Ένα κύμα θλίψης και συγκίνησης έχει κατακλύσει τη Λέσβο μετά τον αδόκητο χαμό της 36χρονης γιατρού Μάγδας, η οποία έφυγε από τη ζωή μόλις τέσσερις μέρες μετά τη γέννηση του παιδιού της. Η νεαρή γιατρός, γνωστή και αγαπητή σε όλη την τοπική κοινωνία της Μυτιλήνης, εργαζόταν για χρόνια στα Επείγοντα Περιστατικά του νοσοκομείου της πόλης και πρόσφατα είχε διοριστεί στο ΕΚΑΒ. Η είδηση του θανάτου της σκόρπισε θλίψη και απορία, αφού επρόκειτο για μια γυναίκα στην ακμή της ζωής και της καριέρας της, με το νεογέννητο μωρό της να περιμένει τη μάνα του που δεν ήρθε ποτέ. Ο ξαφνικός αυτός χαμός αναδεικνύει για μια ακόμη φορά πόσο ευάλωτη μπορεί να αποδειχτεί η ανθρώπινη ζωή, ακόμα και σε στιγμές που θα έπρεπε να είναι γεμάτες χαρά.
Η Μάγδα γέννησε Παρασκευή το μεσημέρι με φυσιολογικό, μη επεμβατικό τοκετό, χωρίς κανείς να υποψιαστεί ότι στο άμεσο μέλλον θα ακολουθούσε τραγωδία. Τα πρώτα δύο εικοσιτετράωρα κύλησαν χωρίς ανησυχητικά σημεία. Ωστόσο, από τα ξημερώματα της Κυριακής, η υγεία της άρχισε να επιδεινώνεται με ταχύτατους ρυθμούς. «Από Κυριακή ξημερώματα και μετά άρχισε να επιδεινώνεται η υγεία της», δήλωσε ο διευθυντής της Μαιευτικής Κλινικής, εξηγώντας πως η ίδια η Μάγδα δεν πρόλαβε καν να επιστρέψει στο σπίτι της. Τη Δευτέρα μεταφέρθηκε στη ΜΕΘ του νοσοκομείου της Μυτιλήνης, ενώ η κατάστασή της ήταν τόσο κρίσιμη ώστε αποφασίστηκε άμεση διακομιδή στην Αθήνα. «Η υγεία της επιδεινώθηκε πολύ μέσα στο αεροπλάνο», σημείωσε ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος, περιγράφοντας τις τελευταίες τραγικές ώρες της νεαρής γιατρού.
Ένα στο εκατομμύριο: Τι λέει ο σύντροφός της
Ο σύντροφος της Μάγδας, μιλώντας στο Live News με συγκρατημένη αλλά πόνο γεμάτη φωνή, έδωσε τις πιο οδυνηρές λεπτομέρειες για το τι συνέβη. Εξήγησε ότι η κατάσταση που εκδηλώθηκε έχει ποσοστό θνησιμότητας 80 με 90% και είναι εξαιρετικά σπάνια. «Είναι μία στο εκατομμύριο», είπε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι η επιδείνωση ήταν ραγδαία και ο οργανισμός της Μάγδας δεν ανταποκρινόταν σε καμία αγωγή. Παράλληλα, διευκρίνισε ότι η αιτία παραμένει αδιευκρίνιστη: «Δεν ξέρουμε αν είχε μικρόβιο. Έκανε μία ραγδαία απόκριση ο οργανισμός της η οποία δεν μπορούσε να αντιμετωπιστεί». Τόνισε επίσης ότι από την πρώτη κιόλας στιγμή, ο κύκλος της, φίλοι, οικογένεια και συνάδελφοι, ήταν αδιαλείπτως δίπλα της, κάνοντας ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατό. Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των γιατρών τόσο στη Μυτιλήνη όσο και στην Αθήνα, η Μάγδα δεν κατάφερε να ανακάμψει και άφησε την τελευταία της πνοή την Τρίτη.
Ένας συγγενής της, ορατά συντετριμμένος, αφηγήθηκε με απλά λόγια την αλληλουχία των γεγονότων: «Παρασκευή γέννησε, Δευτέρα την έβαλαν στην εντατική και την Τρίτη…». Η φράση έμεινε ημιτελής, καθώς τα λόγια δεν ήταν αρκετά για να περιγράψουν την απώλεια. Σε αυτό το πλαίσιο, η τοπική κοινωνία της Λέσβου βυθίστηκε σε πένθος, αναλογιζόμενη πόσο άδικο και απροσδόκητο ήταν αυτό το τέλος. Η Μάγδα δεν ήταν απλώς μια γιατρός, ήταν ένα αναπόσπαστο κομμάτι της κοινότητας, ένα πρόσωπο που εμπνέει σεβασμό και αγάπη σε όλους όσους την γνώρισαν.
«Μου είχε σώσει τη ζωή»: Η μαρτυρία ασθενούς που συγκινεί
Πέρα από τους συναδέλφους της, αδύνατο να σιωπήσουν και ασθενείς που είχαν την τύχη να τους φροντίσει η Μάγδα. Ένας εξ αυτών, που μίλησε στο Live News, κατέθεσε μια μαρτυρία που αφήνει άφωνους: η νεαρή γιατρός του είχε κυριολεκτικά σώσει τη ζωή. Ο ασθενής περιέγραψε πως ένιωθε ενοχλήσεις αλλά χωρίς εμφανή συμπτώματα, και τα αρχικά αποτελέσματα των εξετάσεων δεν έδειχναν κάτι ανησυχητικό. «Ήθελα να φύγω», παραδέχτηκε, εξηγώντας πως θεωρούσε ότι όλα ήταν εντάξει. Ωστόσο, η Μάγδα, με την κλινική οξυδέρκεια που τη διέκρινε, αποφάσισε από μόνη της να ζητήσει εξέταση τροπονίνης, του ενζύμου που δείχνει αν η καρδιά έχει υποστεί βλάβη, χωρίς μάλιστα να το γνωστοποιήσει στον ασθενή. Το αποτέλεσμα ήταν αυξημένο, κάτι που οδήγησε στην παραμονή και τελικά στη διάσωσή του. «Η Μάγδα η συγχωρεμένη μου έσωσε τη ζωή», είπε με δάκρυα στα μάτια, μια φράση που συνοψίζει καλύτερα από οτιδήποτε άλλο ποιος άνθρωπος χάθηκε.
Συνάδελφοί της στο νοσοκομείο της Μυτιλήνης τη θυμούνται ως ένα πρόσωπο με ήθος, επαγγελματισμό και ακλόνητη αφοσίωση στον ασθενή. Έκανε εφημερίες ακόμα και όταν βρισκόταν σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, χωρίς ποτέ να παραπονεθεί ή να μειώσει τον ζήλο της. «Πάντα πρόθυμη, πάντα χαμογελαστή», τη θυμούνται, με απεριόριστη αγάπη για το λειτούργημα που είχε επιλέξει να ακολουθήσει. Η Λέσβος έχασε έναν εξαιρετικό άνθρωπο και μια άξια επαγγελματία, ενώ ένα νεογέννητο μεγαλώνει χωρίς τη μητέρα του, αφήνοντας πίσω ένα κενό που δύσκολα θα καλυφτεί.
