Ένα πρωτοποριακό drone διάσωσης ναυαγών αναπτύσσεται στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Δανίας από τον Έλληνα υποψήφιο διδάκτορα Δημοσθένη Αγγελή, με στόχο να δίνει πολύτιμο χρόνο επιβίωσης σε ανθρώπους που βρίσκονται σε κίνδυνο μέσα στη θάλασσα. Η έρευνα έρχεται καθώς στην Ελλάδα καταγράφονται, σύμφωνα με τον ΕΟΔΥ, κατά μέσο όρο 378 θανάσιμα ατυχήματα από πνιγμό κάθε χρόνο την τελευταία πενταετία. Παράλληλα, τα ναυάγια με μετανάστες και πρόσφυγες στη Μεσόγειο συνεχίζουν να αποτελούν ανθρωπιστικές τραγωδίες με συχνά τραγική έκβαση για τη διάσωση. Το νέο σύστημα φιλοδοξεί να αλλάξει τα δεδομένα στον εντοπισμό και τη διάσωση ανθρώπων που έχουν πέσει στο νερό.
Πώς λειτουργεί το drone διάσωσης ναυαγών
Όσοι βρεθούν σε μια τέτοια δύσκολη κατάσταση μέσα στη θάλασσα έχουν να αντιμετωπίσουν πρωτίστως τη φυσική τους εξάντληση, καθώς οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι εξοικειωμένοι με το διαρκές κολύμπι. Τους χειμερινούς μήνες ο κίνδυνος γίνεται ακόμη μεγαλύτερος λόγω της υποθερμίας, ενώ οι πιθανότητες επιβίωσης μειώνονται από λεπτό σε λεπτό όσο περνάει η ώρα. Επιπλέον δυσκολία αποτελεί η διαδικασία εντοπισμού και αποστολής του κοντινότερου πλοίου, η οποία απαιτεί συχνά πολύτιμο χρόνο που οι ναυαγοί δεν διαθέτουν. Σε αυτό το σκηνικό, η ομάδα ερευνητών στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Δανίας επιχειρεί να δώσει μια τεχνολογική απάντηση.
Το drone που σχεδιάζει ο Δημοσθένης Αγγελής διαθέτει τρεις ενσωματωμένες κάμερες, οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να «βλέπουν» μέσα στη νύχτα και να εντοπίζουν τη θερμότητα του ανθρώπινου σώματος. Χάρη σε αυτή τη θερμική απεικόνιση, το σύστημα μπορεί να αναγνωρίσει έναν άνθρωπο μέσα στο νερό ακόμη και σε συνθήκες χαμηλής ορατότητας. Μόλις εντοπιστεί ο ναυαγός και «κλειδώσει» το στίγμα του, το drone μεταφέρει και ρίχνει ένα φουσκωτό σωσίβιο που εκπέμπει σήμα GPS, δίνοντας ένα σημείο αναφοράς τόσο στο θύμα όσο και στις ομάδες διάσωσης. Το σύστημα χρησιμοποιεί ειδικά σχεδιασμένους αλγορίθμους για τον εντοπισμό ανθρώπων που έχουν πέσει στη θάλασσα και μπορεί να ερευνήσει περιοχή έως και ενός τετραγωνικού χιλιομέτρου, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες και το βάρος του φορτίου που μεταφέρει.
Η εργασία του Δημοσθένη Αγγελή περιλάμβανε την κατασκευή ενός drone από το μηδέν, καθώς και την ανάπτυξη αλγορίθμων που του επιτρέπουν να απογειώνεται γρήγορα και να επιλέγει αυτόνομα την καλύτερη διαδρομή για τον εντοπισμό του ατόμου που κινδυνεύει. Το drone μπορεί να αποστέλλεται, για παράδειγμα, από ένα κινούμενο πλοίο τη στιγμή που επιβεβαιώνεται ένα περιστατικό με ναυαγό, μειώνοντας δραστικά τον χρόνο αντίδρασης σε σχέση με τις παραδοσιακές μεθόδους αναζήτησης.
Ο διπλός στόχος της νέας τεχνολογίας
«Αυτό εξυπηρετεί έναν διπλό σκοπό», εξηγεί ο Δημοσθένης Αγγελής. «Ο ένας είναι να παρατείνει τον χρόνο επιβίωσης του ατόμου μέσα στο νερό, ο άλλος είναι να καθοδηγήσει εύκολα μια σωστική λέμβο προς το σημείο όπου βρίσκεται». Η δήλωση αυτή συνοψίζει τη λογική πίσω από όλο το σχέδιο: το drone δεν αντικαθιστά τις ομάδες διάσωσης, αλλά λειτουργεί ως γέφυρα χρόνου ανάμεσα στον εντοπισμό του ναυαγού και στην άφιξη της βοήθειας.
Η σημασία της συγκεκριμένης έρευνας αναδεικνύεται και από τα στοιχεία του ΕΟΔΥ, σύμφωνα με τα οποία η πλειονότητα των θυμάτων πνιγμού στην Ελλάδα είναι άνδρες, ενώ περίπου το 80% των θανάτων αφορά άτομα άνω των 60 ετών. Παράλληλα, τα συνεχιζόμενα ναυάγια με μετανάστες και πρόσφυγες στις ελληνικές θάλασσες υπενθυμίζουν πόσο κρίσιμος είναι ο παράγοντας χρόνος στις επιχειρήσεις διάσωσης στη Μεσόγειο. Η τεχνολογία που αναπτύσσει ο Έλληνας ερευνητής στη Δανία θα μπορούσε, αν εφαρμοστεί ευρύτερα, να συμβάλει στη μείωση αυτών των τραγικών αριθμών.
Τι ακολουθεί
Στόχος της ομάδας ερευνητών του Τεχνικού Πανεπιστημίου της Δανίας, στην οποία συμμετέχει ο Δημοσθένης Αγγελής, είναι στο μέλλον να αναπτύξουν ένα πρότυπο drone, το οποίο θα μπορεί να αποστέλλεται αυτόματα από ένα κινούμενο πλοίο μόλις επιβεβαιώνεται ένα περιστατικό με άνθρωπο στη θάλασσα. Η μετάβαση από το ερευνητικό στάδιο σε ένα πλήρως λειτουργικό σύστημα αναμένεται να απαιτήσει περαιτέρω δοκιμές, ωστόσο η βασική αρχιτεκτονική του συστήματος έχει ήδη τεθεί.
