«Μίλησε το οστό της»: συγκλονίζουν οι συγγενείς στην Κόρδοβα

Με έντονη συγκίνηση και φωτογραφίες των θυμάτων τοποθετημένες σε μια κατάμεστη αίθουσα, η δικαιοσύνη της Αργεντινής δημοσιοποίησε τα ονόματα των οκτώ ανθρώπων που ταυτοποιήθηκαν από ομαδικό τάφο κοντά στο πρώην κέντρο βασανιστηρίων «Λα Πέρλα», στην επαρχία Κόρδοβα. Πίσω από κάθε όνομα βρισκόταν μια οικογένεια που αναζητούσε απαντήσεις επί δεκαετίες. Οι μαρτυρίες των συγγενών, που κάθονταν δίπλα στον δικαστή, μετέτρεψαν την ανακοίνωση σε μια σπαρακτική τελετή μνήμης. Τα θύματα, τέσσερις άνδρες και τέσσερις γυναίκες, είχαν εξαφανιστεί στα χρόνια της στρατιωτικής δικτατορίας (1976-1983).

Τα οκτώ ονόματα που διαβάστηκαν στα δικαστήρια της Κόρδοβα

Ο ομοσπονδιακός δικαστής Ούγκο Βάκα Ναρβάχα ανέγνωσε ένα προς ένα τα στοιχεία των ανθρώπων που επέστρεψαν στις οικογένειές τους: Νέστορ Αλμπίνο Ακόστα, Πασκουάλ Ντελφίν Λουδουένια, Κλάουδιο Νορμπέρτο Ναρντίνι, Σεσίλια Αλίσια Πεσίνα δε Άβιλα, Μόνικα Πρότι δε Γκιγιέν, Μερσέδες δελ Βάγιε Ραμίρες, Μαρία Λουίσα Σάλτο και Χουάν Κάρλος Σουλιέρ. Στη συνέντευξη Τύπου αναφέρθηκε επίσης ο Αλεχάντρο Χεσούς Χέρες Μποδερό, που είχε αναγνωριστεί τον περασμένο Αύγουστο.

Στο πλευρό του δικαστή βρίσκονταν τα μέλη της Ομάδας Ιατροδικαστικής Ανθρωπολογίας (EAAF) που έφεραν εις πέρας τις αναγνωρίσεις: η ερευνήτρια Σιλβάνα Τούρνερ, η γενετίστρια Λάουρα Κατέλι, η υπεύθυνη της Υπηρεσίας Ανθρωπολογίας της δικαιοσύνης της Κόρδοβα Αναΐ Χινάρτε και ο γεωλόγος σύμβουλος Γκιγιέρμο Σαγριπάντι. Οι εκταφές στο χωράφι δίπλα στον στρατώνα ξεκίνησαν το 2025, και με τις νέες ταυτοποιήσεις ο συνολικός αριθμός των αναγνωρισμένων φτάνει πλέον τους 38. Στη «Λα Πέρλα» εκτιμάται ότι βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν τουλάχιστον 2.200 άνθρωποι.

Η Ρόσα Μίριαμ Λουδουένια, ανιψιά του Πασκουάλ Ντελφίν, περιέγραψε τη σημασία της στιγμής για τις οικογένειες. «Πιστεύω πως αυτός είναι ο καιρός που η αλήθεια δεν είναι πια δεμένη, είναι ελεύθερη, και αυτή η αλήθεια μας φέρνει πιο κοντά στην ειρήνη, στη δικαιοσύνη και στην τιμή της ζωής», δήλωσε, καλώντας να «αφυπνιστούν οι συνειδήσεις» ώστε να ειπωθεί ξανά το «Ποτέ Ξανά».

Το χέρι που έπαιζε Μότσαρτ και το παιδί των πέντε μηνών

Η Γκρασιέλα Πεσίνα αναζητούσε επί χρόνια την αδελφή της, τη Σεσίλια, ψυχολόγο που είχε απαχθεί σε ηλικία 28 ετών στις 13 Αυγούστου 1976. Η ταυτοποίηση έγινε εφικτή χάρη σε ένα μικρό κομμάτι οστού από το χέρι της. «Αυτό τα άλλαξε όλα, δεν χρειάζεται πλέον να προσπαθώ να αποδείξω ότι είχε εξαφανιστεί, μίλησε το οστό της», είπε στους δημοσιογράφους. Με εκείνο το χέρι, θύμισε, η Σεσίλια έγραφε διηγήματα στην εφηβεία, ετοίμαζε τις φοιτητικές της εργασίες και έπαιζε Μότσαρτ.

Μια ακόμη ιστορία μισού αιώνα έκλεισε για την οικογένεια Σουλιέρ. Ο Σεμπαστιάν Σουλιέρ είχε απαχθεί μαζί με τους γονείς του όταν ήταν μόλις πέντε μηνών και στη συνέχεια παραδόθηκε στον παππού και τη γιαγιά του. Τώρα έμαθε πως ο πατέρας του, Χουάν Κάρλος, συγκαταλέγεται στους οκτώ που ταυτοποιήθηκαν. «Είμαι συγκλονισμένος. Πάνε πενήντα χρόνια που τον αναζητούμε. Είναι συλλογική νίκη», δήλωσε.

«Μετά από πενήντα χρόνια η γη αρχίζει να μας τους επιστρέφει. Είναι 38 ταυτότητες που επιστρέφουν στις οικογένειες. Το να τους βρίσκεις είναι σαν ένα χάδι στην ψυχή σε τόσο δύσκολους καιρούς», πρόσθεσε ο Σεμπαστιάν. Η οικογένειά του, όμως, συνεχίζει την αναζήτηση για δύο ακόμη αγνοουμένους, τον θείο του Λουίς και τη μητέρα του. Η EAAF διαβεβαιώνει ότι θα προχωρήσει το έργο της αναγνώρισης μέχρι να ολοκληρωθεί, καθώς στο σημείο έχουν ανασυρθεί εκατοντάδες θραύσματα οστών που ανήκουν σε απροσδιόριστο ακόμη αριθμό θυμάτων.