Την πρόταση για μείωση του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας στις 32 ή 35 ώρες χωρίς μείωση αποδοχών έφερε στο προσκήνιο ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Νίκος Ανδρουλάκης, με αφορμή την Εργατική Πρωτομαγιά και την έναρξη της τουριστικής σεζόν. Μέσα από ανάρτησή του, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης συνδέει το ζήτημα του χρόνου εργασίας με την παραγωγικότητα, την ποιότητα ζωής και τη δημογραφική προοπτική. Θέτει το κεντρικό ερώτημα «τι αξία δίνουμε σήμερα στην εργασία» και διεκδικεί για το ΠΑΣΟΚ ρόλο πρωταγωνιστή στη συζήτηση αυτή.
Τι προτείνει το ΠΑΣΟΚ για το ωράριο εργασίας
Ο Νίκος Ανδρουλάκης ζητά κίνητρα για την εφαρμογή προγραμμάτων 32 ή 35 ωρών εργασίας την εβδομάδα, με διατήρηση των πλήρων αποδοχών. Η πρόταση αυτή δεν παρουσιάζεται ως αμιγώς κοινωνικό αίτημα, αλλά ως εργαλείο οικονομικής ανάταξης. Κατά τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, το 35ωρο μπορεί να λειτουργήσει ως «μοχλός αύξησης της παραγωγικότητας», εφόσον συνοδευτεί από καλύτερη οργάνωση της εργασίας, ενίσχυση δεξιοτήτων και αξιοποίηση της τεχνολογίας. Παράλληλα, επισημαίνει ότι η τετραήμερη εργασία κερδίζει ήδη έδαφος σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, με στόχο τη βελτίωση της ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής.
Ο Ανδρουλάκης επαναφέρει και έναν συγκεκριμένο μετρήσιμο στόχο που, όπως αναφέρει, είχε θέσει το ΠΑΣΟΚ από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης: αύξηση της παραγωγικότητας της ελληνικής εργασίας από το 56% του ευρωπαϊκού μέσου όρου στο 75%, με ορίζοντα τις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Για να επιτευχθεί αυτό, υποστηρίζει ότι χρειάζονται ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις: ενίσχυση εργασιακών δικαιωμάτων, καλύτερη σύνδεση εκπαίδευσης και αγοράς εργασίας, ενσωμάτωση της Τεχνητής Νοημοσύνης και ποιοτικές επενδύσεις στην έρευνα και την τεχνολογία. Η πρόταση έρχεται τη στιγμή που χιλιάδες εργαζόμενοι μπαίνουν στους απαιτητικούς ρυθμούς της τουριστικής σεζόν, γεγονός που ο ίδιος ο Ανδρουλάκης επιλέγει να αναδείξει ως συμβολική αφορμή.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ ασκεί κριτική στο υφιστάμενο παραγωγικό μοντέλο, το οποίο χαρακτηρίζει «παγίδα χαμηλής παραγωγικότητας». Υποστηρίζει ότι εγκλωβίζει την οικονομία σε έναν φαύλο κύκλο χαμηλών επενδύσεων, χαμηλής παραγωγικότητας, χαμηλών μισθών, περιορισμένης καινοτομίας και διαρκούς στασιμότητας. «Ήρθε η ώρα να τον τερματίσουμε», δηλώνει χαρακτηριστικά, τοποθετώντας το ΠΑΣΟΚ ως φορέα ρήξης με αυτό το μοντέλο.
Η κριτική στην κυβέρνηση και τα στοιχεία για την ελληνική εργασία
Ο Ανδρουλάκης στρέφει τα πυρά του και κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη, κατηγορώντας την ότι «δεν πιστεύει και δεν μπορεί να υλοποιήσει» τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις. Ειδικότερα, κάνει λόγο για «περαιτέρω εντατικοποίηση και απορρύθμιση» της εργασίας, αναφερόμενος στην εξαήμερη εργασία και το 13ωρο, μέτρα που το ίδιο το ΠΑΣΟΚ είχε καταψηφίσει. Κατά τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η κυβέρνηση αναπαράγει το «αποτυχημένο δόγμα» ότι η ευημερία της οικονομικής ελίτ αποτελεί προϋπόθεση για να «στάξει» ο πλούτος στην κοινωνία. Παράλληλα, επικρίνει τη μη αξιοποίηση του Ταμείου Ανάκαμψης για την αναβάθμιση της εργασίας.
Προς τεκμηρίωση της θέσης του, ο Ανδρουλάκης παραθέτει συγκεκριμένα στοιχεία: οι Έλληνες εργάζονται περισσότερο από κάθε άλλο λαό στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ωστόσο παράγουν λίγο πάνω από το μισό του ευρωπαϊκού μέσου όρου και διαθέτουν τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη στην ΕΕ. Επιπλέον, τα κέρδη ως ποσοστό του ΑΕΠ βρίσκονται μεταξύ των υψηλότερων στην Ευρώπη, ενώ το μερίδιο των μισθών παραμένει από τα χαμηλότερα. Αυτές οι αντιθέσεις, επισημαίνει, «δεν είναι σύμπτωση», αλλά αποτέλεσμα ενός μοντέλου που «επιλέγει την απαξίωση της εργασίας αντί για την αναβάθμισή της». Η σύνδεση του εργασιακού ζητήματος με τη δημογραφική κρίση είναι επίσης παρούσα: ο Ανδρουλάκης αναρωτιέται πώς μπορεί να γίνεται λόγος για δημογραφική αναγέννηση, όταν η καθημερινότητα των εργαζομένων δεν αφήνει χώρο ούτε για στοιχειώδη σχεδιασμό ζωής.
Καταλήγοντας, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης θέτει το δίλημμα ως «βαθιά πολιτικό και κοινωνικό»: αν η χώρα θα συνεχίσει να ανακυκλώνει την παγίδα της χαμηλής παραγωγικότητας ή αν θα τολμήσει να αλλάξει κατεύθυνση, επενδύοντας πραγματικά στην αξία της εργασίας. Ο Ανδρουλάκης επικαλείται και την ιστορική ταυτότητα του κόμματος, δηλώνοντας ότι «το ΠΑΣΟΚ γεννήθηκε ως το κίνημα των ανθρώπων του μόχθου και της παραγωγής» και δεσμεύεται για «μια καλύτερη ζωή για τον κόσμο της εργασίας», με προτεραιότητα τη νέα γενιά.
