Η ασφάλεια πιλοτηρίου στα εμπορικά αεροσκάφη βρίσκεται εκ νέου στο επίκεντρο της διεθνούς συζήτησης, μετά το περιστατικό στην πτήση FZ 1073 της Flydubai. Στο αεροσκάφος, που εκτελούσε δρομολόγιο από το Ντουμπάι προς το Τελ Αβίβ με περισσότερους από 170 επιβάτες, κυρίως Ισραηλινούς, ένας πιλότος μαχαίρωσε τον συνάδελφό του και φαίνεται πως προσπάθησε να οδηγήσει το αεροπλάνο σε συντριβή. Η άμεση αντίδραση του τραυματισμένου κυβερνήτη σε συνεργασία με επιβάτες απέτρεψε τη τραγωδία. Το περιστατικό αναζωπύρωσε τον διάλογο για το κατά πόσο η πολιτική κλειδωμένων θυρών πιλοτηρίου, που εφαρμόστηκε μετά την 11η Σεπτεμβρίου, προστατεύει πράγματι τους επιβάτες.
Διαβάστε επίσης: Η απόπειρα αεροπειρατείας σοκάρει στην πτήση Flydubai
Η επίθεση εν πτήσει και η παρέμβαση των επιβατών
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έγιναν γνωστά, ο κυβερνήτης Σμιτ Ματσχάρ (Smit Machchhar) δέχθηκε επίθεση με μαχαίρι από τον Ομανό συγκυβερνήτη κατά τη διάρκεια της πτήσης. Παρά τον τραυματισμό του, ο Ματσχάρ κατάφερε να αντισταθεί στον δράστη και, το κρισιμότερο, να εξασφαλίσει ότι θα λάμβανε βοήθεια από την πλευρά της καμπίνας επιβατών. Αυτό σήμαινε ότι φρόντισε να είναι δυνατό το άνοιγμα των θυρών του πιλοτηρίου, ώστε να μπορέσει να εισέλθει βοήθεια από έξω. Κάποιοι επιβάτες έκαναν λόγο για αποτροπή μίας «ισραηλινής 11ης Σεπτεμβρίου», δεδομένου του αριθμού των Ισραηλινών επιβατών που βρίσκονταν επί του αεροσκάφους. Η κινητοποίηση του τραυματισμένου πιλότου μαζί με τους επιβάτες θεωρείται καθοριστικής σημασίας για την τελική αποτροπή της συντριβής.
Η πολιτική των κλειδωμένων θυρών διχάζει τους ειδικούς
Τα γεγονότα της Τετάρτης επαναφέρουν ένα ερώτημα που απασχολεί τον κλάδο της αεροπορίας εδώ και χρόνια: ποια είναι η μεγαλύτερη απειλή για την ασφάλεια μιας πτήσης. Ο Φίλιπ Μπάουμ (Philip Baum), διεθνής ειδικός σε θέματα ασφάλειας αερομεταφορών, δήλωσε ότι ο κλάδος έχει θρηνήσει περισσότερες ζωές σε εμπορικά αεροσκάφη εξαιτίας αυτοκτονιών με τη συνδρομή αεροσκάφους μετά την 11η Σεπτεμβρίου, παρά εξαιτίας της τρομοκρατίας. Όπως εξήγησε, στις περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις είχε δημιουργηθεί ένα «φρούριο» στο πιλοτήριο, στο οποίο δεν μπορούσαν να εισβάλουν οι άνθρωποι που βρίσκονταν έξω από τον θάλαμο διακυβέρνησης για να εξουδετερώσουν τα αδίστακτα άτομα, συνήθως πιλότους. Οι κανόνες ασφαλείας απαιτούν κανονικά δύο πιλότους στο πιλοτήριο, ένα μέτρο που συζητήθηκε κυρίως για την περίπτωση ασθένειας ενός εκ των δύο, και όχι για περιπτώσεις δολιοφθοράς. Από την 11η Σεπτεμβρίου, τα εμπορικά αεροσκάφη διαθέτουν κλειδωμένες πόρτες, με τον πιλότο να κατέχει ουσιαστικά το κλειδί. Παρότι το πλήρωμα διαθέτει κωδικούς πρόσβασης για έκτακτες ανάγκες, ο πιλότος μπορεί κανονικά να παρακάμψει κάθε προσπάθεια απόκτησης πρόσβασης, καθώς το σύστημα σχεδιάστηκε με γνώμονα τους αεροπειρατές.
Παρόμοια περιστατικά έχουν καταγραφεί και στο παρελθόν. Η συντριβή της πτήσης 4U9525 της Germanwings το 2015 αποτέλεσε ίσως, μέχρι την περίπτωση της Flydubai, την πλέον αδιαμφισβήτητη απόδειξη του κινδύνου που ενέχει αυτή η πολιτική: ο κυβερνήτης αποκλείστηκε έξω από το πιλοτήριο από έναν αυτοκτονικό συγκυβερνήτη, ο οποίος συνέτριψε σκόπιμα το αεροπλάνο στις Άλπεις, σκοτώνοντας 150 ανθρώπους. Είχε προηγηθεί μια μικρότερη, λιγότερο προβεβλημένη τραγωδία της Mozambique Airlines το 2013, με 33 νεκρούς, η οποία κρίθηκε από τους ερευνητές ως αυτοκτονία του πιλότου, με τον συγκυβερνήτη να φαίνεται πως είχε αποκλειστεί έξω από το πιλοτήριο.
