Μαρινάκης: Σοβαρή πολιτική ή λαϊκισμός το διακύβευμα

Το κεντρικό διακύβευμα των επόμενων εκλογών περιέγραψε από το βήμα της Παναττικής Συνδιάσκεψης της ΟΝΝΕΔ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, μιλώντας για μια αναμέτρηση ανάμεσα στη «σοβαρή και αποτελεσματική πολιτική» από τη μία και στον λαϊκισμό και τα άκρα από την άλλη. Όπως τόνισε, η μάχη του 2027 δεν αφορά ποσοστά αλλά το ποια χώρα θέλουν οι πολίτες. Εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι η Νέα Δημοκρατία θα αναδειχθεί ξανά πρώτο κόμμα και ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα παραμείνει πρωθυπουργός. Κάλεσε δε την κομματική νεολαία να βρεθεί «στην πρώτη γραμμή» αυτής της προσπάθειας.

Η μάχη που έρχεται είναι ιδεολογική, όχι για ποσοστά

Ο Παύλος Μαρινάκης χαρακτήρισε ιδεολογική τη μάχη που έρχεται, υπογραμμίζοντας ότι οι εκλογές του 2027 θα κριθούν από το κυβερνητικό έργο μέχρι την ημέρα της κάλπης. Στάθηκε ιδιαίτερα στις δυσκολίες της νέας γενιάς, από το υψηλό κόστος στέγασης και την ακρίβεια έως την επαγγελματική αποκατάσταση, σημειώνοντας ότι η απάντηση δεν μπορεί να είναι οι «εύκολες υποσχέσεις». Θύμισε την εμπειρία της οικονομικής κρίσης και τις ουρές στα ΑΤΜ, για να αντιπαραβάλει το κόστος του λαϊκισμού με την υπεύθυνη διαχείριση.

«Όποιος υπόσχεται τα πάντα σε όλους, στην πραγματικότητα δανείζεται από το δικό σας μέλλον», ανέφερε, προσθέτοντας ότι η κυβέρνηση δεν θα χρεώσει το αύριο στις επόμενες γενιές για να χειροκροτηθεί σήμερα. Παρουσίασε ως απτά αποτελέσματα τη μείωση της ανεργίας, την προσέλκυση επενδύσεων και την επιστροφή νέων που είχαν φύγει στο εξωτερικό, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση πέρασε «από τα λόγια, στις πολιτικές, στα έργα, στις πράξεις». Κάλεσε τα στελέχη της ΟΝΝΕΔ να απευθυνθούν και πέρα από το κομματικό ακροατήριο, ιδίως στους νέους που αντιμετωπίζουν με δυσπιστία την πολιτική.

«Οι νέοι δεν ψηφίζουν όποιον τους χαϊδεύει τα αυτιά. Ψηφίζουν όποιον τους σέβεται», σημείωσε, καλώντας την παράταξη να δώσει τη μάχη «της Δημοκρατίας απέναντι στα άκρα» και «της ψυχραιμίας απέναντι στην τοξικότητα». Τοποθετήθηκε και στη συζήτηση για τη διεύρυνση της Νέας Δημοκρατίας, την οποία χαρακτήρισε αναγκαία διαδικασία για να μεγαλώσει η παράταξη, με τον όρο να μην συνεπάγεται αλλοίωση. Ως πρώην πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ και πρώην γραμματέας της ΝΔ, θύμισε τις ευκαιρίες που δόθηκαν επί Κυριάκου Μητσοτάκη σε στελέχη της κομματικής νεολαίας, αναφέροντας τους Κωνσταντίνο Κυρανάκη, Γιάννη Σμυρλή, Στέλιο Κονταδάκη, Γιώργο Βρεττάκο και Σοφία Ζαχαράκη.

Τα πυρά στον Τσίπρα και η καταδίκη των δύο άκρων

Μετωπική ήταν η επίθεση του κυβερνητικού εκπροσώπου στον Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο κατηγόρησε ότι εξακολουθεί να επενδύει στην οργή και στις διαμαρτυρίες των νέων αντί να προτείνει λύσεις για την εύρεση εργασίας, τους χαμηλούς μισθούς και το κόστος στέγασης. «Η νεολαία σήμερα δεν είναι οι ημιπιτσιρικάδες που φαντασιώνεται να αναβιώσει ο κ. Τσίπρας να βγαίνουν στον δρόμο για επαναστατική γυμναστική, όπως έκανε ο ίδιος στα νιάτα του», είπε, σχολιάζοντας και τη δήλωση «άντε και στα δικά μας, να πάρει σειρά η Ελλάδα». Ο χαρακτηρισμός «ημιπιτσιρικάδες» παρέπεμπε στον Νίκο Βούτση, που είχε χρησιμοποιήσει τη λέξη το 2021 για τον τότε 35χρονο γιο του, μετά τη σύλληψή του για ενέργεια με τρικάκια έξω από το σπίτι και το γραφείο της Σοφίας Νικολάου, με τους δύο συλληφθέντες να αθωώνονται στη συνέχεια.

Αντιπαραθέτοντας τα δύο μοντέλα, ο Παύλος Μαρινάκης έθεσε το ερώτημα ποιος μπορεί πράγματι να βοηθήσει τους νέους: «Αυτοί που τους καλούν να τα σπάσουν ή αυτοί που τους μειώνουν τους φόρους;». Παρουσίασε τις φορολογικές μειώσεις, τα κίνητρα για νέες επιχειρήσεις και τα προγράμματα στέγασης ως τη δική του απάντηση, αναγνωρίζοντας ωστόσο ότι η ακρίβεια και τα υψηλά ενοίκια συνεχίζουν να δυσκολεύουν τη νέα γενιά.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα δύο άκρα, σημειώνοντας ότι «μοιάζουν περισσότερο απ' όσο θέλουν να παραδεχτούν», καθώς «περιφρονούν τη Δημοκρατία, τη μετριοπάθεια και τον διάλογο». Για την Ακροδεξιά τόνισε ότι «ο πατριωτισμός δεν είναι μίσος, δεν είναι ρόπαλα, δεν είναι νοσταλγία για σκοτεινές εποχές», ενώ αναφέρθηκε στη δολοφονία της Βάγιας Νέστορα, χαρακτηρίζοντάς την «έγκλημα» για το οποίο «δεν χωράει κανένα ναι μεν, αλλά». Καταφέρθηκε, τέλος, εναντίον όσων επιχειρούν να αναβιώσουν ακροδεξιά κόμματα αλλά και εκείνων που χρησιμοποιούν βίαιες πρακτικές στο όνομα της επανάστασης.