simera24.gr

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ

Μεγάλοι απόντες της τριμερής: Ουκρανία και Ευρώπη

Ενώ Τραμπ, Πούτιν και Σι ετοιμάζονται να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι, Κίεβο και Βρυξέλλες παρακολουθούν χωρίς λόγο - και το πυρηνικό ζήτημα σκοντάφτει στην άρνηση του Πεκίνου.

Newsroom simera24.gr · 17 Νοεμβρίου 2026 · Διεθνή

Μεγάλοι απόντες της τριμερής: Ουκρανία και Ευρώπη

Η συνάντηση των τριών ηγετών την Πέμπτη στην Κίνα έχει ήδη περιγραφεί ως μια «νέα Γιάλτα», με τον Ντόναλντ Τραμπ, τον Βλαντίμιρ Πούτιν και τον Σι Τζινπίνγκ να προσέρχονται με διαφορετικές επιδιώξεις. Πέρα όμως από το τι ζητά ο καθένας, το πιο κρίσιμο ερώτημα αφορά όσους δεν θα κάθονται στο τραπέζι. Η Ουκρανία και η Ευρώπη θα παρακολουθήσουν τις ανακοινώσεις χωρίς να συμμετέχουν στη διαμόρφωσή τους. Αυτή η απουσία, μαζί με το ναρκοπέδιο του πυρηνικού ελέγχου, καθορίζει τελικά ποιος θα σηκώσει το βάρος των αποφάσεων.

Ο φόβος του Κιέβου για συνεννοήσεις πίσω από την πλάτη του

Η αμερικανική πλευρά διαβεβαιώνει ότι το ουκρανικό ζήτημα δεν αναμένεται να τεθεί επί τάπητος στην τριμερή. Στο Κίεβο, ωστόσο, η διαβεβαίωση αυτή δεν καθησυχάζει. Ο φόβος είναι ότι ο Πούτιν θα επιδιώξει συνεννοήσεις που επηρεάζουν άμεσα την Ουκρανία, χωρίς τη δική της συμμετοχή στο τραπέζι. Η ανησυχία δεν περιορίζεται σε όσα μπορεί να συμφωνηθούν ρητά, αλλά επεκτείνεται και στις προτεραιότητες που θα προκύψουν έμμεσα από τη συνάντηση.

Για τη Μόσχα, η συνάντηση έχει αξία ακόμη και χωρίς συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Ο Ρώσος πρόεδρος εμφανίζεται ως απαραίτητος συνομιλητής για τη διαχείριση των παγκόσμιων κινδύνων, τη στιγμή που ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται. Η παρουσία του στο ίδιο τραπέζι με τον Αμερικανό πρόεδρο λειτουργεί από μόνη της ως πολιτικό κέρδος, ανεξάρτητα από τις όποιες τελικές αποφάσεις.

Εδώ εντοπίζεται και η ουσιαστική διαφορά από τη διάσκεψη του 1945. Τότε, οι ηγέτες των ΗΠΑ, της Σοβιετικής Ένωσης και της Βρετανίας διαπραγματεύονταν τη μεταπολεμική τάξη με κοινό στόχο την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας. Σήμερα, Τραμπ, Πούτιν και Σι φτάνουν στο τραπέζι χωρίς κοινή στρατηγική και χωρίς συμφωνημένη αντίληψη για τη διεθνή ασφάλεια.

Το πυρηνικό αδιέξοδο και η άρνηση του Πεκίνου

Ψηλά στην ατζέντα του Τραμπ βρίσκεται ο περιορισμός των πυρηνικών όπλων. Η τελευταία συνθήκη ελέγχου των πυρηνικών εξοπλισμών ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ρωσία έληξε τον Φεβρουάριο, αφήνοντας τα δύο μεγαλύτερα οπλοστάσια του πλανήτη χωρίς επαρκές πλαίσιο ελέγχου. Η Ουάσιγκτον επιδιώκει τώρα μια νέα συμφωνία που θα περιλαμβάνει και την Κίνα.

Το Πεκίνο, όμως, δεν έχει δείξει καμία διάθεση να προσέλθει σε έναν τέτοιο μηχανισμό. Οι αριθμοί εξηγούν ένα μέρος της απροθυμίας του: σύμφωνα με εκτιμήσεις του Διεθνούς Ινστιτούτου Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης, η Κίνα διαθέτει περίπου 620 πυρηνικές κεφαλές, όταν ΗΠΑ και Ρωσία ξεπερνούν τις 5.000 η καθεμία. Από τη σκοπιά του Σι, μια συμφωνία ελέγχου θα παγίωνε απλώς τη δική του μειονεκτική θέση.

Στο ίδιο τραπέζι προστίθενται ο πόλεμος με το Ιράν και μια τεχνολογική αντιπαράθεση που η υπόθεση της Nvidia κάνει ακόμη πιο δύσβατη. Ο Σι προσέρχεται ζητώντας μεγαλύτερη πρόσβαση στην αμερικανική τεχνολογία και περιθώρια κινήσεων απέναντι σε έναν πρόεδρο που επιστρέφει στις διεθνείς διαπραγματεύσεις αποδυναμωμένος στο εσωτερικό. Για τον Τραμπ, το διακύβευμα είναι να αποδείξει ότι οι προσωπικές του σχέσεις μπορούν να παράγουν συμφωνίες - την ώρα που οι συνομιλητές του γνωρίζουν ακριβώς πόσο χρειάζεται πλέον ένα αποτέλεσμα.