Η υπόθεση των δολοφονιών με Tylenol παραμένει μία από τις πιο σκοτεινές σελίδες του αμερικανικού εγκλήματος, σαράντα τρία χρόνια μετά τα γεγονότα. Στις 29 Σεπτεμβρίου του 1982, στην ευρύτερη περιοχή του Σικάγο, επτά άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μέσα σε λίγες ημέρες αφού κατανάλωσαν κάψουλες του δημοφιλούς παυσίπονου Extra-Strength Tylenol. Κάποιος είχε ανοίξει τις κάψουλες, τις είχε γεμίσει με κυάνιο και τις είχε επιστρέψει στα ράφια των καταστημάτων. Η υπόθεση, γνωστή διεθνώς ως «Tylenol Murders», προκάλεσε πρωτοφανή πανικό σε ολόκληρες τις ΗΠΑ και παραμένει ανεξιχνίαστη μέχρι σήμερα.
Τι έγινε: Επτά θάνατοι μέσα σε λίγες ημέρες
Το πρώτο θύμα ήταν η 12χρονη Mary Kellerman. Εκείνο το πρωινό ξύπνησε με συμπτώματα κρυολογήματος και οι γονείς της τής έδωσαν μία κάψουλα Tylenol για να ανακουφιστεί. Λίγη ώρα αργότερα κατέρρευσε και πέθανε, χωρίς κανείς αρχικά να καταλάβει τι είχε συμβεί. Την ίδια ημέρα, ο 27χρονος ταχυδρομικός υπάλληλος Adam Janus έχασε επίσης τη ζωή του από την ίδια αιτία, χωρίς να υπάρχει ακόμη υποψία για δηλητηρίαση.
Η τραγωδία διευρύνθηκε δραματικά όταν συγγενείς του Adam Janus συγκεντρώθηκαν στο σπίτι του μετά τον θάνατό του. Ο αδελφός του, Stanley, και η σύζυγός του, Theresa, πήραν κάψουλες Tylenol από το ίδιο μπουκάλι για να αντιμετωπίσουν έναν πονοκέφαλο. Δηλητηριάστηκαν και οι δύο· ο Stanley πέθανε αυθημερόν, ενώ η Theresa άφησε την τελευταία της πνοή την επόμενη ημέρα. Οι Αρχές συνέδεσαν σύντομα και άλλους αιφνίδιους θανάτους στην περιοχή με το ίδιο φάρμακο, με τον συνολικό αριθμό των θυμάτων να φτάνει τελικά τους επτά.
Η έρευνα που ακολούθησε έδειξε κάτι κρίσιμο: η μόλυνση των καψουλών δεν είχε γίνει μέσα στο εργοστάσιο παραγωγής. Όλα τα στοιχεία υποδείκνυαν ότι κάποιος είχε παραποιήσει τα προϊόντα αφού αυτά είχαν ήδη περάσει στο δίκτυο λιανικής πώλησης, τοποθετώντας ξανά τα δηλητηριασμένα κουτιά στα ράφια καταστημάτων της περιοχής του Σικάγο.
Αντιδράσεις και πλαίσιο: Πανικός και μια ανάκληση-ρεκόρ
Η εταιρεία Johnson & Johnson, ιδιοκτήτρια του σήματος Tylenol, προχώρησε άμεσα σε μία από τις μεγαλύτερες ανακλήσεις προϊόντων στην ιστορία των ΗΠΑ, αποσύροντας από την αγορά περισσότερα από 31 εκατομμύρια μπουκάλια. Παράλληλα, αστυνομικοί περιπολούσαν στις γειτονιές του Σικάγο προειδοποιώντας κατοίκους να μην καταναλώσουν το φάρμακο, ενώ χιλιάδες συσκευασίες παραδίδονταν καθημερινά στις Αρχές προκειμένου να ελεγχθούν εργαστηριακά.
Παρά την έκταση της έρευνας και τη δημόσια πίεση που ασκήθηκε εκείνη την περίοδο, καμία σύλληψη δεν οδήγησε ποτέ σε καταδίκη για τις επτά δολοφονίες. Το γεγονός αυτό παραμένει το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο της υπόθεσης: ο δράστης ή οι δράστες που τοποθέτησαν το κυάνιο στις κάψουλες δεν εντοπίστηκαν ποτέ, με την υπόθεση να παραμένει επίσημα ανοιχτή και ανεξιχνίαστη έως σήμερα.
Τι ακολούθησε: Η κληρονομιά στη συσκευασία φαρμάκων
Οι επτά θάνατοι στο Σικάγο άλλαξαν οριστικά κάτι που σήμερα θεωρείται αυτονόητο. Τον Νοέμβριο του 1982, ο αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) θέσπισε νέες απαιτήσεις για συσκευασίες που δείχνουν εμφανώς αν έχουν παραβιαστεί. Έναν χρόνο αργότερα, το 1983, ψηφίστηκε ο Federal Anti-Tampering Act, ο οποίος κατέστησε ομοσπονδιακό αδίκημα την παραποίηση συσκευασμένων καταναλωτικών προϊόντων στις ΗΠΑ.
Οι σφραγίδες ασφαλείας που σκίζουμε σήμερα πριν ανοίξουμε ένα κουτί φαρμάκων έχουν, σε μεγάλο βαθμό, τις ρίζες τους ακριβώς σε εκείνες τις επτά ανεξιχνίαστες δολοφονίες του 1982. Μια τραγωδία που στοίχισε τη ζωή σε παιδιά και ενήλικες κατέληξε να διαμορφώσει τα πρότυπα ασφάλειας που προστατεύουν εκατομμύρια καταναλωτές σε ολόκληρο τον κόσμο μέχρι και σήμερα.
