Η ΕΛΣΤΑΤ ανακοίνωσε αύξηση 4% στον δείκτη μισθολογικού κόστους για το σύνολο της ελληνικής οικονομίας, εξαιρουμένου του πρωτογενή τομέα και των δραστηριοτήτων των νοικοκυριών. Η μέτρηση αφορά το β’ τρίμηνο του 2026 σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2025. Πρόκειται για επίσημα στοιχεία που καταγράφουν την πορεία του εργασιακού κόστους στη χώρα και αποτελούν βασικό δείκτη για την κατάσταση της αγοράς εργασίας.
Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ αναλυτικά
Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ο δείκτης μισθολογικού κόστους χωρίς καμία διόρθωση, ούτε εποχική ούτε ως προς τον αριθμό των εργάσιμων ημερών, σημείωσε αύξηση 4% το β’ τρίμηνο του 2026 σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2025. Το ποσοστό αυτό συγκρίνεται με αύξηση 10,3% που είχε καταγραφεί στην αντίστοιχη σύγκριση ανάμεσα στο β’ τρίμηνο του 2025 και το β’ τρίμηνο του 2024, γεγονός που δείχνει σαφή επιβράδυνση του ρυθμού αύξησης.
Η ΕΛΣΤΑΤ δημοσίευσε επίσης δύο ακόμη εκδοχές του δείκτη. Ο δείκτης με εποχική διόρθωση αλλά χωρίς διόρθωση ως προς τις εργάσιμες ημέρες παρουσίασε αύξηση 3,9%, έναντι 9,4% στην αντίστοιχη περυσινή σύγκριση. Παράλληλα, ο δείκτης με διόρθωση ως προς τον αριθμό των εργάσιμων ημερών αλλά χωρίς εποχική διόρθωση κατέγραψε επίσης αύξηση 3,9%, έναντι 10,1% που είχε σημειωθεί έναν χρόνο νωρίτερα. Και οι τρεις εκδοχές του δείκτη συγκλίνουν σε ένα κοινό συμπέρασμα: ο ρυθμός αύξησης του μισθολογικού κόστους παραμένει θετικός, όμως έχει επιβραδυνθεί αισθητά σε σχέση με το προηγούμενο έτος.
Τι δείχνουν τα νούμερα για την αγορά εργασίας
Ο δείκτης μισθολογικού κόστους αποτυπώνει τη συνολική επιβάρυνση που προκύπτει για τις επιχειρήσεις από την απασχόληση προσωπικού, συμπεριλαμβανομένων μισθών και εργοδοτικών εισφορών. Η επιβράδυνση από τα διψήφια ποσοστά του προηγούμενου έτους στο 4% του τρέχοντος τριμήνου αποτελεί σημαντική εξέλιξη, καθώς η ελληνική οικονομία φαίνεται να εισέρχεται σε μια πιο σταθεροποιημένη φάση όσον αφορά τις αυξήσεις στο κόστος εργασίας. Οι τρεις διαφορετικές μεθοδολογικές προσεγγίσεις που δημοσίευσε η ΕΛΣΤΑΤ, δηλαδή χωρίς διόρθωση, με εποχική διόρθωση και με διόρθωση ως προς τις εργάσιμες ημέρες, καταλήγουν σε παρόμοια εικόνα επιβράδυνσης, κάτι που ενισχύει την αξιοπιστία της τάσης.
Η σταθερή, έστω και μικρότερη, αύξηση του δείκτη διατηρεί μια θετική δυναμική για τους εργαζομένους, καθώς το μισθολογικό κόστος συνεχίζει να ανεβαίνει και δεν καταγράφεται στασιμότητα ή πτώση. Ωστόσο, η επιβράδυνση σε σύγκριση με τα ποσοστά της τάξης του 10% που είχαν καταγραφεί έναν χρόνο πριν αποτελεί ένδειξη ότι η αγορά εργασίας προσαρμόζεται σε πιο ήπιους ρυθμούς μετά από μια περίοδο έντονων αυξήσεων. Η εξέλιξη αυτή παρακολουθείται στενά, καθώς σχετίζεται άμεσα με το κόστος λειτουργίας των επιχειρήσεων και τελικά με τις τιμές που πληρώνουν οι καταναλωτές.
