Το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα επανέρχεται με αμείωτη ένταση στο ζήτημα της φορολόγησης της υπερπολυτελούς διαβίωσης, με δύο διαφορετικά στελέχη του να παίρνουν δημόσια θέση σε διαδοχικές μέρες. Η συζήτηση ξεκίνησε χθες από τον Χάρη Αθανασιάδη, ο οποίος ανέφερε εκτιμώμενα έσοδα ύψους 600 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως για το δημόσιο, εφόσον εφαρμοστεί η προτεινόμενη φορολόγηση. Η πολιτική αυτή γραμμή φαίνεται να αποτελεί κεντρικό άξονα για το κόμμα, το οποίο επιδιώκει να εδραιωθεί ως φωνή της κοινωνικής δικαιοσύνης και της αναδιανομής του πλούτου. Πλέον το ερώτημα που τίθεται δημόσια δεν είναι απλώς αν θα φορολογηθεί ο υπερπλούτος, αλλά με ποιον τρόπο και σε ποιο ύψος.
Διαβάστε επίσης: Ο Τσίπρας στο ΟΤ Forum: Ο Μητσοτάκης ξέρει ότι θα χάσει
Ο ορισμός του «υπερπλούτου» κατά Αντωνοπούλου
Τη σκυτάλη πήρε σήμερα η Μαριζέτα Αντωνοπούλου, στέλεχος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, μιλώντας στην εκπομπή της Φαίης Μαυραγάνη στον ΣΚΑΪ. Η ίδια χρησιμοποίησε τον όρο «καταναλωτική δαπάνη υπερπλούσιας διαβίωσης» για να περιγράψει αυτό που το κόμμα σκοπεύει να φορολογήσει. Όταν της ζητήθηκε να αποσαφηνίσει με απλά λόγια τι εννοεί, έδωσε συγκεκριμένα παραδείγματα που δεν άργησαν να πυροδοτήσουν έντονες αντιδράσεις. «Μια πισίνα καταλαβαίνουμε είναι υπερπλούτος, τα κότερα που πηγαίνουν πολύ γρήγορα είναι υπερπλούτος», δήλωσε χαρακτηριστικά, επιχειρώντας να ορίσει εμπειρικά τη νέα φορολογική κατηγορία.
Παράλληλα, η Αντωνοπούλου επεσήμανε ότι στο «στόχαστρο» των προτεινόμενων μέτρων βρίσκονται και όσοι διαμένουν σε υπερυπερπολυτελή διαμερίσματα ή σε νέα πολυτελή ξενοδοχεία στην Αθήνα. Με ερωτηματικό ύφος, η βουλευτής διερωτήθηκε δημόσια αν τέτοιοι πολίτες δεν θα έπρεπε να επιβαρυνθούν με υψηλότερους φόρους σε σχέση με τον μέσο Έλληνα. Σε αυτό το πλαίσιο, το κόμμα αξιοποιεί ρητορικά τη διάκριση ανάμεσα σε φυσιολογική οικονομική άνεση και εκείνη που αγγίζει τα όρια της επίδειξης πλούτου. Ωστόσο, οι ακριβείς φορολογικοί συντελεστές και τα κατώφλια που θα ορίζουν τελικά αυτή τη διάκριση παραμένουν αδιευκρίνιστα.
Τα 600 εκατ. του Αθανασιάδη και η πρόταση για τα μερίσματα
Ήταν ο Χάρης Αθανασιάδης που, μιλώντας χθες στην εκπομπή Mega Σαββατοκύριακο, έθεσε για πρώτη φορά αυτή τη φορολογική πρόταση σε αριθμητικό πλαίσιο. Σύμφωνα με τους δικούς του υπολογισμούς, η συστηματική φορολόγηση της υπερπολυτελούς διαβίωσης θα μπορούσε να αποφέρει στο ελληνικό δημόσιο 600 εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Το ποσό αυτό, εφόσον επαληθευτεί από ανεξάρτητες αναλύσεις, θα αποτελούσε αξιόλογη ενίσχυση για τον κρατικό προϋπολογισμό. Η επίκληση του συγκεκριμένου αριθμού υπηρετεί σαφώς και επικοινωνιακό στόχο: να καταδείξει ότι η φορολόγηση του υπερπλούτου δεν είναι απλώς ιδεολογική επιλογή, αλλά και δημοσιονομικά αποδοτική πολιτική.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Αντωνοπούλου ανέπτυξε και μια άλλη κρίσιμη πρόταση του κόμματος: την αύξηση του φορολογικού συντελεστή στα μερίσματα από το σημερινό 5% στο 15%, δηλαδή τριπλασιασμό της υφιστάμενης επιβάρυνσης. Ωστόσο, η ίδια φρόντισε να τονίσει ότι αυτή η αλλαγή δεν θα γίνει «με τη μία», αλλά σταδιακά, ώστε να αποφευχθούν απότομες αναταράξεις στην αγορά και αρνητικές παρενέργειες για επενδύσεις και επιχειρηματικότητα. Η επιλογή μιας σταδιακής εφαρμογής αποτελεί σαφώς προσπάθεια να αμβλυνθούν οι αντιδράσεις από τον επιχειρηματικό κόσμο, χωρίς ωστόσο να εγκαταλειφθεί ο βασικός στόχος της αναδιανομής των φορολογικών βαρών. Η πρόταση αυτή αναμένεται να αποτελέσει αντικείμενο έντονης αντιπαράθεσης στη Βουλή, αν ποτέ φτάσει στο στάδιο της νομοθέτησης.
Συνολικά, οι δηλώσεις από τα στελέχη του κόμματος αποτυπώνουν μια συνεκτική φορολογική φιλοσοφία: η επιβάρυνση να μεταφερθεί από τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα προς εκείνους που διαθέτουν τα μέσα να αντέξουν υψηλότερες κρατήσεις. Το ερώτημα που παραμένει αναπάντητο είναι πώς θα οριστεί με νομική ακρίβεια η έννοια του «υπερπλούτου» και ποιες συγκεκριμένες κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων θα συμπεριληφθούν σε έναν τέτοιο νόμο. Η δημόσια συζήτηση αναμένεται να συνεχιστεί ζωηρή, καθώς οι προτάσεις αυτές αγγίζουν ευαίσθητες χορδές τόσο στους φορολογούμενους όσο και στην επιχειρηματική κοινότητα της Ελλάδας.
