Νέα κλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή σηματοδοτούν οι επιθέσεις που εξαπέλυσαν οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν κατά αμερικανικών στρατιωτικών θέσεων στον Περσικό Κόλπο. Οι ιρανικές δυνάμεις χαρακτήρισαν την κίνησή τους ως αντίποινα για τα αμερικανικά πλήγματα στο ιρανικό έδαφος, ενώ παράλληλα προανήγγειλαν «άμεση και αποφασιστική» απάντηση. Η κατάσταση επιδεινώνεται με αμοιβαίες κατηγορίες μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης για παραβίαση της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός, ενώ στα Στενά του Ορμούζ σημειώθηκαν επιθέσεις με drones κατά εμπορικών πλοίων.
Διαβάστε επίσης: ΗΠΑ και Ιράν ανταλλάσσουν πλήγματα στα Στενά του Ορμούζ
Τι έγινε: Επιθέσεις drones και εκρήξεις στο Σιρίκ
Οι Φρουροί της Επανάστασης ανακοίνωσαν μέσω της ιρανικής κρατικής τηλεόρασης ότι εξαπέλυσαν επιθέσεις εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών θέσεων στον Περσικό Κόλπο, ως απάντηση στα αμερικανικά πλήγματα που έπληξαν ιρανικό έδαφος. Παράλληλα, ισχυρίστηκαν ότι απέκρουσαν επίθεση των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων στην περιοχή Σιρίκ, που βρίσκεται στα Στενά του Ορμούζ — χωρίς ωστόσο να δώσουν περαιτέρω λεπτομέρειες για την έκταση της σύγκρουσης. Η ανακοίνωση μέσω κρατικής τηλεόρασης αποτελεί χαρακτηριστική τακτική με την οποία η Τεχεράνη επιδιώκει να διαμορφώνει τον αφηγηματικό χαρακτήρα της σύγκρουσης στη διεθνή κοινή γνώμη. Το Σιρίκ, πόλη στη νότια Ιράν απέναντι από τα Στενά, κατέχει εξαιρετική στρατηγική θέση ως σημείο ελέγχου ενός από τους κρισιμότερους θαλάσσιους διαδρόμους του πλανήτη.
Σύμφωνα με τον Ντόναλντ Τραμπ, το Ιράν εκτόξευσε τουλάχιστον τέσσερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον πλοίων που κινούνταν στα νερά της περιοχής. Ένα drone έπληξε το κατάστρωμα μεγάλου φορτηγού πλοίου, προκαλώντας υλικές ζημιές χωρίς ωστόσο να αναγκάσει το σκάφος να διακόψει την πορεία του. Τα υπόλοιπα τρία drones καταρρίφθηκαν από αμερικανικές δυνάμεις πριν φτάσουν στους στόχους τους. Αναφορές από την περιοχή έκαναν λόγο για τρεις εκρήξεις στην πόλη Σιρίκ, τις οποίες πολλοί απέδωσαν σε αμερικανικά αεροπορικά πλήγματα, ενώ η κατάσταση συνέχιζε να εξελίσσεται.
Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους θαλάσσιους κόμβους παγκοσμίως, από τον οποίο διέρχεται τεράστιο μέρος του διεθνούς εμπορίου πετρελαίου και φυσικού αερίου. Οποιαδήποτε διατάραξη της ναυσιπλοΐας στην περιοχή έχει άμεσες συνέπειες στις διεθνείς αγορές ενέργειας και τον εφοδιασμό χωρών που εξαρτώνται από τη μεταφορά υδρογονανθράκων μέσω αυτής της οδού. Ο κίνδυνος ναυτικής σύγκρουσης στα Στενά δεν αφορά επομένως μόνο ΗΠΑ και Ιράν, αλλά ευρύτατο φάσμα παγκόσμιων οικονομιών.
Αντιδράσεις: Τραμπ κατηγορεί — Φρουροί Επανάστασης απειλούν
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ αντέδρασε έντονα στις ιρανικές ενέργειες, χαρακτηρίζοντας την επίθεση στο φορτηγό πλοίο «σοβαρή παραβίαση» της ισχύουσας συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός. Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ, ο Αμερικανός πρόεδρος τόνισε ότι το Ιράν είχε υπογράψει τη συμφωνία και ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν τηρήσει με συνέπεια τους όρους της. Ταυτόχρονα άφησε ανοιχτό το παράθυρο για διπλωματική διευθέτηση, επισημαίνοντας ότι τυχόν διαφωνίες για την εφαρμογή του μνημονίου συνεννόησης μπορούν να επιλυθούν μέσω διαπραγμάτευσης, χωρίς ανάγκη στρατιωτικής κλιμάκωσης.
Ωστόσο, ο Τραμπ δεν άφησε περιθώρια παρερμηνείας ως προς την αμερικανική αποφασιστικότητα. «Η βία θα αντιμετωπίζεται με βία», δήλωσε χαρακτηριστικά, στέλνοντας σαφές μήνυμα αποτροπής προς την Τεχεράνη. Η αμερικανική στάση — που συνδυάζει διπλωματική πρόταση με αποφασιστική ανταπόδοση — αντικατοπτρίζει την επιθυμία των ΗΠΑ να αποτρέψουν εκτροχιασμό της κατάστασης, διατηρώντας παράλληλα την αξιοπιστία της ισχύος τους στην περιοχή του Κόλπου.
Από ιρανική πλευρά, οι Φρουροί της Επανάστασης επέμειναν στο αφήγημα της αυτοάμυνας, παρουσιάζοντας τις επιθέσεις τους ως νόμιμη ανταπόδοση στις αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις. Η προειδοποίηση για «άμεση και αποφασιστική» απάντηση παρέμεινε αόριστη, χωρίς να αποκαλυφθούν στοιχεία για τη φύση ή την έκταση των ιρανικών επιχειρήσεων. Έτσι, Ουάσιγκτον και Τεχεράνη βρίσκονται σε επικίνδυνο κύκλο αμοιβαίων κατηγοριών, με κάθε πλευρά να παρουσιάζει τον εαυτό της ως θύμα παραβίασης των συμφωνηθέντων και τον αντίπαλο ως αίτιο της κλιμάκωσης.
