Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης μίλησε ανοιχτά για τα παιδικά του χρόνια, τον γάμο του με την Έφη Μουρίκη και τη σχέση του με το θέατρο, στο επεισόδιο της εκπομπής «Πάμε μια βόλτα;» του Mega που προβλήθηκε την Κυριακή 7 Ιουνίου. Η παρουσιάστρια Νίκη Λυμπεράκη υποδέχθηκε τον δημοφιλή ηθοποιό σε μια συζήτηση που ξεπέρασε τα όρια μιας τυπικής τηλεοπτικής συνέντευξης, αγγίζοντας βαθιά προσωπικές στιγμές και αναμνήσεις.
Διαβάστε επίσης: Η Χάρις Αλεξίου για έρωτα, παιδικά χρόνια και ζωή
Τι έγινε στο σπίτι
Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης θυμήθηκε με λεπτομέρειες το πατρικό του σπίτι και την ατμόσφαιρα που επικρατούσε εκεί κατά τα παιδικά του χρόνια. Η σχέση των γονιών του χαρακτηριζόταν από εντάσεις και τσακωμούς που εναλλάσσονταν με βαθιά σιωπή. Ο ίδιος περιέγραψε το κλίμα ως «έναν μόνιμο τσακωμό και μια ησυχία», τονίζοντας ότι ακόμα και μουσική δεν ακουγόταν στο σπίτι. Ωστόσο, ανέφερε και μια εξαίρεση: τα Χριστούγεννα, όπου τα πράγματα γίνονταν λίγο διαφορετικά — έστω και με λιτές ευχές του στυλ «χρόνια πολλά, καληνύχτα».
Παρά το δύσκολο οικογενειακό κλίμα, ο Κυριακίδης αρνήθηκε να το ερμηνεύσει μονοδιάστατα ως τραύμα. Εξήγησε ότι αυτή η δύσκολη παιδική εμπειρία λειτούργησε ως κινητήρια δύναμη: «Αυτό που περιγράφω μπορεί να φαντάζει λίγο θλιβερό αλλά, από την άλλη, συσπειρώνει ένα νέο παιδί για να ξυπνήσει μέσα του κάτι άλλο», είπε χαρακτηριστικά. Ο ηθοποιός δήλωσε ευγνώμων στους γονείς του, γιατί αυτές οι εμπειρίες διαμόρφωσαν τη φιλοσοφία του απέναντι στη ζωή. Ήταν, κατά τη δική του εκτίμηση, το έναυσμα για να αναζητήσει κάτι διαφορετικό από αυτό που γνώρισε στο σπίτι του.
Αντιδράσεις και πλαίσιο: ο γάμος, το θέατρο και τα 60
Κεντρικό στοιχείο της συζήτησης αποτέλεσε και η σχέση του με την Έφη Μουρίκη, με την οποία είναι παντρεμένος από το 1997. Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης τη συμπεριέλαβε ρητά στον ορισμό που έδωσε για την «πραγματική οικογένεια»: «Οικογένεια είναι εκεί που ανήκει η καρδιά σου. Για μένα είναι οπωσδήποτε η Έφη, αλλά είναι και το θέατρο». Το ζευγάρι παραμένει ενωμένο για σχεδόν τρεις δεκαετίες, αν και στο ξεκίνημα της σχέσης τους είχαν επικεντρωθεί κυρίως στις καριέρες τους. Όταν αργότερα προσπάθησαν να αποκτήσουν παιδί, αυτό δεν συνέβη.
Παράλληλα, ο ηθοποιός μίλησε εκτενώς για τον ρόλο του θεάτρου στη ζωή του, τοποθετώντας το δίπλα-δίπλα με την προσωπική του ζωή ως ισάξια πηγή νοήματος. Ανέφερε ότι μέσα από τις «δανεικές ζωές» που ζουν οι ηθοποιοί, κατάφερε να ξεπεράσει φοβίες του και να αντιμετωπίσει τη ζωή με πιο εσωτερικό τρόπο. Το θέατρο λειτούργησε για τον ίδιο τόσο ως επαγγελματικό πεδίο, όσο και ως χώρος προσωπικής ωρίμανσης και αυτογνωσίας.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Κυριακίδης αναφέρθηκε και στη δεκαετία που διανύει τώρα. Στα 60 του χρόνια, δήλωσε ότι έχει βρει μια εσωτερική ηρεμία που τού επιτρέπει να φιλοσοφεί. «Τώρα, στη δεκαετία των 60 πια, έχω ησυχάσει γιατί πλέον μπορώ και φιλοσοφώ», είπε, απορρίπτοντας ταυτόχρονα την έννοια της «χρυσής δεκαετίας»: για τον ίδιο, η κατεύθυνση είναι πάντα μπροστά, ανεξάρτητα από την ηλικία. Η δήλωση αυτή συνόψισε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τη φιλοσοφία ζωής που διαμορφώθηκε από τα παιδικά του χρόνια μέχρι σήμερα.
