Παροχές από έρωτα δεν επιστρέφονται, λέει ο Άρειος Πάγος
Κοινωνία

Παροχές από έρωτα δεν επιστρέφονται, λέει ο Άρειος Πάγος

21 Μαΐου 2026|4 λεπτά ανάγνωση

Μια υπόθεση που εκτυλίχθηκε σε βάθος 25 ετών και αφορά τη μεγαλομέτοχο της εμβληματικής βελγικής σοκολατοποιίας Leonidas έληξε με αμετάκλητη απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναμένεται να δημιουργήσει σημαντική νομολογία στο ελληνικό δίκαιο. Το ανώτατο δικαστήριο της χώρας έκρινε ότι οι παροχές που δόθηκαν στο πλαίσιο ερωτικής σχέσης δεν μπορούν να διεκδικηθούν πίσω βάσει των διατάξεων για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό. Πρόκειται για μια απόφαση που θέτει σαφή νομικά όρια σε ζητήματα περιουσίας μεταξύ ανύπαντρων ζευγαριών, ανοίγοντας νέο κεφάλαιο στη νομολογία περί ελεύθερης συμβίωσης. Η επίμαχη υπόθεση αφορά ποσό ύψους 2,5 εκατομμυρίων ευρώ και 9 ακίνητα, που η γυναίκα είχε χαρίσει στον σύντροφό της κατά τη διάρκεια μιας δεκαετούς κοινής ζωής.

Δέκα χρόνια συμβίωσης και εκατομμύρια ευρώ «δώρα» από έρωτα

Η ιστορία ξεκίνησε το 1992, όταν η μεγαλομέτοχος και διευθύνουσα σύμβουλος της Leonidas ανέθεσε σε έναν νεαρό φωτοτέχνη τη μελέτη και εγκατάσταση φωτισμού στο σπίτι της στην Αρτέμιδα, γνωστή και ως Λούτσα. Ο τελευταίος διατηρούσε τότε μια μικρή προσωπική εταιρεία και βρισκόταν σε αρχικό στάδιο της επαγγελματικής του πορείας. Από αυτή τη γνωριμία αναπτύχθηκε σταδιακά ένας στενός ερωτικός δεσμός, ο οποίος εξελίχθηκε σε μακροχρόνια ελεύθερη συμβίωση. Ωστόσο, η σχέση αυτή έκρυβε ανισορροπίες που θα αποκαλύπτονταν μόνο με τον δραματικό τερματισμό της.

Σύμφωνα με την αρεοπαγιτική απόφαση, το ζευγάρι είχε αναπτύξει κοινή κοινωνική ζωή και εμφανιζόταν έναντι των τρίτων ως ζευγάρι με μόνιμη και σταθερή σχέση. Ανάμεσά τους είχαν αναπτυχθεί, όπως αναφέρει ρητά η απόφαση, «στενοί προσωπικοί δεσμοί αγάπης και αμοιβαίας εμπιστοσύνης». Στο πλαίσιο αυτό, η γυναίκα ανέλαβε να στηρίξει οικονομικά τον σύντροφό της, χαρίζοντάς του συνολικά 2,5 εκατομμύρια ευρώ και μεταβιβάζοντάς του 9 ακίνητα. Με τα χρήματα και την περιουσία αυτή, ο άνδρας ανέπτυξε εντυπωσιακή επιχειρηματική δραστηριότητα, ιδρύοντας την εταιρεία FOSS Α.Ε., η οποία δραστηριοποιείται σήμερα στον χώρο του σχεδιασμού φωτισμού κτιρίων και εσωτερικών χώρων.

Η συμβίωση διήρκεσε ακριβώς δέκα χρόνια, από το 1992 έως το 2002, οπότε ο σύντροφος διέκοψε απότομα τη σχέση, παρά τις προηγούμενες διαβεβαιώσεις του ότι επιθυμούσε να την παντρευτεί. Παράλληλα, αποκαλύφθηκε ότι κατά τα τελευταία τρία χρόνια της κοινής τους ζωής είχε ήδη αναπτύξει σχέση με άλλη γυναίκα, όπως αναφέρεται ρητά στη δικαστική απόφαση. Η αποκάλυψη αυτή επέτεινε το αίσθημα αδικίας της ενάγουσας, η οποία αποφάσισε να στραφεί στη δικαιοσύνη ζητώντας την επιστροφή ολόκληρης της περιουσίας που είχε μεταβιβάσει.

