Ο Γιώργος Κωνσταντίνου μίλησε ανοιχτά για τον θάνατο της Μάρως Κοντού, αποκαλύπτοντας ένα συγκλονιστικό περιστατικό που έζησε το βράδυ πριν μάθει την είδηση. Ο γνωστός ηθοποιός βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Studio στις 3» του ΣΚΑΪ την Τρίτη 1η Σεπτεμβρίου 2026 και απάντησε στις ερωτήσεις της Νάνσυς Ζαμπέτογλου και του Θανάση Αναγνωστόπουλου. Η συζήτηση επικεντρώθηκε στη μακρόχρονη φιλία του με την αγαπημένη ηθοποιό, η οποία έφυγε από τη ζωή στις 15 Ιουλίου.
Η αποκάλυψη για τον θάνατο της Μάρως Κοντού
Ο Γιώργος Κωνσταντίνου περιέγραψε μια εντυπωσιακή εμπειρία που έζησε τη νύχτα πριν μάθει για την απώλεια. Στο όνειρό του, όπως αφηγήθηκε, βρισκόταν μαζί με τη Μάρω Κοντού και έναν ακόμη ηθοποιό που δεν μπόρεσε να αναγνωρίσει, πηγαίνοντας να κάνουν ένα γύρισμα. Ξαφνικά η Κοντού εξαφανίστηκε από δίπλα του και εκείνος άρχισε να τη φωνάζει, ζητώντας να μάθει πού βρίσκεται. «Και αρχίζω και φωνάζω “Μάρω”, και μου λέει τότε η Μάρω, ακούει τη φωνή μου, μου λέει “Καλά, θα το κάνουμε άλλη φορά αυτό”», ανέφερε ο ηθοποιός. Το επόμενο πρωί, όταν άνοιξε το κινητό του τηλέφωνο, αντίκρισε τα πρώτα μηνύματα συλλυπητηρίων για τον θάνατο της φίλης του.
Ο Κωνσταντίνου τόνισε ότι η είδηση τον βρήκε εντελώς απροετοίμαστο, καθώς δεν είχε αντιληφθεί ότι η Μάρω Κοντού αντιμετώπιζε κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας. Μάλιστα, αποκάλυψε πως περίπου δύο μήνες πριν τον θάνατό της είχαν συναντηθεί τυχαία σε ένα εστιατόριο, όπου εκείνος άφησε το δικό του τραπέζι για να καθίσει δίπλα της. «Ήταν τόσο ζωντανή από τα τηλέφωνα, δεν είχε κάτι που να έλεγα “κάτι της συμβαίνει”. Και μου ήρθε ταμπλάς», εξομολογήθηκε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας το σοκ που ένιωσε όταν έμαθε τελικά την αλήθεια.
Μια φιλία που κράτησε έξι δεκαετίες
Η σχέση του Γιώργου Κωνσταντίνου με τη Μάρω Κοντού ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, όταν οι δύο ηθοποιοί γνωρίστηκαν επαγγελματικά στην παράσταση «Οδός Ονείρων». Εκείνη την περίοδο η Κοντού είχε ήδη αρχίσει να καταξιώνεται ως πρωταγωνίστρια, ενώ ο ίδιος βρισκόταν ακόμη στα πρώτα βήματα της καριέρας του. Η επαγγελματική τους γνωριμία εξελίχθηκε σταδιακά σε μια βαθιά και σταθερή φιλία που διατηρήθηκε αναλλοίωτη για δεκαετίες, με τους δύο καλλιτέχνες να συνεργάζονται αργότερα και στην ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα».
Όπως εξήγησε ο ηθοποιός, η επικοινωνία τους ήταν συχνή και τακτική μέχρι το τέλος. «Επικοινωνούσαμε συνέχεια. Την έπαιρνα τηλέφωνο, με έπαιρνε τηλέφωνο. Δηλαδή μου την έσκασε ουσιαστικά. Εγώ δεν το περίμενα», δήλωσε με συγκίνηση, τονίζοντας ότι η Μάρω Κοντού δεν είχε μοιραστεί με κανέναν το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε.
Η σχέση του με τους συναδέλφους που έφυγαν
Στην ίδια συνέντευξη, ο Γιώργος Κωνσταντίνου αναφέρθηκε γενικότερα στον τρόπο που βιώνει την απώλεια ανθρώπων του χώρου του. Εξήγησε πως κάθε φορά που πεθαίνει κάποιος συνάδελφός του νιώθει έκπληξη, καθώς τους θεωρεί ζωντανούς μέσα του λόγω της στενής προσωπικής επαφής που είχε μαζί τους. «Βλέπω μια ταινία και δεν υπάρχει κανένας. Και αυτό το πράγμα με ξαφνιάζει και λέω “γιατί να φεύγει ο άνθρωπος;”», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας το ιδιαίτερο συναίσθημα που τον διακατέχει όταν βλέπει σε παλιές ταινίες πρόσωπα που δεν βρίσκονται πλέον στη ζωή.
Ο έμπειρος ηθοποιός στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία που είχαν γι’ αυτόν οι φιλίες που δημιουργήθηκαν μέσα από τη δουλειά, χαρακτηρίζοντας τη Μάρω Κοντού όχι απλώς φίλη αλλά και συγγενή που η ίδια η ζωή τούς έδωσε την ευκαιρία να χτίσουν μαζί.
