Μια συγκλονιστική μαρτυρία ήρθε στο φως μετά την τρομακτική επίθεση της Τρίτης 28 Απριλίου 2026 στο κέντρο της Αθήνας, όταν ένας 89χρονος άνοιξε πυρ σε δύο δημόσιες υπηρεσίες, στέλνοντας πέντε άτομα στο νοσοκομείο. Η κόρη του ηλικιωμένου, που για χρόνια διατηρούσε τεταμένες σχέσεις μαζί του, μίλησε ανοιχτά στην εκπομπή Πρωινό του ΑΝΤ1, αποκαλύπτοντας μια ζωή γεμάτη ψυχολογική αστάθεια, παραισθήσεις και απόρριψη. Η εικόνα που ζωγράφισε για τον πατέρα της είναι εκείνη ενός ανθρώπου που είχε χάσει επαφή με την πραγματικότητα εδώ και χρόνια, αρνούμενος πεισματικά κάθε ιατρική βοήθεια.
Η ίδια εξήγησε πώς, παρά τις δυσκολίες, αποφάσισε να του δώσει μια ευκαιρία κοντά στα τέλη της δεκαετίας του ’90. «Το 1999 έμεινα μαζί του γιατί σκέφτηκα να τον γνωρίσω πιο ώριμα ως πατέρα», είπε, ωστόσο η πραγματικότητα που βρήκε ήταν τελείως διαφορετική από αυτή που φανταζόταν. Ο 89χρονος την έκλεινε στο σπίτι, συμπεριφερόταν με τρόπο που η ίδια χαρακτήρισε «αρρωστημένο», και τελικά εκείνη βρήκε τρόπο να φύγει όταν κατάφερε να εξασφαλίσει εργασία. Η απόσταση που δημιούργησε δεν ήταν επιλογή αδιαφορίας, αλλά μέσο επιβίωσης.
Παραισθήσεις και άρνηση ιατρικής βοήθειας
Ένα από τα πιο ανατριχιαστικά στοιχεία της μαρτυρίας αφορά τις παραισθήσεις που ο ηλικιωμένος ανέφερε ανοιχτά στην κόρη του. Της έλεγε ότι έβλεπε δαίμονες — και μάλιστα, με τον καιρό, οι δαίμονες αυτοί γίνονταν «όλο και πιο πολλοί». Σε μια από τις τελευταίες τους συναντήσεις, εμφανίστηκε στο σπίτι της και της ανακοίνωσε με απόλυτη βεβαιότητα ότι έβλεπε δαίμονες και εκεί. Παράλληλα, παρά τη σοβαρότητα αυτών των συμπτωμάτων, αρνούνταν κατηγορηματικά να επισκεφτεί γιατρό ή να υποβληθεί σε οποιαδήποτε εξέταση. Η κόρη του, στην απόγνωσή της, του απάντησε σε μια στιγμή: «Εγώ έναν δαίμονα βλέπω στο σπίτι μου αυτή τη στιγμή και είσαι εσύ».
Η σχέση τους είχε φτάσει σε σημείο πλήρους ρήξης μετά από μια χαρακτηριστική επεισοδιακή συνάντηση στην Πύλο. Ο πατέρας της την κάλεσε για καφέ, μόνο για να της ανακοινώσει ότι «ανακάλυψε» πως δεν είναι κόρη του και ότι είχε αλλάξει τις κλειδαριές του σπιτιού φοβούμενος ότι θα του έβαζε φωτιά. Η παράνοια που αποτυπώνεται σε αυτή την περιγραφή δεν αφήνει πολλά περιθώρια αμφιβολίας για την ψυχολογική κατάσταση του ηλικιωμένου εδώ και πολλά χρόνια.
Ερωτήματα για την ευθύνη του περιβάλλοντος
Η κόρη δεν περιορίστηκε μόνο στην αφήγηση των προσωπικών της εμπειριών. Με έντονο τρόπο έθεσε το ερώτημα της ευθύνης εκείνων που ισχυρίζονταν ότι φρόντιζαν τον ηλικιωμένο. «Αν κάποιοι έλεγαν ότι τον προσέχουν, γιατί δεν έκαναν κάτι τόσα χρόνια ώστε να μην φτάσει η κατάσταση σε αυτό το σημείο;» αναρωτήθηκε, αφήνοντας να εννοηθεί ότι μια έγκαιρη παρέμβαση θα μπορούσε να είχε αποτρέψει την τραγωδία. Σε αυτό το πλαίσιο, τόνισε ότι με κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή και ιατρική παρακολούθηση, ο πατέρας της θα μπορούσε να είχε «και καλή ζωή και καλή σχέση μαζί της».
Ωστόσο, η ίδια φαίνεται να έχει πλέον κλείσει οριστικά αυτό το κεφάλαιο. Με αποστασιοποιημένο ύφος και αποφασιστικότητα, δήλωσε ότι δεν την ενδιαφέρει η περιουσία ή το σπίτι, απαντώντας έτσι σε υπονοούμενα για οικονομικά κίνητρα. «Δεν μπορείς να εξαγοράσεις έναν άνθρωπο ή την ελευθερία του για ένα σπίτι», είπε χαρακτηριστικά. Η επίθεση του 89χρονου στον ΕΦΚΑ Κεραμεικού και στο Πρωτοδικείο της Λουκάρεως άφησε πίσω της τραυματίες και ερωτήματα για το πώς ένα άτομο με εμφανή ψυχολογικά προβλήματα μπόρεσε να παραμείνει για τόσο καιρό χωρίς θεραπεία και επίβλεψη.
