Σαν σήμερα, πριν από 114 χρόνια, στις 28 Αυγούστου 1912, γεννήθηκε στη Μάνη μία από τις πιο θρυλικές γυναικείες μορφές της ελληνικής ιστορίας του 20ού αιώνα. Η Αλίκη Διπλαράκου δεν ήταν απλώς μια όμορφη γυναίκα της δεκαετίας του ’30, αλλά μια καλλιεργημένη αριστοκράτισσα που κατάφερε να αλλάξει τον τρόπο που η ελληνική κοινωνία αντιμετώπιζε τα καλλιστεία. Το πραγματικό οικογενειακό επώνυμο ήταν Βαβούλη, όμως για οικογενειακούς λόγους η νεαρή Αλίκη χρησιμοποιούσε το επώνυμο της μητέρας της. Μεγάλωσε μαζί με τις τρεις αδερφές της, τη Νάντα, τη Χριστίνα και την Εντμέ, σε ένα αυστηρό οικογενειακό περιβάλλον που ακολουθούσε πιστά τα πρότυπα της τότε αριστοκρατίας, με τον πατέρα της να ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου.
Η τυχαία συμμετοχή σε έναν διαγωνισμό που θα άλλαζε τη ζωή της ξεκίνησε με έναν απρόσμενο τρόπο. Η νεαρή Αλίκη βρέθηκε να ακούει το όνομά της να φωνάζεται από μέλος της κριτικής επιτροπής, καθώς κάποιος γνωστός της την είχε δηλώσει συμμετέχουσα εν αγνοία της. Η πρώτη της αντίδραση ήταν αρνητική, γεμάτη δισταγμό, όπως η ίδια είχε αποκαλύψει αργότερα σε συνέντευξή της στους Times του Λονδίνου. Εκείνο που την έκανε να αλλάξει γνώμη ήταν η παρέμβαση του ίδιου του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας, Αλέξανδρου Ζαΐμη, ο οποίος παρακολουθούσε τον διαγωνισμό και τη έπεισε πως η συμμετοχή της αποτελούσε πλέον εθνική υπόθεση.
Ο θρίαμβος στον διαγωνισμό ομορφιάς
Έχοντας πειστεί, η 18χρονη τότε Αλίκη διαγωνίστηκε έχοντας απέναντί της ισχυρό ανταγωνισμό, με κυριότερη αντίπαλό της τη Θεσσαλονικιά Ρωξάνη Στεργίου. Τελικά, η λυγερή κορμοστασιά και η αρχοντική παρουσία της μελαχρινής καλλονής κέρδισαν ομόφωνα τους 15 κριτές, ανάμεσά τους και τον γνωστό ζωγράφο Κωνσταντίνο Παρθένη. Έτσι, της απονεμήθηκε ο τίτλος της «Μις Ελλάς», ο πρώτος σταθμός για μια πορεία που θα την οδηγούσε στην κατάκτηση του τίτλου της Μις Ευρώπη, καθιστώντας τη πρώτη Ελληνίδα που έφτασε τόσο ψηλά σε ευρωπαϊκό διαγωνισμό ομορφιάς.
Η νίκη της είχε βαθύτερη κοινωνική σημασία από όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Όπως είχε σημειώσει ο ιστορικός Γιάννης Καιροφύλας σε βιβλίο του, ο θρίαμβος της Αλίκης Διπλαράκου έσπασε τον πάγο ανάμεσα στην αστική τάξη και στον θεσμό της ομορφιάς, ακριβώς επειδή η νεαρή κοπέλα προερχόταν από πολύ καλή οικογένεια. Μέχρι τότε, η συμμετοχή σε καλλιστεία θεωρούνταν ασυμβίβαστη με την «καλή κοινωνία» της εποχής. Η δική της παρουσία, όμως, απενοχοποίησε ουσιαστικά τη συμμετοχή κοριτσιών από αξιοπρεπείς οικογένειες σε τέτοιους διαγωνισμούς, ανοίγοντας τον δρόμο για τις επόμενες γενιές.
Μια ζωή γεμάτη τόλμη
Πέρα από την εντυπωσιακή εμφάνισή της, που είχε αποθεωθεί τόσο από τον ελληνικό όσο και από τον διεθνή Τύπο, η Αλίκη Διπλαράκου ξεχώρισε και για την τολμηρή προσωπικότητά της. Ανάμεσα στα κατορθώματα που της αποδίδονται είναι και η παραβίαση του αυστηρού άβατου του Αγίου Όρους, μιας απαγόρευσης που ίσχυε αδιαλείπτως για τις γυναίκες επί αιώνες. Η κίνηση αυτή ενίσχυσε ακόμα περισσότερο τον θρύλο γύρω από το πρόσωπό της, καθιστώντας τη μια γυναίκα που δεν αρκέστηκε στον τίτλο της ομορφιάς, αλλά διεκδίκησε ενεργά τον δικό της χώρο σε μια εποχή αυστηρών κοινωνικών κανόνων.
