Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά σήμερα, 12 Ιουλίου, τη μνήμη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτη, μιας από τις πιο αναγνωρίσιμες πνευματικές μορφές της σύγχρονης Ελλάδας. Παράλληλα, το εορτολόγιο περιλαμβάνει τη μνήμη της Αγίας Βερονίκης της αιμορροούσης και των Αγίων Μαρτύρων Πρόκλου και Ιλαρίου. Σήμερα γιορτάζουν όσοι φέρουν τα ονόματα Παΐσιος, Παΐσης, Παϊσία, Βερονίκη, Βερόνικα, Βέρα, Βερενίκη και Ιλάριος. Φέτος συμπληρώνονται 32 χρόνια από την κοίμηση του Αγίου Παϊσίου.
Ποιοι γιορτάζουν σήμερα 12 Ιουλίου
Σύμφωνα με το επίσημο εορτολόγιο της Εκκλησίας, την τιμητική τους σήμερα έχουν όσοι φέρουν τα ονόματα Παΐσιος, Παΐσης και Παϊσία, σε ανάμνηση του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτη. Παράλληλα γιορτάζουν και όσοι λέγονται Βερονίκη, Βερόνικα, Βέρα και Βερενίκη, προς τιμήν της Αγίας Βερονίκης της αιμορροούσης, καθώς και όσοι φέρουν το όνομα Ιλάριος. Η Εκκλησία σημειώνει ότι κάποια από αυτά τα ονόματα τιμώνται και σε άλλες ημερομηνίες μέσα στο εκκλησιαστικό ημερολόγιο.
Ο βίος του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτη
Ο Άγιος Παΐσιος γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου 1924 στα Φάρασα της Καππαδοκίας, με το κοσμικό όνομα Αρσένιος Εζνεπίδης. Γονείς του ήταν ο Πρόδρομος και η Ευλαμπία Εζνεπίδη, ενώ στη βάπτισή του τον ονόμασε ο ίδιος ο Όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης. Λίγο μετά τη γέννησή του, η οικογένειά του αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τα Φάρασα λόγω της ανταλλαγής πληθυσμών και εγκαταστάθηκε τελικά στην Κόνιτσα της Ηπείρου, όπου ο μικρός Αρσένιος πέρασε τα παιδικά και νεανικά του χρόνια.
Πριν στραφεί στη μοναχική ζωή, ο Άγιος Παΐσιος εργάστηκε ως ξυλουργός και υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως ασυρματιστής κατά την περίοδο 1945-1949, στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής και του εμφυλίου πολέμου, όπου επέδειξε θάρρος και αυτοθυσία. Μετά τη θητεία του κατευθύνθηκε στο Άγιο Όρος, όπου έζησε σε διάφορες μονές και κελλιά. Για ένα διάστημα βρέθηκε στη Μονή Στομίου στην Κόνιτσα, όπου βοήθησε στην ανακαίνιση του μοναστηριού και στήριξε τους κατοίκους της περιοχής. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 εγκαταστάθηκε μόνιμα στο κελί της Παναγούδας, κοντά στη Μονή Κουτλουμουσίου.
Η αγιοκατάταξη και η σημερινή απήχηση
Στο κελί της Παναγούδας, ο Άγιος Παΐσιος δεχόταν όλο και περισσότερους επισκέπτες, οι οποίοι ζητούσαν συμβουλές για ζητήματα οικογένειας, υγείας, εργασίας και προσωπικών δυσκολιών. Η φήμη του εξαπλώθηκε κυρίως από στόμα σε στόμα, μέσα από μαρτυρίες ανθρώπων που έβρισκαν κοντά του παρηγοριά. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο τον ανακήρυξε επίσημα άγιο στις 13 Ιανουαρίου 2015, αναγνωρίζοντας τον ασκητικό βίο, την ταπεινότητα και την πνευματική του προσφορά. Έκτοτε η μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στις 12 Ιουλίου, ημέρα κατά την οποία εκοιμήθη το 1994 στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης.
Μετά τον θάνατό του αναπτύχθηκε ένα ιδιαίτερο φαινόμενο γύρω από το όνομά του, καθώς κυκλοφόρησαν αναφορές σε προφητείες που του αποδίδονται για την Τουρκία, την Κωνσταντινούπολη, τη Ρωσία και μελλοντικούς πολέμους. Ωστόσο, πολλές από αυτές τις αναφορές δεν συνοδεύονται από σαφή πρωτογενή τεκμηρίωση και φαίνεται πως διαδόθηκαν ή διαμορφώθηκαν μετά την κοίμησή του. Η μορφή του Αγίου Παϊσίου παρέμεινε στο προσκήνιο και μέσα από τη σειρά «Άγιος Παΐσιος – Από τα Φάρασα στον Ουρανό», με τον Προκόπη Αγαθοκλέους στον πρωταγωνιστικό ρόλο, η οποία έφερε την ιστορία του σε νεότερο κοινό. Ο τάφος του στη Σουρωτή εξακολουθεί να δέχεται χιλιάδες πιστούς από όλη την Ελλάδα.
Γεγονότα της ημέρας στην ιστορία
Η 12η Ιουλίου συνδέεται και με σημαντικά ιστορικά γεγονότα για την Ελλάδα. Το 1827, ο τσάρος Νικόλαος Α΄ αποδέχθηκε την παραίτηση του Ιωάννη Καποδίστρια από τη θέση του υπουργού Εξωτερικών της Ρωσίας, ανοίγοντας τον δρόμο ώστε ο Καποδίστριας να αναλάβει ως πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας. Το 1843, με Βασιλικό Διάταγμα, παραχωρήθηκε στην Εθνική Τράπεζα σημαντικό προνόμιο, γεγονός που σηματοδότησε ακόμη έναν σταθμό στη διαμόρφωση των θεσμών του νεοσύστατου ελληνικού κράτους.