Ο Άρειος Πάγος αποφαίνεται: Ο έρωτας είναι νόμιμη αιτία παροχής

Η νομική διαμάχη διήρκεσε 25 χρόνια και οδηγήθηκε τελικά στον Άρειο Πάγο, ο οποίος εξέδωσε αμετάκλητη απόφαση εις βάρος της ενάγουσας. Η γυναίκα είχε επικαλεστεί το άρθρο 904 του Αστικού Κώδικα, που αφορά τον αδικαιολόγητο πλουτισμό, υποστηρίζοντας ότι ο πρώην σύντροφός της κατέστη πλουσιότερος χωρίς νόμιμη αιτία, προκαλώντας παράλληλα περιουσιακή ζημιά σε εκείνη. Ωστόσο, το ανώτατο δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η νόμιμη αιτία των παροχών αυτών ήταν ακριβώς η ελεύθερη συμβίωση και ο έρωτας που τις εμψύχωνε. Οι δωρεές και οι μεταβιβάσεις ακινήτων έγιναν εκούσια, εν πλήρει γνώσει της ενάγουσας και χωρίς καμία εξαναγκαστική πίεση.

Σε αυτό το πλαίσιο, η απόφαση ουσιαστικά αναγνωρίζει ότι ό,τι προσφέρεται ελεύθερα στο πλαίσιο μιας ερωτικής σχέσης δεν μπορεί να ανακτηθεί νομικά μετά τη διάλυσή της. Πρόκειται για μια ρύθμιση με σημαντικές νομολογιακές επιπτώσεις, καθώς θέτει ξεκάθαρα το ζήτημα της νομικής προστασίας στις ελεύθερες συμβιώσεις, οι οποίες δεν απολαμβάνουν τις ίδιες εγγυήσεις με τον γάμο. Ολοένα και περισσότερα ζευγάρια επιλέγουν σήμερα την ελεύθερη συμβίωση χωρίς να γνωρίζουν τις νομικές συνέπειες που ενδέχεται να έχει ο διαμοιρασμός περιουσίας σε περίπτωση χωρισμού. Η απόφαση του Αρείου Πάγου στέλνει σαφές μήνυμα: ό,τι δίνεται από αγάπη παραμένει δωρεά.

Η Leonidas και η ελληνική καταγωγή μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας σοκολάτας

Η Leonidas δεν είναι απλώς μια σοκολατοποιία· αποτελεί ένα παγκόσμιο brand με βαθιές ελληνικές ρίζες. Ιδρύθηκε το 1913 στο Βέλγιο από έναν επιχειρηματία ελληνικής καταγωγής, γεννημένο το 1876 στην περιοχή της Καππαδοκίας της Μικράς Ασίας. Το 1922, ο ανιψιός του εγκαταστάθηκε στο Βέλγιο και ανέλαβε τη δραστηριότητα της σοκολατοποιίας, ενώ το 1937 κατοχύρωσε επίσημα το σήμα της εταιρείας στις Βρυξέλλες. Μετά τον θάνατό του, το 1970, τα ηνία της επιχείρησης ανέλαβε η επόμενη γενιά, για να φτάσουμε στη σημερινή μεγαλομέτοχο, κεντρικό πρόσωπο της εν λόγω δικαστικής υπόθεσης.

Σήμερα η Leonidas αριθμεί περισσότερα από 1.200 σημεία πώλησης σε 40 χώρες ανά τον κόσμο. Μόνο στο Βέλγιο και το Λουξεμβούργο διαθέτει 450 καταστήματα, ενώ στη Γαλλία λειτουργούν 290 καταστήματα. Η εταιρεία αποτελεί έναν από τους πιο γνωστούς εκπροσώπους της βελγικής σοκολάτας παγκοσμίως, με ιστορία που εκτείνεται σε περισσότερο από έναν αιώνα. Η ταυτότητά της παραμένει αναπόσπαστα συνδεδεμένη με τις ελληνικές της καταβολές, κάτι που προσθέτει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στη δικαστική περιπέτεια της κληρονόμου αυτής της επιχειρηματικής δυναστείας.

Σχετικά άρθρα