Το μπαλκόνι δεν είναι παιδική χαρά: Φτιάξτε «catio» για τη γάτα

Το μπαλκόνι προσφέρει στη γάτα κάτι που το εσωτερικό του σπιτιού δύσκολα δίνει: ήλιο, αέρα, ήχους από τον δρόμο, μυρωδιές, πουλιά και μια ολόκληρη πόλη να κινείται μπροστά στα μάτια της. Για ένα ζώο που περνά μεγάλο μέρος της ημέρας παρατηρώντας το περιβάλλον του, λειτουργεί σχεδόν σαν ιδιωτικός εξώστης παρατήρησης. Το πρόβλημα είναι ότι η ίδια περιέργεια που κάνει τον χώρο ελκυστικό μπορεί να τον μετατρέψει σε επικίνδυνο σημείο. Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι να στερήσουμε από τη γάτα το μπαλκόνι, αλλά να της δώσουμε έναν χώρο όπου θα κινείται χωρίς να παίζει τη ζωή της κορώνα-γράμματα.

Το δίχτυ που κρατά: γιατί το αντικουνουπικό πλέγμα δεν είναι προστασία

Μια γάτα μπορεί να ισορροπεί με εντυπωσιακή ακρίβεια, όμως αυτό δεν της δίνει ανοσία στις πτώσεις. Μπορεί να κυνηγήσει ένα πουλί, να τρομάξει από έναν ξαφνικό θόρυβο, να χάσει την ισορροπία της ή να περάσει από ένα άνοιγμα που ο άνθρωπος θεωρεί αδύνατο. Οι κτηνιατρικές πηγές επισημαίνουν ότι οι πτώσεις από ύψος μπορούν να προκαλέσουν κατάγματα, τραυματισμούς στο κεφάλι και στον θώρακα ή εσωτερικές κακώσεις.

Η βάση της προστασίας είναι το προστατευτικό δίχτυ, αλλά δεν είναι όλα τα δίχτυα κατάλληλα. Ένα απλό αντικουνουπικό πλέγμα δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ασπίδα απέναντι στην πτώση. Χρειάζεται κατασκευή σχεδιασμένη ώστε να αντέχει την πίεση και τις κινήσεις μιας γάτας, με σωστή στερέωση σε όλη την περίμετρο.

Ιδιαίτερη σημασία έχουν τα σημεία όπου το δίχτυ συναντά τοίχο, κάγκελο, οροφή ή δάπεδο, καθώς ένα μικρό κενό μπορεί να γίνει σημείο διαφυγής, ειδικά για ένα μικρόσωμο ή νεαρό ζώο. Η International Cat Care συστήνει, ειδικά για τα γατάκια, τα ανοιχτά παράθυρα να ασφαλίζονται με κατάλληλα προστατευτικά και τα μπαλκόνια να αποκλείονται ή να καλύπτονται με δίχτυ.

Ράφια, ψηλά σημεία και ο μύθος του righting reflex

Η πιο επικίνδυνη υπόθεση που μπορεί να κάνει ένας κηδεμόνας είναι το «η δική μου γάτα δεν πηδάει». Το ότι ένα ζώο δεν έχει επιχειρήσει μέχρι σήμερα να ανέβει στο κάγκελο δεν σημαίνει ότι δεν θα το κάνει αύριο. Ένα έντομο, ένα πουλί, ένας άλλος γάτος στην απέναντι πολυκατοικία ή ένας δυνατός ήχος μπορεί να αλλάξει μέσα σε δευτερόλεπτα τη συμπεριφορά της. Αντίστοιχα, το περίφημο «οι γάτες πάντα πέφτουν στα πόδια τους» είναι μύθος: διαθέτουν το λεγόμενο righting reflex, που τις βοηθά να προσανατολίζουν το σώμα τους κατά την πτώση, αλλά αυτό δεν λειτουργεί σε κάθε περίπτωση ούτε εγγυάται ότι δεν θα τραυματιστούν.

Ένα ασφαλές μπαλκόνι, όμως, δεν αρκεί να είναι ένας άδειος χώρος πίσω από ένα δίχτυ. Η γάτα έχει ανάγκη από σημεία στα οποία μπορεί να κάθεται, να κρύβεται, να ξαπλώνει και να παρατηρεί. Εδώ μπαίνουν τα σταθερά ράφια και οι υπερυψωμένες επιφάνειες, καθώς οι γάτες συχνά προτιμούν τα ψηλά σημεία επειδή τους επιτρέπουν να ξεκουράζονται έχοντας οπτική επαφή με όσα συμβαίνουν γύρω τους.

Τα ράφια, ωστόσο, πρέπει να είναι πραγματικά σταθερά. Δεν αρκεί μια επιφάνεια που απλώς «φαίνεται να κρατά»: οφείλει να αντέχει το βάρος της γάτας, το άλμα πάνω της και κυρίως την επαναλαμβανόμενη καταπόνηση από τη χρήση. Με τον συνδυασμό σωστού διχτυού και προσεγμένης «αρχιτεκτονικής», το μπαλκόνι παύει να είναι ρίσκο και γίνεται ένα ασφαλές catio, ένας χώρος όπου η γάτα απολαμβάνει τον έξω κόσμο χωρίς κίνδυνο.