Δεκαέξι χρόνια μετά την τραγωδία της Marfin, η Μαρία Καραγιάννη, μία από τις επιζώσες της φονικής επίθεσης στην οδό Σταδίου, μίλησε ξανά δημόσια για όσα βίωσε το πρωί της 5ης Μαΐου 2010. Μιλώντας στην εκπομπή Live News, περιέγραψε τα συναισθήματα που την κατέκλυσαν όταν έμαθε πως η δικαιοσύνη προχώρησε σε συλλήψεις για την υπόθεση που στοίχισε τη ζωή σε τρεις συναδέλφους της και σε ένα αγέννητο παιδί. Η ίδια παραδέχθηκε πως η είδηση των εξελίξεων στην έρευνα ανασφάλισε μνήμες που για χρόνια προσπαθούσε να διαχειριστεί, αφήνοντάς την σε κατάσταση έντονης ταραχής.
«Θα μπορούσαμε να είμαστε εμείς στη θέση τους»
Η Καραγιάννη εξήγησε στον Νίκο Ευαγγελάτο ότι το πρώτο της συναίσθημα ήταν αναστάτωση, καθώς η ανακοίνωση για εξελίξεις στην εξιχνίαση του εγκλήματος έφερε ξανά στην επιφάνεια τον πόνο και τα αναπάντητα ερωτήματα δεκαέξι ολόκληρων ετών. Όπως τόνισε, το αίσθημα της αδικίας παραμένει έντονο, αφού η ζωή των τριών συναδέλφων της αφαιρέθηκε χωρίς κανέναν λόγο, ενώ η ίδια θα μπορούσε εξίσου εύκολα να βρίσκεται στη θέση τους εκείνη τη μοιραία μέρα. Επέμεινε ιδιαίτερα στο σημείο ότι οι δράστες γνώριζαν πολύ καλά πως στο κτίριο βρίσκονταν άνθρωποι, απορρίπτοντας κάθε εκδοχή περί άγνοιας που είχε ακουστεί κατά καιρούς από άλλους μάρτυρες. Σύμφωνα με την περιγραφή της, τη στιγμή που έσπασε η τζαμαρία και χύθηκε το εύφλεκτο υγρό, οι υπάλληλοι της τράπεζας ούρλιαζαν και εκλιπαρούσαν τους δράστες να μην τους επιτεθούν, κάτι που αποδεικνύει, όπως είπε, ότι η κραυγή τους ήταν απόλυτα ευδιάκριτη.
Ώρες τρόμου και ασφυξίας στο κτίριο της Σταδίου
Περιγράφοντας τα λεπτά αμέσως μετά την έναρξη της επίθεσης, η Μαρία Καραγιάννη ανέφερε πως ο θόρυβος από το σπάσιμο των τζαμιών της θύμισε σεισμό. Βρισκόμενη στο υπόγειο του κτιρίου, ειδοποίησε αμέσως την αστυνομία, όμως όταν επιχείρησε να καλέσει στη συνέχεια το 166 για βοήθεια, η επικοινωνία είχε ήδη διακοπεί. Προσπαθώντας να αποφύγει τον πυκνό καπνό, ανέβηκε όσο πιο ψηλά μπορούσε για να βρει αέρα, καταλήγοντας τελικά σε ένα μπαλκόνι μαζί με άλλους τέσσερις συναδέλφους της, τρεις εκ των οποίων κατάφεραν εν τέλει να περάσουν σε γειτονικά μπαλκόνια για να σωθούν. Μέσα στο χάος, κρατούσε ακόμη στο χέρι της ένα ημερολόγιο συναλλαγών και τα κλειδιά του κτιρίου, σε μια στιγμή που, όπως περιέγραψε, καμία ψυχραιμία δεν ήταν αρκετή για να διαχειριστεί κανείς. Ο καπνός είχε γίνει τόσο πυκνός που ένιωθε πως δεν είχε άλλη αναπνοή να δώσει, ενώ για μια ολόκληρη εβδομάδα μετά το περιστατικό το σώμα της απέβαλλε στάχτη και υπολείμματα καμένων υλικών.
Αίτημα για δικαιοσύνη μετά τις νέες συλλήψεις
Κλείνοντας τη συνέντευξή της, η επιζήσασα εξέφρασε την ελπίδα πως οι πρόσφατες εξελίξεις στην υπόθεση δεν θα αποδειχθούν απλώς μια ακόμη φούσκα παραπληροφόρησης ή επικοινωνιακό τέχνασμα, όπως έχει συμβεί κατ’ επανάληψη στο παρελθόν. Ζήτησε ξεκάθαρα οι υπεύθυνοι της επίθεσης να οδηγηθούν επιτέλους ενώπιον της δικαιοσύνης και να καταδικαστούν με φυλάκιση, ώστε να αποδοθεί, έστω και με μεγάλη καθυστέρηση, η δικαιοσύνη που οφείλεται στη μνήμη των τριών θυμάτων και του αγέννητου παιδιού που έχασαν τη ζωή τους εκείνη την ημέρα στη Marfin. Η υπόθεση της δολοφονικής επίθεσης στην τράπεζα της οδού Σταδίου παραμένει μία από τις πιο τραυματικές στιγμές της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας, με τους επιζώντες να ζουν ακόμη και σήμερα με τις συνέπειες όσων έζησαν εκείνο το πρωινό.
