Η πιθανή στρατιωτική εμπλοκή της Τουρκίας κατά των Χούθι βρίσκεται στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος, έπειτα από την ανακοίνωση που έκαναν η Άγκυρα και το Πακιστάν το βράδυ της Δευτέρας 5 Οκτωβρίου. Οι δύο χώρες δεσμεύτηκαν να στείλουν στρατιωτικές δυνάμεις στη Σαουδική Αραβία, η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη με συνεχές μπαράζ επιθέσεων από τους αντάρτες Χούθι της Υεμένης. Αναλυτές, ωστόσο, αμφισβητούν κατά πόσο ο τουρκικός στρατός διαθέτει τις δυνατότητες να προσφέρει στο Ριάντ ουσιαστική προστασία απέναντι στους αντάρτες.
Ενεργοποίηση της Συμφωνίας της Μέκκας
Η απόφαση των δύο χωρών ελήφθη κατά τη διάρκεια έκτακτης συνεδρίασης της Στρατηγικής Επιτροπής Πολιτικής και Άμυνας της Συμμαχίας, που πραγματοποιήθηκε στο Ριάντ, με σκοπό την εξέταση των εξελίξεων στον τομέα της ασφάλειας και των απειλών που αντιμετωπίζει το βασίλειο. Τουρκία και Πακιστάν ενεργοποίησαν έτσι την «κοινή αμυντική συμφωνία της Μέκκας», η οποία προβλέπει ένα σύστημα συλλογικής άμυνας: ένοπλη επίθεση εναντίον του Πακιστάν, της Τουρκίας ή της Σαουδικής Αραβίας θεωρείται επίθεση εναντίον και των τριών χωρών.
Η Άγκυρα είναι ήδη μέλος της Πολυεθνικής Συμμαχίας Θαλάσσιας Άμυνας, ενός πολυεθνικού σχήματος για τη διασφάλιση της ναυσιπλοΐας και την προστασία των διεθνών θαλάσσιων οδών, των εφοδιαστικών αλυσίδων και των ενεργειακών πόρων, με επίκεντρο τα Στενά Μπαμπ αλ-Μαντέμπ, την Ερυθρά Θάλασσα και τον Κόλπο του Άντεν. Με τους Χούθι να προελαύνουν με επιτυχία στη δυτική Υεμένη, το Ριάντ επιχειρεί να ενισχύσει την αμυντική του ομπρέλα, απευθυνόμενο και στην Τουρκία, μουσουλμανική χώρα με τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ.
Προειδοποιήσεις Χούθι και αμφιβολίες αναλυτών
Τούρκοι αναλυτές εκτιμούν πως οι συνεχιζόμενες επιθέσεις των Χούθι εναντίον της Σαουδικής Αραβίας, σε συνδυασμό με την πρόσφατη συμμετοχή της Άγκυρας στην υπό σαουδαραβική ηγεσία Πολυεθνική Συμμαχία Θαλάσσιας Άμυνας, καθιστούν πιθανή κάποια μορφή αντιπαράθεσης. Ο ανώτερος αξιωματούχος των Χούθι, Μοχάμεντ αλ-Μπουχαΐτι, είχε προειδοποιήσει ήδη στις αρχές Σεπτεμβρίου την Τουρκία και το Πακιστάν να μην επέμβουν προς υποστήριξη της Σαουδικής Αραβίας, απειλώντας ότι οποιαδήποτε άμεση επέμβαση για λογαριασμό του Ριάντ θα είχε «βαρύ τίμημα».
Σύμφωνα με αναλυτές, η προειδοποίηση αυτή δεν πρέπει να θεωρηθεί κενή απειλή, καθώς οι Χούθι έχουν αποδειχθεί αντίπαλος πολύ πιο ανθεκτικός απ’ όσο εκτιμούσαν αρχικά οι αναλυτές. Επίσημα γνωστοί ως Ανσάρ Αλλάχ, οι Χούθι ανήκουν σε φυλή που κατάγεται από τη βορειοδυτική επαρχία Σαάντα της Υεμένης και αποτελούν οπαδούς του κλάδου των Ζαϊδιτών του σιιτικού Ισλάμ, ο οποίος αντιπροσωπεύει περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού της χώρας. Η οργάνωση εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1990, μετά την ενοποίηση της Βόρειας και της Νότιας Υεμένης, ενώ η κατάληψη της Σαναά το 2014 πυροδότησε τον εμφύλιο πόλεμο που εξακολουθεί να διχάζει τη χώρα. Χαρακτηρίζονται τρομοκρατική οργάνωση από τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση και αποτελούν κομμάτι του λεγόμενου «Άξονα της Αντίστασης» υπό την αιγίδα του Ιράν, μαζί με τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο και τη Χαμάς στη Γάζα.
Υποτιμημένοι κάποτε ως ετερόκλητη ομάδα ανταρτών που μάχονταν με πενιχρά μέσα πάνω σε αγροτικά φορτηγάκια, χωρίς καν υποδήματα μάχης παρά μόνο απλά σανδάλια, οι Χούθι έχουν εξελιχθεί σήμερα σε αντίπαλο που δύσκολα καταβάλλεται. Στο παρελθόν άντεξαν πολυετείς στρατιωτικές επιχειρήσεις της Σαουδικής Αραβίας, καθώς και αεροπορικά πλήγματα από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και το Ισραήλ. Διατηρούν τη στρατηγική στήριξη του Ιράν, όμως πλέον διαθέτουν και εναλλακτικούς πόρους, βασιζόμενοι σε λαθρεμπορικά δίκτυα φυλών εντός της Υεμένης και σε εξαρτήματα και πρώτες ύλες από διεθνείς αγορές, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, ενώ έχουν επεκτείνει τις υποδομές για εγχώρια κατασκευή οπλικών συστημάτων.
Ο συνασπισμός υπό σαουδική ηγεσία που στηρίζει τις κυβερνητικές δυνάμεις της Υεμένης ανακοίνωσε την έναρξη ευρείας στρατιωτικής εκστρατείας, με ρητό στόχο την πλήρη εξάλειψη της οργάνωσης των Χούθι, οι οποίοι ελέγχουν τη Σαναά από το 2014 και εδάφη όπου κατοικεί η πλειονότητα του πληθυσμού της Υεμένης. Το αν η τουρκική εμπλοκή θα αποδειχθεί καθοριστική εξαρτάται, σύμφωνα με αναλυτές, από το πόσο διατεθειμένη είναι τελικά η Άγκυρα να εμπλακεί και τι είδους προστασία θα παρέχει στην πράξη στο Ριάντ.
