Υπάρχει μια στιγμή, κάπου στα μέσα Σεπτεμβρίου, που η Αθήνα αλλάζει διάθεση. Ο ήλιος εξακολουθεί να είναι δυνατός, αλλά το μεσημέρι δεν είναι πια εχθρικό. Οι Αθηναίοι έχουν επιστρέψει από τις διακοπές, τα καφενεία στις γειτονιές γεμίζουν ξανά και η ανάβαση στον Λυκαβηττό δεν μοιάζει πια με τιμωρία. Για τον επισκέπτη, αυτή η περίοδος είναι ίσως η πιο ευνοϊκή ολόκληρης της χρονιάς, κι ωστόσο πολλοί επιμένουν να σχεδιάζουν την επίσκεψή τους για τον Ιούλιο.
Η διαφορά φαίνεται πρώτα στους αρχαιολογικούς χώρους. Τον Ιούλιο, η ανάβαση στην Ακρόπολη μετά τις έντεκα το πρωί είναι δοκιμασία, καθώς ο βράχος δεν έχει σκιά και το μάρμαρο αντανακλά τον ήλιο. Τον Σεπτέμβριο μπορεί κανείς να περπατήσει στην Αρχαία Αγορά ή στον Κεραμεικό χωρίς να ψάχνει απελπισμένα σκιά. Ο κόσμος δεν λείπει, αφού ο Σεπτέμβριος παραμένει μήνας αιχμής, όμως με τα σχολεία ανοιχτά οι οικογένειες με μικρά παιδιά είναι λιγότερες και οι πρωινές ώρες πιο διαχειρίσιμες. Ο ουρανός έχει συχνά εκείνη την καθαρή φθινοπωρινή διαύγεια που κάνει τα μάρμαρα να λάμπουν, και οι φωτογραφίες βγαίνουν καλύτερες χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια.
Οι μετακινήσεις μέσα στην πόλη γίνονται επίσης πιο ευχάριστες. Το περπάτημα από το Θησείο προς την Πλάκα και από εκεί στα Αναφιώτικα δεν απαιτεί πια στάσεις κάθε δέκα λεπτά για νερό. Όσοι προτιμούν οργανωμένες athens tours θα διαπιστώσουν ότι τον Σεπτέμβριο οι ξεναγήσεις κρατούν πιο χαλαρό ρυθμό, ο ξεναγός έχει χρόνο να σταματήσει σε λεπτομέρειες και οι ομάδες δεν βιάζονται να φτάσουν στο επόμενο κλιματιζόμενο σημείο. Η πόλη μπορεί να διαβαστεί πιο ήρεμα, με την ιστορία να δένει φυσικά με όσα βλέπει κανείς γύρω του.
Δεν λείπουν ούτε οι πολιτιστικές εκδηλώσεις. Τα θερινά σινεμά συνεχίζουν να λειτουργούν, με ταινίες κάτω από τα αστέρια και, σε μερικά από αυτά, την Ακρόπολη φωτισμένη πίσω από την οθόνη. Το Ηρώδειο φιλοξενεί συχνά τις τελευταίες παραστάσεις της θερινής περιόδου, ενώ γκαλερί και πολιτιστικοί χώροι ανοίγουν νέες εκθέσεις για τη χειμερινή σεζόν. Για τον ταξιδιώτη που θέλει να δει κάτι περισσότερο από τα αξιοθέατα, αυτή η μείξη αρχαίου και σύγχρονου είναι από τα πιο ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά της Αθήνας.
Και φυσικά υπάρχει το φαγητό. Ο Σεπτέμβριος φέρνει στις λαϊκές αγορές σταφύλια, σύκα και τα πρώτα ρόδια, ενώ οι ταβέρνες αρχίζουν να σερβίρουν πιάτα λίγο πιο βαριά από τις καλοκαιρινές σαλάτες. Μια βόλτα στη Βαρβάκειο Αγορά ένα πρωί καθημερινής, με τους πάγκους γεμάτους και τους πωλητές να φωνάζουν τις τιμές τους, δίνει μια εικόνα της πόλης που καμία περιγραφή σε ταξιδιωτικό οδηγό δεν αποδίδει πλήρως. Είναι η Αθήνα όπως τη ζουν οι κάτοικοί της, χωρίς φίλτρο.
Το καλύτερο κομμάτι της μέρας τον Σεπτέμβριο είναι το απόγευμα. Γύρω στις επτά, το φως γίνεται χρυσό, οι λόφοι της Πνύκας και του Φιλοπάππου γεμίζουν ανθρώπους που ήρθαν απλώς για να δουν τον ήλιο να δύει, και η πόλη από ψηλά μοιάζει ατελείωτη. Κανείς δεν χρειάζεται εισιτήριο για αυτή τη θέα. Χρειάζεται μόνο να βρεθεί εκεί τη σωστή εποχή.
