Ιαπωνία: Μιγιατζίμα, το ιερό νησί με την πύλη που επιπλέει

Στα ρηχά της ιαπωνικής εσωτερικής θάλασσας Σέτο, απέναντι από την ακτή της Χιροσίμα, ένα νησί συγκεντρώνει εδώ και αιώνες το θρησκευτικό δέος των πιστών. Η Μιγιατζίμα θεωρείται ένας από τους ιερότερους τόπους του σιντοϊσμού, εκεί όπου η φύση και το θείο ταυτίζονται. Προσκυνητές από την Ιαπωνία και επισκέπτες από όλο τον κόσμο φτάνουν με πλοιάρια για να αντικρίσουν την πύλη που μοιάζει να επιπλέει πάνω στο νερό.

Το βερμίλιο Τορίι που αιωρείται πάνω στο νερό

Η πύλη Τορίι είναι το πρώτο που αντικρίζουν οι ταξιδιώτες. Αναδύεται μέσα από τη θάλασσα με φόντο το ιερό Ιτσουκουσίμα και τις κατάφυτες πλαγιές του όρους Μίσεν. Βαμμένη στο έντονο κόκκινο του βερμιλίου, το χρώμα που κατά την παράδοση διώχνει τα κακά πνεύματα, μοιάζει να αιωρείται όταν η θάλασσα φουσκώνει με την παλίρροια.

Με ύψος 16 μέτρων, η πύλη δεν είναι καρφωμένη στον βυθό. Στηρίζεται στο δικό της βάρος (60 τόνοι) και σε τέσσερα επιπλέον υποστυλώματα. Στην οροφή της κρύβονται βαριές πέτρες που λειτουργούν ως αντίβαρο ενάντια στους τυφώνες. Όταν η παλίρροια πέφτει, οι πιστοί περπατούν έως τη βάση της και αφήνουν νομίσματα στις σχισμές των ξύλων για καλή τύχη. Μοιάζει να χωρίζει τον κόσμο των θνητών από τον κόσμο των πνευμάτων, των Κάμι.

Πίσω από την πύλη, το σιντοϊστικό ιερό Ιτσουκουσίμα, χτισμένο πάνω σε ξύλινες αποβάθρες, μοιάζει με πλοίο που πλέει στη γαλάζια θάλασσα. Οι στέγες, οι αίθουσες και οι διάδρομοι έχουν σχεδιαστεί σε αρμονία με το περιβάλλον, τιμώντας την αρχαία παράδοση που δεν επέτρεπε στους κοινούς θνητούς να πατήσουν το χώμα του νησιού.

Το όρος Μίσεν και το άβατο που καταργήθηκε

Πριν τοποθετηθεί ο πρώτος ξύλινος πάσσαλος των ιερών, το βουνό Μίσεν λατρευόταν ως η επίγεια κατοικία των Κάμι, των σιντοϊστικών πνευμάτων της φύσης. Η διατήρηση της ιερότητάς του επέβαλε άβατο, με συνέπεια να μην επιτρέπεται σε κανέναν να πατήσει το χώμα του.

Σήμερα το άβατο έχει καταργηθεί και πλήθη προσκυνητών και ξένων επισκεπτών κατακλύζουν τη Μιγιατζίμα. Ωστόσο το νησί διατηρεί την εσωτερική ιερότητα που το χαρακτηρίζει. Η ευλάβεια των ντόπιων και η αρχαία ενέργεια του τόπου δημιουργούν μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που υπερισχύει της έντασης του πληθυσμού.

Στις πλαγιές του Μίσεν, που βάφονται στα χρυσοκόκκινα χρώματα του φθινοπώρου, στα ελάφια και στα πουλιά που πετούν πάνω από την κόκκινη πύλη Τορίι, φαίνεται ότι το νησί παραμένει αδιάσπαστο. Στην εσωτερική θάλασσα Σέτο, η Μιγιατζίμα στέκεται ως ένα νησί φορτισμένο με θρησκευτικό δέος και γαλήνη.