Σε κλίμα οξείας διπλωματικής έντασης συνεχίζεται το θρίλερ γύρω από τις διαπραγματεύσεις ΗΠΑ και Ιράν για μία ευρύτερη συμφωνία που θα μπορούσε να αλλάξει το σκηνικό στη Μέση Ανατολή. Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται αισιόδοξος για την κατάληξη των συνομιλιών, ωστόσο ταυτόχρονα δεν κρύβει τη βαθιά οργή του απέναντι στην Τεχεράνη, την οποία κατηγορεί για ανέντιμη συμπεριφορά και ηθελημένη καθυστέρηση. Μέσα σε ελάχιστες ώρες, η προσπάθεια επίτευξης κρίσιμης συμφωνίας βρέθηκε να κλονίζεται από αντικρουόμενες δηλώσεις, επικίνδυνες διαρροές και ανοιχτές κατηγορίες. Το ερώτημα που κυριαρχεί πλέον στα διεθνή φόρα είναι αν υπάρχει πραγματικά συμφωνία ή αν όλη αυτή η διπλωματική δραστηριότητα αποτελεί επικοινωνιακό παιχνίδι.
Ο Τραμπ ξεμπροστιάζει το Ιράν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Το απόγευμα της Παρασκευής 12 Ιουνίου 2026, ο Ντόναλντ Τραμπ επέλεξε για μία ακόμα φορά την πλατφόρμα Truth Social για να εκφράσει ανοιχτά τη δυσαρέσκειά του. Σε μια εξαιρετικά σκληρή ανάρτηση, ο Αμερικανός πρόεδρος χαρακτήρισε τους Ιρανούς διαπραγματευτές «πολύ ανέντιμους ανθρώπους», τονίζοντας ότι οποιαδήποτε συνεργασία μαζί τους βασισμένη σε καλή πίστη είναι αδύνατη. Παράλληλα, ο Τραμπ κατήγγειλε ότι οι όροι που διέρρευσαν από ιρανικές πηγές στα διεθνή μέσα ενημέρωσης δεν έχουν «καμία απολύτως σχέση» με αυτά που είχαν συμφωνηθεί γραπτώς μεταξύ των δύο μερών. Η ανακοίνωση της Τεχεράνης, με την οποία υπαινίσσεται την ύπαρξη συμφωνίας, χαρακτηρίστηκε από τον ίδιο ως «αδύναμη και αξιολύπητη» — μια δήλωση που δεν ανταποκρίνεται σε τίποτα στην πραγματικότητα.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Τραμπ έστρεψε την κριτική του και σε ένα πρόσφατο ένοπλο επεισόδιο που συνέβη στα Στενά του Ορμούζ. Σύμφωνα με τον Αμερικανό πρόεδρο, ιρανικά drones εξαπέλυσαν επίθεση την προηγούμενη νύχτα κατά ινδικών εμπορικών πλοίων που διέρχονταν από το κρίσιμο αυτό υδάτινο πέρασμα. Η επίθεση, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, αποκρούστηκε πλήρως, χωρίς απώλειες. Ο Τραμπ χαρακτήρισε την ενέργεια αυτή «εντελώς απαράδεκτη», τονίζοντας ότι συμβαίνει σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη διπλωματική συγκυρία και ζήτησε από τους Ιρανούς να «σοβαρευτούν και μάλιστα γρήγορα». Το συγκεκριμένο περιστατικό αποκαλύπτει πόσο επισφαλής παραμένει η ασφάλεια στον Περσικό Κόλπο, ακόμα και εν μέσω ενεργών διαπραγματεύσεων.
Αντικρουόμενες εκδοχές και το ενδεχόμενο υπογραφής την Κυριακή
Η ουσία της κρίσης έγκειται στο βαθύ χάσμα που έχει δημιουργηθεί γύρω από το τι ακριβώς έχει συμφωνηθεί μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης. Νωρίτερα την ίδια ημέρα, το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Mehr έδωσε στη δημοσιότητα ένα κείμενο που παρουσίασε ως σχέδιο συμφωνίας με τις ΗΠΑ, βάσει του οποίου θα ετίθετο πλαίσιο για τον τερματισμό των εχθροπραξιών σε πολλαπλά μέτωπα, μεταξύ των οποίων και ο Λίβανος. Ωστόσο, αμερικανικά και ιρανικά ΜΜΕ παρουσίαζαν ριζικά διαφορετικές εκδοχές της ίδιας κατάστασης, δημιουργώντας μια ασυνήθιστη κατάσταση διπλωματικής ασάφειας που περιπλέκει την όλη εικόνα. Ο Τραμπ, αντιδρώντας σε αυτές τις διαρροές, ήταν κατηγορηματικός: όσα κυκλοφορούν στον Τύπο δεν έχουν «καμία σχέση με την αλήθεια».
Η υπόθεση αποκτά πρόσθετο βάρος αν αναλογιστεί κανείς το ιστορικό των τελευταίων ημερών. Λίγο πριν ξεσπάσει η δημόσια αντιπαράθεση, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε εκπλήξει τους παρατηρητές ανακοινώνοντας ότι ακύρωσε προγραμματισμένα αμερικανικά στρατιωτικά πλήγματα κατά του Ιράν. Σύμφωνα με τη δήλωσή του, οι συνομιλίες με την Τεχεράνη είχαν καταλήξει σε συμφωνία επί της αρχής, την οποία μάλιστα είχε εγκρίνει η ανώτατη ιρανική ηγεσία. Η εξέλιξη αυτή αντιμετωπίστηκε από τη διεθνή κοινότητα ως σημαντικό διπλωματικό άνοιγμα, καθώς η επαπειλούμενη σύγκρουση φαινόταν να αποφεύγεται. Εν τούτοις, η μεταστροφή στον τόνο του Τραμπ τις επόμενες ώρες υπαινίσσεται ότι οι δύο πλευρές δεν ήταν στην πραγματικότητα σύμφωνες σε κανένα ουσιαστικό σημείο.
Παρά τη ρητορική έκρηξη, υπάρχουν ενδείξεις που κρατούν ανοιχτή την πόρτα για διπλωματική επίλυση. Μια αξιόπιστη δυτική πηγή αποκάλυψε στο πρακτορείο Reuters ότι η υπογραφή ενός μνημονίου μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης για τον τερματισμό του πολέμου στον Κόλπο θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί ακόμη και την Κυριακή. Αν επαληθευτεί αυτό το σενάριο, θα σήμαινε ότι παρά τη σκληρή γλώσσα και τις ανοιχτές αντιδικίες, και οι δύο πλευρές δεν έχουν εγκαταλείψει οριστικά τη διαπραγματευτική τράπεζα. Η πραγματική πρόκληση για τους διαπραγματευτές είναι να γεφυρωθεί το χάσμα ανάμεσα στις δημόσιες θέσεις και τα απόρρητα κείμενα — ένα έργο που, εν μέσω τόσης έντονης ρητορικής αντιπαράθεσης, γίνεται κάθε ώρα πιο δύσκολο.
