την ηθοποιό έχει έντονη καλλιτεχνική διάθεση και αγαπά ιδιαίτερα τον χορό. «Η Θάλεια έχει πολύ το καλλιτεχνικό. Είναι και πολύ αθλητική. Της αρέσουν πολλά πράγματα. Είναι ένα παιδί που μπορεί να τα καταφέρει σε πολλούς τομείς. Τώρα θα δούμε, δεν ξέρω», είπε χαρακτηριστικά. Η ηθοποιός εξήγησε ότι θέλει να δώσει στην κόρη της την ελευθερία και την αυτοπεποίθηση που η ίδια δεν είχε στα παιδικά της χρόνια, τονίζοντας πως η Θάλεια μεγαλώνει με τον τρόπο που θα ήθελε να έχει μεγαλώσει και η ίδια, με περισσότερη ελευθερία και φόρα.
Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η αναφορά της Ζέτα Δούκα στη γιαγιά της, η οποία διατηρούσε σχολή χορού και πιάνου και αποτέλεσε πρότυπο για εκείνη από πολύ μικρή ηλικία. Η ηθοποιός περιέγραψε τη γιαγιά της ως άνθρωπο μπροστά από την εποχή του, με δυναμικότητα και εφευρετικότητα που τη γοήτευαν βαθιά. Όπως αποκάλυψε, έχασε τη γιαγιά της όταν ήταν μόλις 18 ετών, πριν καν κλείσει τα 18 της χρόνια, μια απώλεια που χαρακτήρισε ως τη μεγαλύτερη της ζωής της. Μαζί με τον χαμό της γιαγιάς της, η Ζέτα Δούκα έχασε και τη σχολή χορού και πιάνου που εκείνη διατηρούσε, κάτι που λειτουργούσε ως στήριγμα και ως μέρος των καθημερινών της συνηθειών. «Μαζί με τη γιαγιά μου έχασα και τη σχολή. Έχασα το στήριγμά μου και ένα πολύ μεγάλο μέρος των συνηθειών μου», εκμυστηρεύτηκε η Ζέτα Δούκα, κλείνοντας μια συνέντευξη γεμάτη προσωπικές αποκαλύψεις για τη ζωή και την πορεία της.
