Πέθανε σε ηλικία 93 ετών ο σκηνοθέτης Τίντο Μπρας

Σε ηλικία 93 ετών έφυγε από τη ζωή στη Ρώμη ο Τίντο Μπρας, ο Ιταλός σκηνοθέτης που σφράγισε με το προσωπικό του ύφος τον ερωτικό κινηματογράφο. Την είδηση του θανάτου του ανακοίνωσαν την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου στο ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων ANSA η σύζυγός του, Κατερίνα Βάρτζι, και τα παιδιά του, Μπονιφάτσιο και Μπεατρίτσε Μπρας. Με ταινίες όπως ο «Καλιγούλας» και το «Salon Kitty», ο σκηνοθέτης διέγραψε μια πορεία που ξεπέρασε τα 50 χρόνια και ανέτρεψε τα ταμπού της εποχής του. «Είναι μια δύσκολη στιγμή, γεμάτη βαθιά θλίψη και οδύνη», δήλωσε η σύζυγός του.

Από τη Νομική της Πάντοβα στο μοντάζ της Γαλλικής Ταινιοθήκης

Ο Τίντο Μπρας γεννήθηκε το 1933 στο Μιλάνο, σε οικογένεια με καταγωγή από τη Βενετία. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Νομική στην Πάντοβα, μετακόμισε το 1957 στο Παρίσι, όπου ήρθε σε επαφή με τη Γαλλική Ταινιοθήκη δουλεύοντας στο μοντάζ. Εκεί εντάχθηκε στους καλλιτεχνικούς κύκλους του Νέου Κύματος (Nouvelle Vague) και γνώρισε από κοντά την έβδομη τέχνη.

Επιστρέφοντας στην Ιταλία, συνεργάστηκε με τον σπουδαίο Ρομπέρτο Ροσελίνι, συμμετέχοντας στο μοντάζ του «L' India vista da Rossellini» και εργαζόμενος ως βοηθός σκηνοθέτη στο «Il Generale della Rovere». Παράλληλα στάθηκε δίπλα στον σκηνοθέτη Γιόρις Ίβενς, αποκτώντας εμπειρία που θα τον οδηγούσε σύντομα στη δική του δημιουργική διαδρομή.

Το σκηνοθετικό του ντεμπούτο ήρθε το 1963 με την ταινία «In capo al mondo», η οποία αντιμετώπισε προβλήματα λογοκρισίας και κυκλοφόρησε με τον τίτλο «Chi lavora è perduto». Η ιστορία, που εκτυλίσσεται στη Βενετία, παρακολουθεί τη ζωή ενός νεαρού άνεργου με αντικοινωνικές τάσεις και προκάλεσε τις πρώτες αντιδράσεις, σηματοδοτώντας μια σειρά συγκρούσεων εξαιτίας της ελευθεριακής προσέγγισης του σκηνοθέτη στην τέχνη.

Ο «Καλιγούλας» του 1979 και οι ταινίες που διχασαν το κοινό

Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 ο Μπρας πέρασε μεγάλο μέρος του χρόνου του στο Λονδίνο, όπου γύρισε τρεις ταινίες: «Deadly Sweet» (1967), «Attraction» (1969) και «Dropout» (1970). Νωρίτερα είχε σκηνοθετήσει, έπειτα από ανάθεση του διανοούμενου Ουμπέρτο Έκο, τις πειραματικές μικρού μήκους ταινίες «Tempo Libero» και «Tempo Lavorativo».

Σημαντικός σταθμός υπήρξε το «Salon Kitty» το 1975, μια ταινία που εξερευνούσε τη σχέση της σεξουαλικότητας με την εξουσία και το χρήμα. Το 1979 ακολούθησε ο «Καλιγούλας», μία από τις πλέον πολυσυζητημένες παραγωγές της εποχής, που συνδέθηκε με δικαστικές διαμάχες, καταγγελίες περί προσβολής της δημόσιας αιδούς και έντονες αντιπαραθέσεις.

Τη δεκαετία του 1980 ο σκηνοθέτης καθιερώθηκε ως ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ιταλικού ερωτικού κινηματογράφου. Το «Κλειδί» («La chiave»), με πρωταγωνίστρια τη Στεφανία Σαντρέλι, υπήρξε μία από τις πιο χαρακτηριστικές δημιουργίες του, ενώ ακολούθησαν τα «Miranda» με τη Σερένα Γκράντι και «Capriccio» με τη Φραντσέσκα Ντελέρα. Στη συνέχεια σκηνοθέτησε, μεταξύ άλλων, τα «Paprika», «Così fan tutte», «L' uomo che guarda», βασισμένο σε μυθιστόρημα του Αλμπέρτο Μοράβια, και «Monamour». Τα τελευταία χρόνια ζούσε στην Ίζολα Φαρνέζε, στα περίχωρα της Ρώμης, στο πλευρό της συζύγου του.