Στο κατώφλι μιας κρίσιμης συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής, ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα υπαρξιακό δίλημμα που δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία του κόμματος: να ενταχθεί σε μια ευρύτερη προοδευτική ανασύνθεση υπό την ομπρέλα της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, ή να επιμείνει στη διατήρηση της αυτονομίας του με τον κίνδυνο να περιθωριοποιηθεί ενόψει των επόμενων εκλογών. Η συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας της Παρασκευής 5 Ιουνίου 2026 ανέδειξε ρήγματα που δύσκολα θα επουλωθούν γρήγορα, και οι συσχετισμοί δυνάμεων αναμένεται να αποκαλυφθούν πλήρως στη σημερινή συνεδρίαση του ανώτατου συλλογικού οργάνου.
Η εισήγηση του προέδρου Σωκράτη Φάμελλου ήταν εκείνη που άνοιξε επισήμως τον ασκό του Αιόλου. Ο επικεφαλής του κόμματος τάχθηκε ανοιχτά κατά μιας ανταγωνιστικής στάσης απέναντι στην Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, χαρακτηρίζοντας ως «στρατηγικό λάθος» κάθε προσπάθεια αντιπαράθεσης με το νέο εγχείρημα του πρώην πρωθυπουργού. Στο επιχείρημά του, ο Φάμελλος τόνισε ότι η ΕΛΑΣ αποτελεί πρωτοβουλία που κινητοποιεί προοδευτικούς πολίτες και συμβάλλει στον κοινό στόχο της ανατροπής της κυβέρνησης, ενώ συνόψισε τη θέση του με τη φράση ότι «δεν περισσεύει κανείς» στον προοδευτικό χώρο. Ωστόσο, η εισήγηση αυτή δεν έγινε δεκτή με ομοφωνία — απεναντίας, πυροδότησε μια έντονη συζήτηση που κατέδειξε τα βαθιά χαρακτηριστικά της εσωκομματικής διαμάχης.
Η ανάρτηση που άναψε φωτιές στην Κουμουνδούρου
Από τους πρώτους που έσπευσαν να σχολιάσουν δημόσια ήταν ο Γιώργος Σιακαντάρης, στενός συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα και επικεφαλής της Ομάδας Εργασίας του Ινστιτούτου του. Ο Σιακαντάρης χαιρέτισε με ανάρτησή του την πρόταση Φάμελλου χαρακτηρίζοντάς την «πολύ θετική», αφήνοντας ταυτόχρονα να εννοηθεί ότι η «Αμαλίας» αντιμετωπίζει με ευμένεια την προοπτική ένταξης στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ στο εγχείρημα της ΕΛΑΣ. Η ανάρτηση αυτή προκάλεσε κυριολεκτικά σεισμό στην Κουμουνδούρου, καθώς πολλοί την ερμήνευσαν ως ανοιχτή κλήση για μεταγραφές και διάλυση του κόμματος. Λίγες ώρες αργότερα, υπό το βάρος των έντονων αντιδράσεων, η ανάρτηση διεγράφη — η ζημιά, όμως, είχε ήδη γίνει.
Παράλληλα, ο Παύλος Πολάκης αντέδρασε με οξύτητα που χαρακτηρίζει τη στάση του στις εσωκομματικές αντιπαραθέσεις. «Ο εξευτελισμός δεν μαζεύεται με το κατέβασμα της ανάρτησης του Σιακαντάρη! Απλά ντροπή σε όσους υπηρετούν χωρίς αιδώ το σχέδιο ρευστοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ!», έγραψε χαρακτηριστικά, προαναγγέλλοντας ανοιχτή σύγκρουση στη σημερινή συνεδρίαση. Η γλώσσα που χρησιμοποίησε ο Πολάκης αποτυπώνει με εναργή τρόπο τη διάθεση ενός σημαντικού τμήματος του κόμματος: αυτοί δεν βλέπουν «προοδευτική ανασύνθεση», αλλά σχεδιασμένη απορρόφηση και εξαφάνιση του ΣΥΡΙΖΑ ως αυτόνομης πολιτικής δύναμης.
Το βαθύτερο δίλημμα της Κουμουνδούρου
Πέρα από τις εντάσεις προσωπικοτήτων, η σημερινή συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής καλείται να απαντήσει σε ένα ερώτημα βαθύτερης υπαρξιακής σημασίας. Ένα μπλοκ στελεχών βλέπει στην πρωτοβουλία Τσίπρα ευκαιρία να συμμετάσχει ο ΣΥΡΙΖΑ ισότιμα σε μια νέα προοδευτική πλατφόρμα, αντί να μείνει στο περιθώριο ενώ ο πολιτικός χώρος ανασυντάσσεται γύρω του. Από την άλλη πλευρά, ένα ισχυρό εσωκομματικό μέτωπο προειδοποιεί ότι η αμφιταλάντευση και η στρατηγική ασάφεια οδηγούν σταδιακά το κόμμα στην απαξίωση, και ότι οποιαδήποτε προσέγγιση με την ΕΛΑΣ ισοδυναμεί πρακτικά με αυτοκατάργηση. Σε αυτό το πλαίσιο, η σημερινή ψηφοφορία δεν είναι απλώς ζήτημα τακτικής — είναι απόφαση για την ίδια την ταυτότητα και τη συνέχεια του κόμματος.
Το τοπίο στην ελληνική Αριστερά δείχνει σήμερα πιο ρευστό από ποτέ. Ο ΣΥΡΙΖΑ, κόμμα που κυβέρνησε τη χώρα από το 2015 έως το 2019 και διαμόρφωσε επί χρόνια την πολιτική ατζέντα, βρίσκεται τώρα σε μια δύσκολη θέση: να αποφασίσει αν θα διεκδικήσει αυτόνομο ρόλο στις επόμενες εκλογές ή αν θα επιλέξει τον δρόμο της σύμπραξης με εκείνον που υπήρξε η κεντρική μορφή της ιστορίας του. Ό,τι κι αν αποφασιστεί σήμερα στην Κεντρική Επιτροπή, ένα είναι βέβαιο: η ελληνική πολιτική σκηνή έχει μπει σε μια φάση έντονων ανακατατάξεων που θα καθορίσουν τους συσχετισμούς για πολλά χρόνια μπροστά.
