Ένα νέο ρόλο αποκτά το ελβετικό φράγκο στις διεθνείς αγορές συναλλάγματος, καθώς ολοένα περισσότεροι επενδυτές το επιλέγουν πλέον ως νόμισμα χρηματοδότησης στις στρατηγικές carry trade. Τα μηδενικά επιτόκια στην Ελβετία σε συνδυασμό με την αυξημένη μεταβλητότητα του ιαπωνικού γεν οδηγούν τα κεφάλαια μακριά από το παραδοσιακό νόμισμα χρηματοδότησης των τελευταίων δεκαετιών. Η εξέλιξη καταγράφεται καθαρά στις αγορές συναλλάγματος, όπου το φράγκο αποκτά έναν ρόλο διαφορετικό από τον παραδοσιακό του χαρακτήρα ως ασφαλές καταφύγιο.
Πώς λειτουργεί το carry trade και γιατί υποχωρεί το γεν
Το carry trade αποτελεί μία από τις πιο διαδεδομένες, αλλά και επικίνδυνες, τακτικές της παγκόσμιας αγοράς συναλλάγματος. Οι επενδυτές δανείζονται κεφάλαια σε ένα νόμισμα με χαμηλό επιτόκιο και τα τοποθετούν σε ομόλογα, καταθέσεις ή άλλα περιουσιακά στοιχεία χωρών με υψηλότερες αποδόσεις. Το κέρδος προκύπτει από τη διαφορά των επιτοκίων, εφόσον η ισοτιμία δεν κινηθεί απότομα εις βάρος της θέσης. Επί δεκαετίες, το ιαπωνικό γεν ήταν το κατεξοχήν νόμισμα χρηματοδότησης αυτών των συναλλαγών, χάρη στη μακρά περίοδο μηδενικών ή αρνητικών επιτοκίων στην Ιαπωνία.
Η εικόνα ωστόσο αλλάζει. Η Τράπεζα της Ιαπωνίας εξετάζει νέες αυξήσεις επιτοκίων, ενώ οι επανειλημμένες παρεμβάσεις για τη στήριξη του γεν και οι απότομες διακυμάνσεις της ισοτιμίας έχουν αυξήσει σημαντικά το κόστος του συναλλαγματικού κινδύνου. Το αμερικανικό δολάριο ανταλλάσσεται σήμερα κοντά στα 159 γεν, ωστόσο η ισοτιμία έχει πάψει να θεωρείται εύκολα προβλέψιμη από τους επενδυτές, γεγονός που καθιστά το γεν λιγότερο ελκυστικό ως πηγή φθηνής χρηματοδότησης.
Το φράγκο ως φθηνή εναλλακτική χρηματοδότηση
Σε αυτό το περιβάλλον αβεβαιότητας, το ελβετικό φράγκο αναδεικνύεται σε ελκυστική εναλλακτική λύση. Η Εθνική Τράπεζα της Ελβετίας διατηρεί το βασικό επιτόκιο στο 0%, ενώ οι αγορές εκτιμούν περιορισμένη την πιθανότητα σημαντικής αύξησής του στο άμεσο μέλλον. Παράλληλα, η ελβετική κεντρική τράπεζα δεν επιθυμεί υπερβολική ανατίμηση του νομίσματός της, καθώς ένα πολύ ισχυρό φράγκο πιέζει τις εξαγωγές και μειώνει περαιτέρω τον εισαγόμενο πληθωρισμό. Ο συνδυασμός αυτών των παραγόντων καθιστά το φράγκο φθηνή πηγή χρηματοδότησης για τους επενδυτές.
Στην πράξη, το δολάριο αγοράζει σήμερα περίπου 0,80 ελβετικά φράγκα. Στις συμφωνίες τρίμηνης διάρκειας, η τεκμαρτή απόδοση του ελβετικού νομίσματος κινείται σε αρνητικό έδαφος, γύρω στο -0,23%, ενώ η αντίστοιχη απόδοση του γεν υπολογίζεται κοντά στο 0,9%. Για έναν επενδυτή που δανείζεται σε ένα νόμισμα προκειμένου να αγοράσει ένα άλλο, η αρνητικότερη απόδοση του φράγκου συνεπάγεται χαμηλότερο κόστος χρηματοδότησης και μεγαλύτερο δυνητικό περιθώριο κέρδους σε σχέση με το γεν.
Οι αποδόσεις στην πράξη
Η διαφορά ανάμεσα στα δύο νομίσματα γίνεται ιδιαίτερα εμφανής στις συναλλαγές με νομίσματα αναδυόμενων οικονομιών. Μια στρατηγική δανεισμού σε ελβετικά φράγκα και τοποθέτησης σε μεξικανικά πέσο απέφερε απόδοση σχεδόν 4% μέσα σε έναν μήνα. Αντίθετα, η αντίστοιχη συναλλαγή με χρηματοδότηση σε γεν περιόρισε την απόδοση σε περίπου 1,3% για το ίδιο διάστημα. Οι συγκεκριμένοι αριθμοί δεν αποτελούν βεβαίως εγγύηση μελλοντικών κερδών, εξηγούν όμως καθαρά γιατί τα διεθνή κεφάλαια αναζητούν πλέον εναλλακτική λύση απέναντι στο παραδοσιακό ιαπωνικό νόμισμα. Η μετατόπιση αυτή καταγράφεται πλέον και στις θέσεις των μεγάλων επενδυτών στις διεθνείς αγορές συναλλάγματος.
