Δημοσιονομικό αδιέξοδο της Γαλλίας απειλεί την ΕΕ

Πέρα από τις μαζικές προσαγωγές και τα επεισόδια που σημάδεψαν το πρόσφατο κύμα διαδηλώσεων, η βαθύτερη απειλή για τη Γαλλία κρύβεται στα δημόσια οικονομικά της. Αναλυτές προειδοποιούν ότι η χώρα οδεύει σε μια δημοσιονομική προσαρμογή ιστορικών διαστάσεων, τη στιγμή που ο ακροδεξιός Εθνικός Συναγερμός (RN) και η «Ανυπότακτη Γαλλία» προηγούνται ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2027. Το ερώτημα που απασχολεί πλέον τις Βρυξέλλες είναι ευθύ: αν το Παρίσι καταρρεύσει, μπορεί να παρασύρει μαζί του ολόκληρη την ΕΕ;

Από το Frexit του 2017 στην ανακοπή της Ένωσης

Η πορεία του ακροδεξιού RN αποτυπώνει τη βαθιά μετατόπιση της γαλλικής πολιτικής σκηνής την τελευταία οκταετία. Από το αφήγημα του λεγόμενου «Frexit» το 2017, το κόμμα μετακινήθηκε το 2022 στην υπόσχεση για μεταρρύθμιση της ΕΕ εκ των έσω. Σήμερα, με τη Μαρίν Λεπέν να συγκεντρώνει ποσοστά της τάξης του 35%, η ατζέντα για τις εκλογές του 2027 περιλαμβάνει ουσιαστικά την ανακοπή της πορείας της Ένωσης.

Οικονομικοί κύκλοι που μέχρι πρότινος θεωρούσαν την ενδεχόμενη εκλογή της Λεπέν ήσσονος σημασίας αναθεωρούν πλέον την εκτίμησή τους. Η ίδια έχει αναγάγει το ζήτημα της γαλλικής συνεισφοράς στον προϋπολογισμό της ΕΕ, μαζί με τη στήριξη προς την Ουκρανία, σε κεντρικό διακύβευμα της υποψηφιότητάς της. Τόσο ο Εθνικός Συναγερμός όσο και η «Ανυπότακτη Γαλλία» ζητούν ανοιχτά ανυπακοή ως προς τη συμμετοχή του Παρισιού στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό. Με τα δύο κόμματα να προηγούνται στην κούρσα, οι προοπτικές για την εξυγίανση των γαλλικών δημόσιων οικονομικών παραμένουν δυσοίωνες.

Το εξάμηνο που θα κρίνει τη γεωπολιτική στρατηγική της ΕΕ

«Η Ευρώπη αντιμετωπίζει πρόβλημα με τη Γαλλία», σημειώνει η Shahin Vallée, ανώτερη συνεργάτιδα στο Γερμανικό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (DGAP). Όπως εξηγεί, τα δημοσιονομικά δεινά της χώρας βρίσκονται στην αρχή τους και ενδέχεται να κλονίσουν την ήπειρο τους επόμενους μήνες. Η κατάσταση, προσθέτει, θα απαιτήσει μια προσαρμογή ιστορικών διαστάσεων, σε μια συγκυρία όπου το πολιτικό σκηνικό παραμένει βαθιά πολωμένο και η συναίνεση για τη δημοσιονομική εξυγίανση περιορισμένη.

Μια απομάκρυνση του Παρισιού από την Ευρώπη θα εξυπηρετούσε άμεσα τα συμφέροντα της Ρωσίας, της Κίνας και των Ηνωμένων Πολιτειών, που θα επωφελούνταν από μια κατακερματισμένη Ένωση. Και θα συνέβαινε στη χειρότερη δυνατή στιγμή: το «δεύτερο κινεζικό σοκ» καθιστά επιτακτική την εμβάθυνση της ενιαίας αγοράς και την ισχυρή συνοχή, ώστε να μειωθεί η ευρωπαϊκή εξάρτηση από το Πεκίνο.

Οι είκοσι επτά χώρες της ΕΕ έχουν στη διάθεσή τους περιθώριο έξι μηνών για να επιταχύνουν την ατζέντα τους. Όσα δεν επιτευχθούν τώρα κινδυνεύουν να χαθούν οριστικά. Και αν η Γαλλία καταρρεύσει, η πιθανότητα να παρασύρει μαζί της και ολόκληρη την Ένωση παύει να αποτελεί απλώς θεωρητικό σενάριο.