Σημαντική νομοθετική παρέμβαση για τους δανειολήπτες του νόμου Κατσέλη ανακοίνωσε το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών στις 23 Ιουνίου 2026. Η νέα ρύθμιση αφορά χιλιάδες συνεπείς οφειλέτες με ενεργές ρυθμίσεις βάσει του νόμου 3869/2010 και έρχεται να εφαρμόσει καθολικά την πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου. Το αποτέλεσμα για τους δανειολήπτες είναι μικρότερες μηνιαίες δόσεις νόμου Κατσέλη, χαμηλότερη συνολική επιβάρυνση και ταχύτερη αποπληρωμή των οφειλών.
Τι προβλέπει η νέα ρύθμιση για τον νόμο Κατσέλη
Η νομοθετική διάταξη αποσαφηνίζει οριστικά τον τρόπο υπολογισμού των τόκων στις δικαστικές ρυθμίσεις διάσωσης κύριας κατοικίας. Ο τόκος δεν θα υπολογίζεται πλέον επί ολόκληρου του κεφαλαίου της οφειλής, αλλά αποκλειστικά επί της μηνιαίας δόσης που έχει ορίσει το δικαστήριο και μόνο για το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο διαδοχικών καταβολών. Αυτή η αλλαγή εξαλείφει μια στρέβλωση που για χρόνια επιβάρυνε υπέρμετρα χιλιάδες νοικοκυριά. Η ρύθμιση βασίζεται στην υπ’ αριθμ. 6/2026 απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, που δημοσιεύθηκε στις 5 Ιουνίου 2026, και τη μεταφέρει σε νομοθετικό επίπεδο ώστε να εφαρμοστεί καθολικά, χωρίς κανένας συνεπής δανειολήπτης να χρειαστεί να προσφύγει ξανά στα δικαστήρια.
Παράλληλα, η διάταξη εισάγει αναδρομική αναγνώριση για τα υπερβάλλοντα ποσά που έχουν ήδη καταβληθεί από συνεπείς δανειολήπτες με ενεργές ρυθμίσεις. Τα ποσά αυτά θεωρούνται πλέον αποπληρωμένο κεφάλαιο και αφαιρούνται από τις υπόλοιπες δόσεις, μειώνοντας τόσο το υπόλοιπο της οφειλής όσο και τον αριθμό των μηνιαίων καταβολών. Η αναδρομικότητα αυτή δεν προβλεπόταν από την ίδια την απόφαση του Αρείου Πάγου — αποτελεί πρωτοβουλία της νομοθετικής παρέμβασης και αναγνωρίζει έμπρακτα την προσπάθεια όσων συνέχισαν να πληρώνουν παρά τις δυσκολίες. Ο δίκαιος επιμερισμός του οικονομικού βάρους μεταξύ τραπεζών και του προγράμματος κρατικών εγγυήσεων «ΗΡΑΚΛΗΣ», ανάλογα με τα ποσά που έχει εισπράξει κάθε πλευρά, συμπληρώνει τη ρύθμιση διασφαλίζοντας ισορροπία μεταξύ κοινωνικής προστασίας και χρηματοπιστωτικής σταθερότητας.
Πώς αλλάζουν οι δόσεις νόμου Κατσέλη στην πράξη
Το υπουργείο παρουσίασε ενδεικτικό παράδειγμα που αποτυπώνει το μέγεθος της αλλαγής. Δανειολήπτης με υπόλοιπο οφειλής 144.500 ευρώ τον Ιανουάριο 2024 θα πλήρωνε με την παλαιά μέθοδο 731 ευρώ μηνιαίως για 300 μήνες. Με τη νέα μέθοδο υπολογισμού, η μηνιαία δόση νόμου Κατσέλη περιορίζεται στα 483 ευρώ, εκ των οποίων τα 482 ευρώ αντιστοιχούν σε αποπληρωμή κεφαλαίου και μόλις 1 ευρώ σε τόκο. Η μείωση κατά 248 ευρώ τον μήνα είναι αμέσως αισθητή στον προϋπολογισμό κάθε νοικοκυριού.
Ωστόσο, το μεγαλύτερο όφελος προκύπτει από την αναδρομικότητα. Εφόσον ο ίδιος δανειολήπτης κατέβαλε 731 ευρώ μηνιαίως από τον Ιανουάριο 2024 έως τον Ιούνιο 2026, δηλαδή για 30 μήνες, το υπερβάλλον ποσό ανέρχεται σε 7.440 ευρώ. Το ποσό αυτό αφαιρείται από τις υπόλοιπες δόσεις, με αποτέλεσμα αντί για 270 δόσεις που θα απέμεναν, να απομένουν πλέον 255 δόσεις των 483 ευρώ, με την τελευταία να ανέρχεται σε 266 ευρώ. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι η δραστική μείωση του συνολικού κόστους τόκων: αντί να καταβάλει 74.852 ευρώ σε τόκους, ο συγκεκριμένος δανειολήπτης θα πληρώσει συνολικά μόλις 411 ευρώ.
Ποιοι καλύπτονται και ποιοι εξαιρούνται από τη ρύθμιση
Η αναδρομική αναγνώριση αφορά αποκλειστικά συνεπείς δανειολήπτες που διαθέτουν ενεργές ρυθμίσεις νόμου Κατσέλη, δεν έχουν ολοκληρώσει την αποπληρωμή και δεν έχουν κηρυχθεί έκπτωτοι. Δεν επανεξετάζονται υποθέσεις που έχουν ήδη κλείσει, ούτε περιπτώσεις στις οποίες ο οφειλέτης έχασε τη ρύθμιση λόγω μη καταβολής δόσεων. Το Υπουργείο Οικονομικών εξηγεί ότι η επανεξέταση τέτοιων υποθέσεων θα δημιουργούσε σοβαρή νομική και συστημική αβεβαιότητα, καθώς θα άνοιγε εκ νέου χιλιάδες παλαιές δικαστικές αποφάσεις. Η επιλογή αυτή διασφαλίζει ενιαία εφαρμογή για όλους όσους πληρούν τις προϋποθέσεις, χωρίς κανένας να χρειαστεί να κινηθεί νομικά.
Ξεχωριστό καθεστώς ισχύει για τις ρυθμίσεις μέσω του Εξωδικαστικού Μηχανισμού και του νόμου 4605/2019. Εκεί η μηνιαία δόση εξακολουθεί να υπολογίζεται ως τοκοχρεολυτική δόση επί του συνολικού ποσού της ρυθμιζόμενης οφειλής, όπως ορίζεται από το ισχύον πλαίσιο, τις κανονιστικές πράξεις και τις επιμέρους συμβάσεις ρύθμισης. Η διαφορά αυτή διευκρινίζεται ρητά, αποτρέποντας ενδεχόμενες παρερμηνείες. Η ρύθμιση εντάσσεται στη συνολικότερη στρατηγική για τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους, ενισχύοντας τα εργαλεία προστασίας νοικοκυριών και επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν δυσκολίες αποπληρωμής.
