Οι πνιγμοί στη θάλασσα και σε πισίνες αυξάνονται φέτος στην Ελλάδα, με τραγικό πρόσφατο παράδειγμα τον θάνατο ενός τετράχρονου αγοριού σε πισίνα της Πάρου. Από την αρχή της χρονιάς 168 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους στις ελληνικές θάλασσες, ενώ μέσα σε ενάμιση μήνα καταγράφηκαν τρία ξεχωριστά περιστατικά πνιγμού σε πισίνες με θύματα ανηλίκους. Η Αττική και η Κεντρική Μακεδονία καταγράφουν τους περισσότερους θανάτους, ενώ ειδικοί προειδοποιούν για επικίνδυνα κενά στη νομοθεσία γύρω από τις πισίνες αναψυχής.
Διαβάστε επίσης: Ο Τεντόγλου κατακτά το χρυσό μετάλλιο στο Μπέρμιγχαμ
Τρία περιστατικά σε πισίνες και πνιγμοί στη θάλασσα
Το δυστύχημα στην Πάρο δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Τον τελευταίο ενάμιση μήνα σημειώθηκαν τρία τραγικά περιστατικά σε πισίνες, στην Πάρο, στη Μεσσηνία και στην Κρήτη, με θύματα ανήλικα παιδιά. Παράλληλα, τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι φέτος έχουν πνιγεί 168 άνθρωποι στις θάλασσες της χώρας, μεταξύ των οποίων και ένα παιδί από το Ηνωμένο Βασίλειο. Η συντριπτική πλειονότητα των θυμάτων είναι Έλληνες ηλικίας άνω των 60 ετών. Σε επίπεδο περιφερειών, την πρώτη θέση καταλαμβάνουν η Αττική και η Κεντρική Μακεδονία, με 29 θανάτους η καθεμία, ενώ ακολουθούν η Κρήτη και το Νότιο Αιγαίο με 18 περιστατικά η κάθε μία.
Η Ελίζα Καραμπετιάν-Νικοτιάν, εκπρόσωπος του οργανισμού Safe Water Sports που ασχολείται με την πρόληψη των πνιγμών στην Ελλάδα, εξηγεί πόσο γρήγορα μπορεί να συμβεί μια τραγωδία. Όπως αναφέρει, ο πνιγμός χρειάζεται μόλις 20 δευτερόλεπτα για να συμβεί, όσο δηλαδή διαρκεί το γύρισμα του κεφαλιού προς την άλλη πλευρά. Σε όλα τα περιστατικά που γνωρίζει ο οργανισμός με θύματα ανηλίκους υπάρχει ένα κοινό στοιχείο, η έλλειψη προσοχής από τους ενήλικες που τα συνοδεύουν. Για τον λόγο αυτό, ο βασικός κανόνας για τους γονείς είναι να μη στρέφουν ποτέ τα μάτια τους από το παιδί σε θάλασσα ή πισίνα, χωρίς κινητό και χωρίς περισπασμούς από συζητήσεις. Η ίδια συστήνει επίσης να προτιμώνται παραλίες με ναυαγοσώστη και χώροι κολύμβησης που τηρούν τα προβλεπόμενα μέτρα ασφαλείας.
Το νομοθετικό κενό στις πισίνες beach bar
Στο επίκεντρο των αντιδράσεων βρίσκεται ένα νομοθετικό κενό που αφορά τις πισίνες σε beach bar και άλλες αυτόνομες μονάδες εκτός τουριστικών καταλυμάτων. Σύμφωνα με την Ελίζα Καραμπετιάν, αυτές οι πισίνες υπάγονται σε μια απαρχαιωμένη υγειονομική διάταξη, τη Γ1/443 του 1973. Η συγκεκριμένη διάταξη προβλέπει την παρουσία ενός «επόπτη ασφαλείας» και όχι πιστοποιημένου ναυαγοσώστη, αρκεί το άτομο αυτό να διαθέτει γνώσεις διάσωσης και πρώτων βοηθειών. Η εκπρόσωπος του Safe Water Sports χαρακτηρίζει το κενό αυτό τεράστιο και ζητά να διορθωθεί, όπως έγινε στο παρελθόν με τα ξενοδοχεία.
Η ίδια θυμίζει ότι μέχρι πριν από μερικά χρόνια δεν υπήρχε καμία υποχρέωση για πιστοποιημένο ναυαγοσώστη στα ξενοδοχεία, με αποτέλεσμα τη θέση αυτή να μπορεί να καλύψει ακόμη και σερβιτόρος με βασικές γνώσεις πρώτων βοηθειών. Έπειτα από μεγάλη προσπάθεια του οργανισμού και πιέσεις προς το αρμόδιο υπουργείο, η νομοθεσία άλλαξε. Πλέον κάθε ξενοδοχείο δυναμικότητας 50 κλινών και άνω, με πισίνα βάθους τουλάχιστον 1,5 μέτρου, οφείλει να διαθέτει πιστοποιημένο ναυαγοσώστη με συνεχή παρουσία στον χώρο. Η Ελίζα Καραμπετιάν σχολιάζει με πικρία ότι στην Ελλάδα, δυστυχώς, συχνά χρειάζεται να συμβεί κάποιο δυστύχημα προτού αλλάξει η νομοθεσία, κάτι που θεωρεί ότι πρέπει να αλλάξει προληπτικά και όχι μετά από τραγωδίες.
Τα φετινά στοιχεία για τους πνιγμούς στη θάλασσα αναδεικνύουν ένα ζήτημα δημόσιας υγείας που αφορά όλη την Ελλάδα, από τις πολυσύχναστες παραλίες της Αττικής έως τις πισίνες μικρών καταλυμάτων στα νησιά. Η συνδυαστική εικόνα, με 168 θανάτους στη θάλασσα και τρία ξεχωριστά περιστατικά σε πισίνες μέσα σε λίγες εβδομάδες, δείχνει ότι η πρόληψη και η επιτήρηση παραμένουν κρίσιμα ζητήματα για τους λουόμενους κάθε ηλικίας.
