Η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία περνάει ό,τι πιο δύσκολο έχει αντιμετωπίσει τα τελευταία χρόνια, με το 30% των 260 εγκαταστάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο να κινδυνεύουν να βάλουν λουκέτο. Η εκτίμηση προέρχεται από τη γερμανική συμβουλευτική εταιρεία Roland Berger, η οποία βασίστηκε σε στοιχεία του κλάδου. Ο κλάδος αντιπροσωπεύει περίπου το 7% του ΑΕΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στηρίζει σχεδόν 13 εκατομμύρια θέσεις εργασίας. Παράγοντες της αγοράς μιλούν πλέον για έναν βαθύ μετασχηματισμό που θέτει σε κίνδυνο τρεις στις δέκα μονάδες παραγωγής σε ολόκληρη την ήπειρο.
Διαβάστε επίσης: Το Ιράν θέτει όρους στις ΗΠΑ για τα Στενά του Ορμούζ
Τι δείχνουν τα στοιχεία για τα εργοστάσια
Από τις 260 εγκαταστάσεις που καταγράφονται συνολικά, οι 100 κατασκευάζουν επιβατικά αυτοκίνητα, οι 42 λεωφορεία, οι 32 βαρέα οχήματα και οι 29 ελαφρά επαγγελματικά οχήματα. Ακόμη, 61 μονάδες παράγουν κινητήρες και 76 μπαταρίες, ενώ 127 εργοστάσια είναι ήδη προσανατολισμένα στην παραγωγή ηλεκτρικών οχημάτων με μπαταρία, σύμφωνα με την τελευταία καταμέτρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κατασκευαστών Αυτοκινήτων (ACEA). Η εικόνα αυτή αποτυπώνει το μέγεθος της αναδιάρθρωσης που καλείται να διαχειριστεί ο κλάδος τα επόμενα χρόνια.
Πριν από την πανδημία, τα ευρωπαϊκά εργοστάσια παρήγαγαν από 21 έως 22 εκατομμύρια οχήματα ετησίως. Οι τρέχουσες προβλέψεις, ωστόσο, δείχνουν σταθεροποίηση της παραγωγής στα 16 με 17 εκατομμύρια μονάδες για μεγάλο μέρος της επόμενης δεκαετίας, δηλαδή περίπου πέντε εκατομμύρια οχήματα λιγότερα κάθε χρόνο. Παράλληλα, οι ταξινομήσεις επιβατικών αυτοκινήτων στην ΕΕ έχουν μειωθεί κατά 17% από το 2019, με απώλεια 2,2 εκατομμυρίων μονάδων, ενώ οι συνολικές πωλήσεις οχημάτων στην ήπειρο υποχώρησαν κατά 20%, σύμφωνα με στοιχεία της ACEA.

Οι αιτίες πίσω από την κρίση της αυτοκινητοβιομηχανίας
Παράγοντες της αγοράς αυτοκινήτου, που μίλησαν στη Ναυτεμπορική, εξηγούν ότι πίσω από την πτώση κρύβεται ένας συνδυασμός παραγόντων. Η ασθενέστερη ζήτηση, η πρόοδος των Κινέζων κατασκευαστών τόσο στην ευρωπαϊκή όσο και στη δική τους εγχώρια αγορά, ο εμπορικός πόλεμος από τις ΗΠΑ, το υψηλό κόστος ενέργειας και μια πιο αργή και πολύπλοκη μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση από την αναμενόμενη έχουν δημιουργήσει πρωτοφανή πίεση στον τομέα, όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά. «Δεδομένου ότι πάνω από το 75% της παραγωγής παραμένει στην ευρωπαϊκή αγορά, αυτό αποτελεί σημαντικό πλήγμα για την παραγωγή στην ΕΕ», σημειώνουν οι ίδιοι παράγοντες, τονίζοντας ότι ο κλάδος δεν βιώνει μια προσωρινή επιβράδυνση, αλλά μια θεμελιώδη προσαρμογή σε πιο μέτρια ζήτηση.
Οι συνέπειες της κρίσης στην ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία έχουν ήδη γίνει ορατές στην αγορά εργασίας. Τους τελευταίους μήνες ανακοινώθηκαν σχεδόν 150.000 περικοπές θέσεων εργασίας έως το 2035, εκ των οποίων τουλάχιστον 10.000 αναμένεται να υλοποιηθούν πριν από το 2028. Η Volkswagen έχει εξετάσει το ενδεχόμενο να κλείσει έως και τέσσερα εργοστάσια στη Γερμανία, ενώ άλλοι μεγάλοι ευρωπαϊκοί όμιλοι, όπως η Stellantis και η Renault, έχουν ήδη αρχίσει να μεταφέρουν μέρος της παραγωγής ορισμένων μοντέλων εκτός της ηπείρου.
Τι ακολουθεί για τον κλάδο
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Roland Berger, η παραγωγή αναμένεται να παραμείνει στάσιμη έως το 2030, παραμένοντας 25% κάτω από τα ανώτατα επίπεδα που είχε καταγράψει στο παρελθόν ο κλάδος. Οι επόμενοι μήνες αναμένεται να δείξουν αν οι μεγάλοι όμιλοι θα προχωρήσουν τελικά σε νέα κλεισίματα εργοστασίων ή αν θα καταφέρουν να απορροφήσουν την πίεση μέσω αναδιάταξης της παραγωγής τους.




